Κούβα – μέρος Β’

Μοιραστείτε το :

Την τέταρτη μέρα μαζέψαμε τα πράγματα μας, αποχαιρετήσαμε την Αβάνα, μπήκαμε στο πουλμανάκι μας και πήγαμε στο «Λα Μπόκα», που βρίσκεται η «Φάρμα Αναπαραγωγής Κροκοδείλων» ! Είδαμε μπεμπέ κροκοδειλάκια (τα οποία είναι γλυκούλικα αλλα ικανά να σου κόψουν ένα δάχτυλο) και βγάλαμε φωτό με κάτι εφηβικά κροκοδείλια

 

Εκεί βρήκαμε πάλι συγκροτηματάκια και ξεδίπλωσα το μουσικό μου ταλέντο, παίζοντας μαζί τους τις μαράκες!

 

Μετά πήγαμε μίνι κρουαζιέρα  στο Νησί του Θησαυρού στο Γκουαμά, τη μεγαλύτερη φυσική λίμνη της Κούβας.

DSC_0028

Εκεί βρίσκεται μια αναπαράσταση Ινδιάνικου χωριού με τα σπίτια χτισμένα πάνω στη λίμνη, με πολλά αγάλματα που απεικόνιζαν τις καθημερινές δραστηριότητες της ζωής τους και φυσικά υπάρχει και ένα μπαράκι φανταστίκ, όπου πίνεις τα ρούμι σου μέσα απο καρύδες!
Στην επιστροφή,  κάποιους απο εμάς, μας άφησαν να οδηγήσουμε το σκάφος για λίγο και πολύ μας άρεσε αυτή η κίνηση εμπιστοσύνης!
Αυτή είναι μία απο τις αγαπημένες μου φωτογραφίες, που ο σύζυγος πίνει το ρούμι του, οδηγώντας το σκάφος που ονομάζεται: «good luck»! 🙂
Αργότερα, πήγαμε στη Σάντα Κλάρα, την πόλη που σχετίστηκε άμεσα με τον Τσέ Γκεβάρα. Επισκεφτήκαμε το Μαυσωλείο και Μουσείο του Τσε, είδαμε και το τραίνο του Batista που κατέλαβαν οι επαναστάτες και μετά οδεύσαμε προς το Σιεν φουέγος, ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της χώρας, με έντονο το Γαλλικό στοιχείο. Τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο και κάναμε μια μίνι ξενάγηση στην πόλη την επόμενη μέρα. Αυτά που μου έμειναν ήταν το το Θέατρο Tomas Terry, το κλασσικό κτήριο του Πανεπιστημίου και ένα μπαράκι πάνω στη θάλασσα, που βγήκαμε το βράδυ να πιούμε ενα ποτάκι!
Η Σάντα Κλάρα ήταν η πιο φτωχή πόλη που συναντήσαμε, ενώ το Σιεν φουέγο, που ήταν κανα 2ωρο απόσταση απο κεί, μια μεσαίας και πάνω οικονομικής κατάστασης, πόλη. Αν ήμουν κάτοικος της Σάντα Κλάρα, θα μετακόμιζα σίγουρα στην επόμενη πολη. Τη Σαντα Κλάρα την σώζει μόνο το πανεπιστήμιο και το μουσείο του Τσε.Μετά ξανα-μανά πουλμανάκι και πήγαμε στη Τρινιδάδ, που είναι ο,τι πιο γραφικό έχει η Κούβα σε πόλη και έχει χαρακτηριστεί ως παγκόσμιο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO .

 DSC_0153 DSC_0191

Εκεί κάναμε μια επίσκεψη στο  παζάρι, πήγαμε στην κεντρική πλατεία  με τα αποικιακά κτίρια, κάναμε και μια ξενάγηση σε ένα παλιό αρχοντικό που το έχουν κάνει μουσείο και τέλος καθήσαμε στο παραδοσιακό καφενείο La Canchánchara,

DSC_0180 DSC_0185
που ήπιαμε το ομώνυμο ποτό από ρούμι, μέλι και λεμόνι που έδιναν οι Ισπανοί στους σκλάβους που δούλευαν στις φυτείες για να πάρουν δυνάμεις.

Το ταξιδιωτικό μας γραφείο είχε προγραμματίσει για το τέλος του ταξιδιού μας, στάση 2 ημερών στο τουριστικό θέρετρο Βαραδέρο. Εκεί πάνε όλοι οι πλούσιοι τουρίστες που θέλουν απλά να χαλαρώσουν και να κολυμπήσουν. Το 70% των τουριστών της Κούβας (Καναδοί-Γάλλοι) πάνε μονο εκεί, χωρίς  στάση στην Αβάνα, το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι λάθος -βέβαια περί ορέξεως κολοκυθόπιτα- γιατί έτσι δεν παίρνεις γεύση απο Κούβα, αλλά μόνο απο παραλιάρες και φοίνικες. Κάναμε μια εκδρομή σε ένα ερημονήσι στο Κάγιο Μπλάνκο με καταμαράν, με μια στάση καθ’οδόν μεσοπέλαγα που μας έδωσαν  μάσκες-αναπνευστηρες και χαζεύαμε τον απίθανο βυθό!

Στάση κάναμε και σε ένα περιφραγμένο χώρο, πάλι μεσοπέλαγα, που φιλοξενούσαν δελφίνια και κολυμπήσαμε μαζί τους!!

 DSC_0343

Στο Κάγιο Μπλάνκο κάναμε μπανάκι, μας τάισαν αστακό (το μέγεθος των αστακών στη Κούβα είναι τεράστιο, το τριπλάσιο των δικών μας) και ήπιαμε, τι άλλο; ρούμι σε καρύδα! Μετά επιστροφή στο καταμαράν, χορός και ρούμι πάνω στο σκάφος και τέλος ξενοδοχείο και άραγμα!

DSC_0558
Αυτό το ξενοδοχείο στο Βαραδέρο, δεν θύμιζε σε τίποτα τα ξενοδοχεία που μέναμε στις προηγούμενες πόλεις. Ούτε ο κόσμος που συναντήσαμε εκεί είχε καμία σχέση με τον κόσμο που είχαμε συναντήσει μέχρι εκείνη την ώρα. Είναι αποκλειστικά περιοχή για ξένους τουρίστες, γεμάτη με συγκροτήματα ξενοδοχείων που περιλαμβάνουν και εστιατόρια, μπάρ και μαγαζιά. All inclusive! Οι Κουβανοί που υπάρχουν εκεί, είναι το προσωπικό των ξενοδοχείων. Βέβαια τισ εποχές του χρόνου που δεν έχει πολλούς τουρίστες, πάνε και οι ίδιοι οι Κουβανοί να ξεκουραστούν εκεί!
Ήταν εμπειρία και ταξίδι ζωής και πάντα παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον και αγάπη, τις εξελίξεις στην Κούβα. Την προλάβαμε οριακά, στο τέλος μιας εποχής της και στην αρχή μια καινούριας εποχής που αχνοφαινόταν. Αυτό το διάστημα συμβαίνουν μεγάλες εξελίξεις ,κοσμοϊστορικά γεγονότα! Ολόκληρος Ομπάμα πήγε εκεί τη προηγούμενη βδομάδα, ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ μέσα σε 9 δεκαετίες που τόλμησε κάτι τέτοιο, ολόκληροι Rolling stones, έδωσαν συναυλία εκεί πρίν λίγες μέρες και ποιός ξέρει τί άλλο ακολουθεί! Όλα άλλάζουν!Μακάρι προς το καλύτερο!
Μοιραστείτε το :

1 σκέψη για το “Κούβα – μέρος Β’”

  1. Pingback: Κούβα – μέρος Α’ – νουαζΕτα με ΦουντουκΙ

Αφήστε μια απάντηση