Ο Σαλβαδόρ Νταλί και τα γλειφιτζούρια Chupa Chups!

Έχουμε 1958 κι ο Ισπανός Enric Bernat βρίσκεται μπροστά στους κριτές του DRAGONS’ DEN GREECE», το reality επιχειρηματικότητας του ΑΝΤ1, με παρουσιαστή τον Σάκη Τανιμανίδη. Έχει αρκετό άγχος γιατί πρέπει να τους πείσει να επενδύσουνε στην ιδέα του. Θέλει η μικρή ισπανική του επιχείρηση, να πάει Γκλόμπαλ! Σκάι ιζ δε λίμιτ!

«Πες μας λίγα λόγια για σένα» του ζήτησε ο Τανιμανίδης για να τον χαλαρώσει.

«Ο παππούς μου ήταν ζαχαροπλάστης, ο Joseph Bernat, και όταν τον χάσαμε, τα εγγόνια του κληρονομήσαμε εξ αδιαιρέτου την οικογενειακή επιχείρηση», ξεκίνησε να λέει.

«Για να μην μπλέκει ο ένας στα πόδια του άλλου και τσακωθούμε, ξέρετε τι παθαίνουν οι οικογένειες με τα κληρονομικά, μοιράσαμε τα γλυκά.

Άλλος ανέλαβε τις πάστες, άλλος τις τούρτες, άλλος τα σοκολατάκια!

Εγώ σκέφτηκα να επενδύσω στις καραμέλες.

Είναι μικρό το ρίσκο, μεγάλη η απόδοση, γι αυτό ζητάω να επενδύσετε πάνω μου», συνέχισε με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

«Έχεις την προσοχή μου» τον ενθάρρυνε να συνεχίσει ο ένας κριτής.

«Οι καραμέλες είναι, ολ τάιμ κλάσσικ προϊόν, σίγουρες πωλήσεις, τις τρώνε μικροί και μεγάλοι, νέοι και ηλικιωμένοι, άνδρες και γυναίκες, οποιαδήποτε εθνικότητας και το πιο σημαντικό! Όλα τα πορτοφόλια σηκώνουν την αγορά τους!»

«Σωστός» συμφώνησε ο κριτής, δίνοντάς του περισσότερο θάρρος.

«Έκανα έρευνα αγοράς, η οποία έδειξε ότι πολλά παιδιά βγάζουν την καραμέλα από το στόμα, μετά την ξαναβάζουν, τα χέρια τους λερώνονται, κολλάνε, οι γονείς φωνάζουν για τα μικρόβια.

Γι αυτό σκέφτηκα να τοποθετήσω την καραμέλα σε ένα πλαστικό στικάκι, να κρατάνε αυτό τα παιδιά και να το μπαινοβγάζουν όσες φορές θέλουν στο στόμα τους, γλείφοντας την καραμέλα, ενώ τα χέρια τους θα παραμένουν καθαρά! Γλειφιτζούρι, θα το πω!» ολοκλήρωσε εκείνος.

«Πολύ καλή ιδέα, κατά τη γνώμη μου δηλαδή» επενέβη ο παρουσιαστής.

«Για να είμαι ειλικρινής πρώτη το σκέφτηκε μια αμερικάνικη εταιρεία το 1924, αλλά το δικό της στικ ήταν ξύλινο».

«Από μένα είναι όχι. Κυκλοφορεί ήδη η πατέντα σου στην Αμερική» είπε η αυστηρή κριτής.

«Γιατί να επενδύσουμε πάνω σου;» τον ρώτησε ξανά ο πρώτος κριτής, που του είχε τραβήξει τη προσοχή η πατέντα με το πλαστικό. Άλλωστε η Αμερική ήταν μακριά.

«Στα δικά μου γλειφιτζούρια έχει ζωγραφίσει το λογότυπο ο Νταλί» έπαιξε το δυνατό του χαρτί ο Ένρικ.

«Ο Σαλβαδόρ;» ρώτησε ο Τανιμανίδης.

«Αυτοπροσώπως» απάντησε ο μέγιστος Ζωγράφος που καθόταν στο κοινό και σηκώθηκε εκείνη τη στιγμή όρθιος.

Όλες οι κάμερες έπεσαν πάνω του, τα φώτα, τα φλάς, τα μικρόφωνα. Τα μηχανάκια της ΈιτζιΜπι, κάνανε πάρτι.

Έστριψε ικανοποιημένος το μουστάκι του.

Απολάμβανε την προσοχή του κόσμου αλλά εδώ είχαν έρθει για τον φίλο του τον Ενρίκ.

«Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;» ρώτησε ο Τανιμανίδης, που με το ένα χέρι κρατούσε το μικρόφωνο και το με το άλλο το κινητό του και τραβούσε λάιβ το απίθανο αυτό σκηνικό!

Οι φόλλοουερς, ιδίως οι έντεχνοι, πάθαν παραλήρημα, αυξάνονταν και πληθαίνανε με γεωμετρική πρόοδο, αν το λέω σωστά, καθότι τριτοδεσμίτισσα.

«Καθόμασταν σε ένα παγκάκι στο πάρκο αμίλητοι και άκεφοι.

Όταν άρχισα να μαδάω μια κίτρινη μαργαρίτα και να λέω μ’ αγαπάει, δε μ αγαπάει, με ρώτησε τι έχω.

«Είμαι ερωτευμένος με την Γκαλά και δεν ξέρω τι παίζει μαζί της. Είναι παντρεμένη με τον Πολ Ελυάρ αλλά μου δίνει και το πράσινο φως και είμαι πολύ μπερδεμένος», του είπα.

«Σε θέλει, θα χωρίσει τον Πολ και θα είστε μαζί. Πρόμπλεμ σολβντ», μου είπε με απόλυτη σιγουριά.

«Πού το ξέρεις;» τον ρώτησα με αγωνία και λαχτάρα.

«Γκούγκλαρα, είναι βέβαιο.

Αυτό να ήταν το πρόβλημά μου» συμπλήρωσε μουρτζούφλικα.

«Εσύ τι έχεις;» τον ρώτησα με τη σειρά μου.

«Δεν ξέρω πώς να κάνω τα γλειφιτζούρια μου να ξεχωρίσουν απ όλα τα άλλα. Έχω μεγάλα όνειρα γι’ αυτά!».

«Θα σου φτιάξω εγώ το λόγκο και πρόμπλεμ σολβντ» του είπα που πλέον πετούσα με την είδηση που μου μετέφερε για την Γκαλά.

Μέσα σε μία ώρα έφτιαξα το λογότυπο για τα γλειφιτζούρια, όπως ο Κερτ Κόμπέιν των Νιρβάνα έγραψε μέσα σε μια ώρα το σμελ λάικ τιν σπίριτ!

Κοίταξα τα χέρια μου και σκέφτηκα. Σιμπλ ιζ δε μπεστ. Το λογότυπο θα ήταν μια κίτρινη μαργαρίτα που μέσα της με κόκκινα έντονα γράμματα θα έγραφε Chupa Chups. Θα έκανε πάταγο, ήμουν σίγουρος!

Μάλιστα, το έβαλα στην κορυφή και όχι στο πλάι, ώστε να φαίνεται ξεκάθαρα.

«Η Chupa Chups μου θα μετατραπεί από μια μικρή ισπανική εταιρεία σε παγκόσμιο success story. Είναι σίγουρο» πήρε τον λόγο ο Ενρίκ.

«Να ακούσω νούμερα» πετάχτηκε ξαφνικά η αυστηρή κριτής του σόου, που σαν να άλλαξε γνώμη.

«Δε σε αφορούν, είπες ήδη δεν ενδιαφέρεσαι» της έκοψε τη φόρα ο κριτής που από την αρχή είχε ψηθεί με την ιδέα και τώρα ήταν έτοιμος να επενδύσει.

«Η ημερήσια παραγωγή προβλέπεται να είναι δώδεκα εκατομμύρια γλειφιτζούρια που θα πωλούνται σε εκατόν οχτώ χώρες σε όλον τον κόσμο.

«Έκλεισε! Θα συνεργαστούμε» πάτησε το μπάζερ ο πρώτος κριτής, που δεν είμαι σίγουρη ότι υπάρχει, γιατί δεν το έχω παρακολουθήσει ποτέ.

«Μου αρέσει και το όνομα Chupa Chups, από το «chupar» που σημαίνει «πιπιλάω», του είπε κλείνοντάς του το μάτι την ώρα που τον πλησίαζε με την επιταγή στο χέρι, πριν προλάβει άλλος κριτής να χωθεί.

«Έχω σκεφτεί και σλόγκαν, «It’s round and lasts long, Chupa Chups» , πώς σου φαίνεται; Το πιασες; Είναι στρογγυλό και διαρκεί πολύ», του έκανε και τη μετάφραση χαμογελώντας πονηρά.

Ο Ενρίκ σκέφτηκε ότι ο κριτής κάνει περίεργους συνειρμούς με τα γλειφιτζούρια του, αλλά η αποστολή εξετελέσθη!

Τα γλειφιτζούρια του έκαναν επιτυχία και άπειρες πωλήσεις σε όλον τον κόσμο, από Ευρώπη μέχρι Αμερική και από Ρωσία μέχρι Κίνα. Το 1977 κέρδισαν και τους Γιαπωνέζους!

About Author