Τέχνη

Ο ωραίος Λέαγρος ήταν ο Σάκης Ρουβάς του 5ου αιώνα π. Χ.

Μοιραστείτε το :


Ο Σάκης Ρουβάς του 5ου αιωνα π.Χ, ήταν ο ωραιος Λέαγρος!
Πώς ο Σάκης, βρισκόταν σε χιλιάδες αφίσες στη Μανίνα και τη Σουπερ Κατερίνα; Και αργότερα στα χαλλόου και τα ντάουν τάουν που μας ξεβλάχεψαν;
Έτσι κι ο Λέαγρος διακοσμούσε πολλές εικόνες και αφιερωματικές επιγραφές σε αρχαία ελληνικά αγγεία!

Χρέη «Ηλία Ψινάκη», μάνατζερ δηλαδή, ασκούσε ο Ευφρόνιος, ο πιο διάσημος της εποχής του!
Αυτός και το team του στο εργαστήριο αγγειοπλαστικής, προωθούσε πολύ το Λέαγρο! Τον είχε κάνει πρώτη μούρη στο Καβούρι πάνω σε κύλικες, κρατήρες, ψυκτήρες και τα τοιαύτα (αγγεία είναι όλα αυτά!)
Ό,τι κι αν του ζητούσανε οι πελάτες του, πάντα εκείνος έβρισκε την ευκαιρία να τρουπώσει τον Λέαγρο σε ζωγραφιά πάνω στο αγγείο και για να μη υπάρξει κάποια μελλοντική παρανόηση του ποιος είναι, το έγραφε κιόλας φαρδιά πλατιά: «Λέαγρος καλός», όπου καλός, δεν εννοούσε σε χαρακτήρα, να τον κεράσουνε μια πάστα, αλλά αυτό που στα νεοελληνικά θα λέγαμε «μανάρι»!
Ακολούθησαν εννοείται και οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι της εποχής, δηλαδή οι αγγειογράφοι –ζωγράφοι!
Κανένας άλλος, δεν είδε το όνομά του γραμμένο με θαυμασμό πάνω σε τόσα αγγεία, όσο ο Λέαγρος ο «καλός» του 5ου αιώνα!
Αυτό, από τα 15 του έως τα 25, όσο περίπου κι ο Σάκης όταν μου τραγουδούσε «1992 μαζί κι αυτόν τον χρόνο μαζί εμείς οι δύο» ή όταν διαβεβαίωνε «έλα μου, είναι ακίνδυνη η τρέλα μου»!
Αχ, ωραία χρόνια…

Πού να το φανταζόταν τότε ο Σάκης τι θα δήλωνε στη μεταλιγνάγδεια εποχή ή εγώ ότι θα σταματούσα στα 43 μου να είμαι Ρουβίτσα!
Στο θέμα μας, τον Λέανδρο, τον “καλό”, δηλ, τον όμορφο, τον καλλονό!
Πολλοί λοιπόν, εφόσον είχε γίνει πλέον διάσημος σελέμπριτι, τον κάνανε παραγγελιά.
Ένας που δεν ξέρουμε το όνομά του, αλλά γνωρίζουμε σίγουρα ότι ήταν πελούσιος, παρήγγειλε έναν τεράστιο κρατήρα, (αγγείο ξαναλέω σημαίνει αυτό), που να χωράει 45 λίτρα κρασί! Δες εικόνα από κάτω!

Μερικές χιλιετίες αργότερα, το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νιου Υόρκ, τον συγκεκριμένο κρατήρα, τον πλερώ ένα εκατομμύριο δολάρια, για να το αποκτήσει! Υπάρχει μεγάλο παρασκήνιο με το συγκεκριμένο θέμα, με ενημερώνει η φίλη μου η Γκουγκλ!
Σ’ ένα άλλο αγγείο,

γυναίκες, από εκείνες που οι Αθηναίοι δεν τις παντρεύονταν αλλά, εμ τις συναναστρεφόντουσαν ιδιαιτέρως -και- στενώς, βλέπουμε τη μία να πίνει να πάνε κάτω τα φαρμάκια, την άλλη να παίζει τον αυλό της και μια τρίτη να παίζει το «κόττοβο», ένα δημοφιλές παιχνίδι που παίζανε στα Συμπόσια, και να αναρωτιέται αν ο Λέαγρος τη θέλει ή τσάμπα πίνει, δηλ: «τιν τάνδε λατάσσω, Λέαγρε» =τσάμπα χύνω τις σταγόνες (σκοπός του παιχνιδιού ήταν να πετύχουν ένα στόχο χρησιμοποιώντας κρασί που το εκσφενδόνιζαν με το στόμα ή το χέρι)!

Ποιος καθάριζε και πώς έβγαζε τους λεκέδες κρασί, δεν το ξέρω!

Επίσης, δε γνωρίζω, αν ο Λέαγρος ήταν εκείνος που έγινε αργότερα Στρατηγός και φίλος του Θεμιστοκλή ή αν είναι συνωνυμία!
Ας βγει να μας τα πει υπεύθυνα, ένας αρχαιολόγος!
Πριν κλείσω την ανάρτηση για τον Λέαγρο, να πούμε για τον Ευφρόνιο ότι ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τη λεπτομερή απόδοση της μυολογίας στα σώματα που ζωγράφιζε -εννοείται ότι είχε σιξ πακ ο Λέαγρος!
Κάποιοι λένε οτι ο Ευφρόνιος και ο Λέαγρος, είχαν ερωτική σχέση, αλλά this is not our business!
Πάντως, ο έρωτας δίνει πάντα έμπνευση!

ΥΓ: αφορμή γι αυτό το κείμενο ήταν αυτό το άρθρο της Lifo

About Author

Μοιραστείτε το :