-
Η Dolly Parton δε μένει πια εδώ…
Μέσα στην ξύλινη καλύβα στα Απαλάχια Όρη του Τενεσί, το κρύο εκείνο το βράδυ του Γενάρη του 1946 τρυπούσε τα κόκαλα. Μια ολόκληρη ντουζίνα παιδιά, στριμωγμένα σε λίγα τετραγωνικά, χωρίς ρεύμα, χωρίς τρεχούμενο νερό, φώναζαν. Στη γωνία της καλύβας, το μωρό έκλαιγε γοερά και δύο από τα μικρότερα αδέλφια είχαν αρπάξει την ποδιά της μαμάς τους, κλαψουρίζοντας. «Μαμά, πότε θα φάμε;» «Μαμά, κρυώνω!». Η μάνα εξαντλημένη, ανακάτευε τον χυλό στην κατσαρόλα. Τότε, ένα οκτάχρονο κοριτσάκι με ατίθασα, ξανθά μαλλιά, η Ντόλι, στάθηκε στη μέση του δωματίου και κάνοντας ότι κρατάει μια αόρατη κιθάρα και προσποιούμενη ότι χτυπά τις χορδές, άρχισε να τραγουδάει. Σιγά σιγά, το κλάμα του μωρού καταλάγιασε και…
-
Όταν η Αμέλια Έρχαρτ συνάντησε την Έλενορ Ρούσβελτ…
«Έλενορ; Τελείωσες με το γλυκό;» ρώτησε την Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ η Αμέλια Έρχαρτ. «Γιατί ρωτάς; Θα έτρωγα ένα κομμάτι ακόμα, η καινούργια μαγείρισσα έχει τρία αστέρια Michelin!» «Άσε τα αστέρια της μαγείρισσας. Του ουρανού είναι καλύτερα!» της είπε κοιτώντας τη μες τα μάτια με νόημα. «Συνέχισε» την παρότρυνε εκείνη αφήνοντας το κουταλάκι του γλυκού κάτω. «Όσο ο Πρόεδρος μαζεύει τους υπουργούς στο Οβάλ Γραφείο για πούρα και ουίσκι, εμείς οι δύο θα πετάξουμε!» «Φύγαμε! Θα το σκάσουμε από την πίσω πόρτα!» της είπε με τα μάτια της να λάμπουν για την επικείμενη σκανδαλιά. «Έχεις κανένα παντελόνι;» «Παντελόνι;» «Με το μακρύ μεταξωτό φόρεμα και τα λευκά γάντια θα έρθεις;» «Αμέλια,…
-
Η Ζακλίν Λαμπά δεν ήταν απλώς η γυναίκα του Αντρέ Μπρετόν
«Πώς και δεν πήγαμε Μουλέν Ρουζ; Η Νικόλ Κίντμαν είναι στα καλύτερά της» είπε ο Αντρέ Μπρετόν, ο ηγέτης του σουρεαλισμού, στον κολλητό του. «Γιατί έμαθα ότι εδώ φέρανε μια καινούρια χορεύτρια» του απάντησε ο κολλητός και επαναστάτης ποιητής Πολ Ελυάρ. Καθόντουσαν πρώτο τραπέζι πίστα, όπου πίστα ήταν μια μεγάλη γυάλινη πισίνα, στο διάσημο καμπαρέ Coliséum στο Παρίσι και μόλις είχαν παραγγείλει το ουίσκι τους. Ο Μπρετόν δεν είχε όρεξη να βγει αλλά το έκανε για χάρη του Πολ, που τον είχε αφήσει η γυναίκα του, η φοβερή και τρομερή Γκαλά, για τα μάτια του Σαλβαδόρ Νταλί και ήθελε παρέα για τις μπαρότσαρκες. «Ένα ποτάκι μόνο είπαμε, έτσι;» του υπενθύμισε.…
-
Carmen Mondragón άκα Nahui Olin,πίστευε ότι η ζωή θέλει πάθος
Το πάρτι είχε από ώρα ανάψει. Το πικάπ στο βάθος έπαιζε το «Express Yourself» της Madonna, κάποιοι χόρευαν, άλλοι φλέρταραν, όλων όμως η προσοχή ήταν σε αυτές τις δύο. Στο κέντρο της σάλας, η Carmen Mondragón, ξαναβαφτισμένη το 1922 ως Nahui Olin από τον άντρα που της είχε πάρει τα μυαλά, και η νεαρή Frida Kahlo πίνανε ρούμι, κάπνιζαν πούρο και αναμετριόντουσαν με το βλέμμα. Εμφανισιακά είχαν μεγάλη αντίθεση. Η Φρίντα, τυλιγμένη στις βαριές, κεντημένες φούστες των γυναικών της Τεουαντεπέκ, με τα λουλούδια στα μαλλιά και τα μεγάλα ασημένια κοσμήματα, έμοιαζε με ζωντανό τοτέμ της παράδοσης. Η Νάχουι, από την άλλη, ήταν η ίδια η ευρωπαϊκή αβάν-γκαρντ, με ένα μεταξωτό…
-
Ο Φλεγόμενος Ιούνιος αν έπαιζε στο Bridgerton…
«Dear gentle readers,περιζήτητος εργένης της Ακαδημίας, εθεάθη να κάνει μαθήματα ορθοφωνίας σε μια νεαρή πωλήτρια σπίρτων. Ψιθυρίζεται ότι η κοπέλα διαθέτει τα «κλασικά χαρακτηριστικά» που εκείνος αναζητά… Μήπως ο Λόρδος μας βρήκε τη Δούκισσά του ή απλώς ένα νέο έκθεμα για το ατελιέ του; Και τι έχει να πει η Βασίλισσα για το… μονό κρεβάτι στην έπαυλή του;Yours truly, Lady Whistledown»» Η Βασίλισσα είχε κοιμηθεί ενθουσιασμένη αγκαλιά με την κουτσομπολίστικη φυλλάδα του βικτωριανού γκόσιπ γκερλ. Ανυπομονούσε να ξημερώσει να μάθει τα νεότερα. Επιτέλους κάτι συνέβαινε στη χώρα της που διασκέδαζε την πλήξη της! «Μπρίσλεειι» φωναξε τον πιστό της μπάτλερ και εκείνος εμφανίστηκε στο πι και φι. «Ήρθε το σημερινό φύλλο;» τον…
-
Ο Ιερώνυμος Μπος στον κήπο των Επίγειων Απολαύσεων
«Εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα – Μπουρλόοοτο!» είπε η Σαπφώ Νοταρά, βλέποντας τον Ιερώνυμο Μπος να ζωγραφίζει εκατοντάδες γυμνούς άνδρες και γυναίκες να κάνουν άζμπέτε χωρίς ντροπή ή ενοχές. «Και νόμιζα ήσουν άνθρωπος της εκκλησίας! Μου είπαν ότι ήσουν σε μια Αδελφότητα, αυτή της Παναγίας», συνέχισε τον εξάψαλμο. «Σωστά στα είπανε». «Και πώς από αδελφός, βρε Τζερόνυμο, έγινες γκρούβι;» «Ήθελα να τους δείξω και να τους προειδοποιήσω για τους κινδύνους της αμαρτίας. Η ελεύθερη ερωτική ζωή και η υποταγή στις αισθήσεις οδηγούν μαθηματικά στην αιώνια καταδίκη». «Και έπρεπε να ζωγραφίσεις τα Μάταλα και τους χίπηδες ξεβράκωτους;» «Ο Κήπος των Επίγειων Απολαύσεων είναι το σχόλιό μου πάνω στο θέμα του…
Μπορεί να σας αρέσει
Οι τρεις χάριτες του Μίμη Βιτσώρη
Έρωτας ήταν θαρρώ…
Έντγκαρ Άλαν Πόε και Wednesday| What if?
-
Ο Βίκτωρ Ουγκώ ήταν…Δον Ζουάν!
Ο Βίκτωρ Ουγκώ μπήκε στο βαγόνι του ΗΣΑΠ και στριμώχτηκε ανάμεσα στους ανθρώπους με τα σκυμμένα κεφάλια. Έριξε μια ματιά και διαπίστωσε το ασταμάτητο σκρολάρισμα στο TikTok, σε βίντεο ASMR και γάτες. Στο μυαλό του στριφογύρισε μια φράση – μανιφέστο ενάντια στη γενιά του visual feed. «Δεν είναι τίποτα να πεθάνεις, φίλε μου. Είναι τρομακτικό να μη ζεις», πληκτρολόγησε στο πρώην τουίτερ. Στη συνέχεια πήρε το βιβλίο που είχε κάτω από τη μασχάλη του και το άνοιξε. Διάβασε με αφοσίωση μέχρι που έφτασε στον σταθμό του. Λίγα λεπτά αργότερα, περπατούσε προς το μικρό, ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς του. Είναι η «Εβδομάδα Μικρών Βιβλιοπωλείων» και θα την τιμήσει δεόντως! Αφού έκανε…
-
Ο υπεροχότατος Σαλβαδόρ Νταλί
Σαν σήμερα το 1904 στην Φιγκέρες – Κολοκοτρωνίτσι, ο Σαλβαδόρ – Περίανδρος που ήθελε τάξη, ηθική και ομοσπονδία, και η Φελίπα-Πρωτευουσιάνα απέκτησαν ένα αγοράκι! Το ονόμασαν Σαλβαδόρ Jr Φελίπε Χαθίντο Νταλί ι Ντομένεκ Μανωλάκη και το πρώτο γενέθλιο πάρτι του το οργάνωσαν στον τάf0 του αδερφού του. «Χρόνια πολλά! Χάπι μπέρθντει! Να είσαι γερός και καλότυχος και να μην ξεχνάς ότι εσύ δεν είσαι εσύ, αλλά η μετενσάρκωση του νεκρού αδερφού σου», ήταν οι ευχές τους σε αυτόν! Στα αλήθεια αυτό, όχι σε μυθοπλασία. Ε, όταν ξεκινάει έτσι η ζωή σου, σίγουρα δε θα έχεις αυτή του μέσου ανθρώπου, δηλ, γραφείο 9-5, γάμος, παιδιά, βαφτίσια, κανά τσιπουράκι και νέτφλιξ –…
-
Τι δουλειά είχε ο Ντα Βίντσι με τον Μακιαβέλι;
Ο «Διαβολάκος», όπως αποκαλούσε ο Ντα Βίντσι τον βοηθό του, άνοιξε την πόρτα στον κολλητό φίλο του Λεονάρντο, τον Λούκα Πατσιόλι, που πέρασε για ένα γρήγορο «γεια».«Γεια σου, Σαλάι. Είναι ο Λεονάρντο εδώ;»«Ο κ. Ντα Βίντσι;»«Ε, ποιος; Ο Ντι Κάπριο; Θα γυρίσουμε τον Τιτανικό στον Άρνο;» γέλασε ο Λούκα και τον παραμέρισε.«Είναι με κάποιον ισχυρό, από το παλάτι των Μεδίκων», τον ενημέρωσε ο μικρός με φόβο στη φωνή.Μέσα, ο φίλος του ζωγράφιζε έναν τύπο ντυμένο στα μαύρα. Έναν αυθεντικό Man in Black. Ο Λούκα άρχισε να σιγοσφυρίζει το γνωστό soundtrack, αλλά του κόπηκε το τραγούδι στη μέση όταν είδε πως ο «μοντέλο» ήταν ο Νικολό Μακιαβέλι. «Λίο, να σου πω…
-
Ο Γουίλκι Κόλλινς κι ο Κάρολος Ντίκενς ήταν κολλητοί
Ήταν ένα κλασσικό φθινοπωρινό βράδυ του 1860, από αυτά που σε κάνουν να έχεις μελαγχολία και να μην ξέρεις ακριβώς το γιατί. Το σήκωνε το ποτό και γι’ αυτό οι δύο άντρες τα πίνανε σε ένα ωραίο μπαρ στην πλατεία Αυδή. «Τσαρλς; Σκέφτεσαι ποτέ ότι έχουμε ναρκισσιστική συμπεριφορά, όπως θα λέγανε και στο 2025;» ο Γουίλκι Κόλλινς έσπασε τη σιωπή κάνοντας την ρητορική ερώτηση του ενός εκατομμυρίου ευρώ, πίνοντας μια γερή ρουφηξιά από το ουίσκι του. «Γκίλτι ας τσάρτζες, μπρο» απάντησε ο κολλητός του, ο Κάρολος Ντίκενς, κάνοντας νόημα στην σερβιτόρα να φέρει άλλη μία γύρα. «Γι αυτό έχουμε αυτήν την τοξική συμπεριφορά στις γυναίκες μας; Ας είμαστε ειλικρινείς, μόνοι…
