-
42 και να καίει!
Όταν ακούω αυτό το νούμερο και αφορά σε κάποιον άλλον, νομίζω ότι μιλάμε για έναν μεγάλης ηλικίας άνθρωπο! Αυτό βέβαια το παθαίνω και με μικρότερες ηλικίες, πχ τα τριανταπέντε, που ντρέψου λίγο κορίτσι μου που θα σκεφτείς μεγάλο τον τριανταπεντάρη! Όταν όμως σκέφτομαι εμένα, δε μου φαίνομαι καθόλου μεγάλη και δε με βλέπω καθόλου μεγάλη. Το ίδιο μου συμβαίνει και με τα άτομα της παρέας μου. Βλέπω εμένα και τον περίγυρό μου, τινέιτζερς! Είμαι σοβαρά, να το κοιτάξω; Τι λέτε; Πραγματικά, στα σαράνταδύο μου (ολογράφως, να το βλέπω να το εμπεδώνω) νιώθω ότι είμαι στα καλύτερα μου, μέσα – έξω, που ειδικά για το έξω, δεν είναι διόλου περίεργο, αν…
-
Εκ βαθέων ή αλλιώς To know us better!
Κοίτα τι θα κάνω σήμερα, θα περιαυτολογήσω, όπως έκανα και πέρυσι, τέτοια μέρα εδώ! Γενέθλιο ποστ – Ασμπέτε λοιπόν! Ας υποθέσουμε ότι είμαι ένα παζλ! Μικρό έτσι; Όχι από αυτά με τα δύο χιλιάδες κομμάτια που κάποιοι -τρελοί θα ναι- απολαμβάνουν να φτιάχνουν! Μικρούλι του 1.60 συν -πλην, ιδού 40 συν 1 κομματάκια, που αν τα ενώσεις φτιάχνουν Νουαζέτα! Δε θα τα βάλω με τάξη, συνοχή, σειρά προτεραιότητας, δηλ, τακτοποιημένα κι οργανωμένα! Δεν είμαι Παρθένος, Ζυγός είμαι! Εντάξει; Εντάξει! Πάμε! Τα παιδιά μου. Όλα ξεκινάνε και τελειώνουν εκεί. Στο φουντούκι και την καραμέλα μου. Εκείνα είναι πάνω απ’ όλα και όλους! Θέλω να γίνω καλύτερη μαμά απ’ ότι είμαι, αλλά…
