-
Το αναπάντεχο της καθημερινότητας
Γράφει η Χριστίνα Παλαιολόγου… Μεσοβδόμαδα 04.40 κι ενώ η πλειοψηφία κοιμάται ύπνον ελαφρύ, απλώνεις νευρικά το χέρι και πιάνεις να εκσφενδονίσεις το ρημαδοξυπνητήρι κράααααατς, χίλια μικρά κομματάκια στο πάτωμα και…αυτό χτυπάει ακόμα! Φτου! Πάλι το κινητό διέλυσα! Αν υποθέσουμε πως κρύβουμε ένα δολοφόνο μέσα μας, τότε σίγουρα βγαίνει από τον λήθαργο κάθε ξημέρωμα δίνοντας μάχη με αυτές τις απίθανες εφευρέσεις. Με το μαλλί και τις σκέψεις ανάκατες, τι μέρα είναι; Τι ώρα; Πρωί; Βράδυ; Που κρύφτηκαν πάλι οι διαολεμένες παντόφλες μου;…..φτάνεις επιτέλους στο μπάνιο. Αδυσώπητος εκτελεστής ο καθρέφτης με το διπλό φως (για να βλέπω διπλά τα χάλια μου) στο τσακ γλιτώνει το φτύσιμο και δέχεται στωικά το μονόλογο. Πώς…
-
Μαίρη Παναγιωταρά!
Όπως τα λέει το τραγούδι, είμαι μία “Μαίρη Παναγιωταρά μια εργαζόμενη μητέρα, μια καλή νοικοκυρά. Δεν είμαι τίποτα το σπέσιαλ, το καταπληκτικό, είμαι αυτό που λέμε δείγμα τυπικό κλπ, κλπ” Όταν ήμουν μικρότερη, ήθελα να κάνω καριέρα και να γίνω πολύ πετυχημένη marketer και PR-ίστα..Και να τα μεταπτυχιακά στις Αγγλίες, να τα σεμινάρια για συνεχή γνώση, να μη μένω πίσω στις εξελίξεις, να το τρέξιμο και τα deadlines! Μετά, άλλαξα κλάδο εργασίας, χαλάρωσα κάπως ρυθμούς και ωράρια, παντρεύτηκα, αποκτήσαμε το φουντούκι μας. Και πάλι, ήθελα να δουλεύω και γύρισα με όρεξη στο γραφείο και προσπαθούσα να αποδείξω στον εαυτό μου, ότι όλα μπορεί να τα καταφέρει η σύγχρονη γυναίκα, αρκεί να θέλει. Ότι μπορεί να…
