-
Αποχαιρετώντας το 2018!
Τελευταία μέρα του 2018! Αχ, μας πήρε και μας σήκωσε ο χρόνος που φεύγει. Υποτίθεται ότι είμαι θετικός και αισιόδοξος άνθρωπος, οπότε θα κρατήσω τις καλές στιγμές του, γιατί υπήρχαν κι αυτές, να μην είμαι άδικη, ούτε αχάριστη. Όσον αφορά στις κακές, ειδικά για τις απώλειες που προσωπικά είχα, θα πάρω τον χρόνο μου, θα θρηνήσω με τον τρόπο μου και μετά θα τις βάλω σε ένα κουτάκι, θα κλείσω το καπάκι, θα το τοποθετήσω με προσοχή σε μια γωνίτσα του μυαλού μου και θα προχωρήσω παρακάτω. Ανά διαστήματα θα το ανοίγω και ελπίζω να χαμογελάω κι όχι να κλαίω, αν και τα δάκρυα δεν είναι κακό πράγμα. Εμένα με…
-
Μικρή χριστουγεννιάτικη ιστορία!
Στον Βόρειο Πόλο, τα ξωτικά δούλευαν με φρενήρεις ρυθμούς! Λίγες μόνο μέρες είχαν μείνει για το καθιερωμένο, ετήσιο ταξίδι του Άγιου Βασίλη, πάνω από τα σπίτια των ανθρώπων και το μοίρασμα των λαχταριστών πακέτων. Ετοίμαζαν τα δώρα που είχαν ευχηθεί τα παιδιά, και τα φρόνιμα και τα ζωηρά, όλα τους καλά. Κι όχι μόνο. Αυτή τη φορά, ο Άγιος Βασίλης ήθελε να ικανοποιήσει και τους μεγάλους, γονείς ή όχι. Άλλωστε για εκείνον που ήταν χιλιάδων ετών, κι οι μεγάλοι, μικροί ήταν, σαν παιδιά τους έβλεπε. Σάμπως παιδιά δεν ήταν κι αυτοί βαθιά μέσα τους; Είχε αναθέσει λοιπόν, σε δύο χιλιάδες δεκαοκτώ ξωτικά, προσεχτικά διαλεγμένα, την αφρόκρεμα των ξωτικών, το δύσκολο project,…
