• Κυκλοφορώ και αρθρογραφώ

    Ο Φωτεινός θεραπευτής διώχνει τους πόνους με μασάζ, βεντούζες και βελονισμό!

    Σας έχω ξαναμιλήσει για τον Φωτεινό Θεραπευτή που εξαφανίζει τους πόνους κάνοντας μασάζ, βεντούζες, ιατρικό (και κοσμητικό) βελονισμό! Ε, σήμερα του έκανα επίσκεψη στο γραφείο του, γιατί τον είχα πεθυμήσει, μαύρα μάτια έκανα να τον δω εξαιτίας του ΚορονοΒάιρους, αλλά και γιατί το αυχενικό μου έκανε πάρτι! Συνδύασα κοινωνική και θεραπευτική επίσκεψη, δύο σε ένα, το τερπνόν μετά του ωφελίμου, που λένε! -Αδερφέ μου, είμαι πάρα πολύ πια(ε)σμένη, πιο πολύ δε γίνεται -Μέρφυ μην ακούς- όλο μου το κορμί είναι ένας ναυτικός κόμπος, το αυχενικό μου με αντιπαθεί, οπωσδήποτε χρειάζομαι ένα μασάζ, ίσως και βελόνες, εσύ θα μου πεις! -Θα σε δω και θα σου κάνω ό,τι χρειάζεσαι! -Και αφού…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο

    Φωτεινός θεραπευτής!

    Το κουκλάκι το ζωγραφιστό που βλέπεις στη φωτό, είναι ο αδερφός μου, Φωτεινός Θεραπευτής! Έχει ένα σκασμό πτυχία, το φυτουκλάκι, και ελληνικά και εγγλέζικα -που θα έλεγε κι ο παππούς μας ο Αντώνης- και μέχρι πρότινος έμενε και εργαζόταν στην Αγγλία. Πάνω που είχα αρχίσει να πιστεύω ότι θα μείνει εκεί για πάντα, που αγαπώ Αγγλία, κι ας έχω αγκαζέ την ομπρέλα, -αλλά η αλήθεια είναι ότι δε θα ήθελα να μείνει εκεί για πάντα- επέστρεψε. Και μάλιστα όχι μόνος, αλλά μαζί με μια Αγγλίδα που τη λένε Ella και μοιάζει με την Emma τη Stone, την οποία επίσης αγαπώ -και την Emma και την Ella που εκνευρίζεται που της…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο,  Σκέφτομαι και γράφω

    Το μασάζ!

    Ακολουθεί ιστορία μασάζ για πονεμένους αυχένες- οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική! 😜 -Ναι, γεια σας, έχω ένα κουπόνι για μασάζ -Bεβαίως, πότε μπορείτε να κλείσουμε ένα ραντεβού; -Κι απόψε το απόγευμα μπορώ, αν υπάρχει διαθεσιμότητα -Βεβαίως, να σας περίμενω στις έξι; -Πού ακριβώς βρίσκεστε; -Στην περιοχή τέτοια, οδό τάδε, δίπλα απο το ζαχαροπλαστείο δείνα. -Μα, αυτό είναι γωνιακό, δεν υπάρχει κάτι δίπλα -Πώς  δεν έχει, θα το δείτε. Ραντεβού στην είσοδο στις έξι. Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω, φτάνω κι όντως υπήρχε μια πόρτα, δίπλα στο ζαχαροπλαστείο. Θα μπορούσε να είναι αποθήκη, αλλά ας μην είμαστε προκατειλημένοι. Ανοίγουμε την πόρτα και το σκηνικό έχει ως εξής: άδειο, παγωμένο…