Τυχεροί όσοι έχουν ανθρώπους – βράχους διαχρονικά στη ζωή τους, πόσο μάλλον αν είναι μέλη της οικογένειας τους,  γιατί τους φίλους, και λοιπούς στη ζωή μας, τους επιλέγουμε! Οπότε ως ένα μεγάλο βαθμό έχουμε λόγο στην τύχη μας, δεν παίζει μπάλα μόνη της! Αυτό το ποστ είναι για τον  ξάδερφο μου τον Γιώργο. Από το σόι της Μάνης, όχι του Αϊ Στράτη, διότι είμεθα κατά το ήμισυ Μανιάτισσες και αυτό  -στερεότυπο ξεστερεότυπο αλέρτ- με δυσκολεύει πολύ στο θέμα «υπομονή», που δεν συγκαταλέγεται μέσα στις αρετές μου και που ώρες ώρες θέλω να βάλω σε όλα τα παράλογα και άδικα ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ! Στο θέμα μας! Αυτό το ποστ λοιπόν είναι δήλωση αγάπης, επειδή έτσι, επειδή…

Όλο και κάτι θα χεις καταλάβει για την αδυναμία που είχα στη γιαγιά μου την Ευτέρπη, συχνά πυκνά τρυπώνει στα γραπτά μου με κάποια ατάκα της, έχει και ολοδικά της κείμενα εδώ κι εδώ και αλλού!  Όσο μεγαλώνω δε, όλο και περισσότερο «εμφανίζεται» στην καθημερινότητα μου, και τη “βλέπω” μπροστά μου! Τη “βλέπω” στον τρόπο που απλώνω τα ρούχα με το δικό της σύστημα, όλες οι μπλούζες μαζί, τα παντελόνια μαζί, τα βρακιά μαζί – δεν υπάρχει πλέον αναρχία στην μπουγάδα μου-, στις πίτες, κέικ, κουλουράκια, γλυκά -εννοείται ότι δίνω το μείγμα που μένει στη λεκάνη στα παιδιά-, πρόσφατα ξεκίνησα να λέω και το «Ιησούς Χρηστός νικάει και όλα τα κακά σκορπάει»!  κάνοντας τον σταυρό στο…

Ήρθε η ώρα να σου μιλήσω για τον αδερφό μου τον Αντώνη!  Στον μισοέδειξα στην κεντρική εικόνα σε φωτογραφία που πίνει το ποτάκι του!  Δεν ξέρω αν μπορώ να βάλω ολόκληρη φωτογραφία γιατί είναι κι ο ορισμός του εσωστρεφή ανθρώπου και αυτό το κείμενο είναι έκπληξη, δεν ξέρει ότι το γράφω! Το διαβάζει τώρα μαζί με εσάς! Και λέει να μου πει να το κατεβάσω!! “Δείτε το πριν κατέβει”, κι έτσι!  Λοιπόν, τι να πρωτογράψω για τον Αντώνη μου! (Μην ανησυχείς αδερφέ, τόσο – όσο οι αποκαλύψεις μου!) Έχει γενέθλια σήμερα, ο “forty and still rockin”! Η αλήθεια είναι ότι είναι -και φαίνεται- πολύ μικρός για να φυσήξει όλα αυτά τα κεριά…