«Μαργαρίτα, πού είναι ο Νίκος;» «Πού να ‘ναι, Ονούφριε μου; Ζωγραφίζει στην κάμαρή του» «Φώναξε τον! Κι αυτόν και τα πέντε αδέρφια του. Θέλω να σας μιλήσω» Πράγματι η μητέρα τους βγήκε στη βεράντα και έβαλε μια φωνή που ακούστηκε σε όλο το Σκλαβοχώρι Τήνου: «Γυζάαααακια, γρήγορα σπίτι». Στη συνέχεια,  μπήκε μέσα και πήγε στο δωμάτιο του μικρού της γιου. «Νικόλα μου, αγόρι μου, μας θέλει ο πατέρας σου». Το μικρό αγόρι υπάκουο, σηκώθηκε, άφησε τα πινέλα και ακολούθησε τη μητέρα του. Στο μεταξύ είχαν μαζευτεί και τα αδέρφια του στη σάλα. «Πήρα μια απόφαση…» είπε. «δε μας φτάνουν οι παράδες από την καλλιέργεια της γης. Θα πάμε στην πρωτεύουσα…