-
Οι ζωές των ζώων του J. M. Coetzee μόλις μεταφράστηκαν στα ελληνικά!
Διαβάζω αυτές τις μέρες τις «Ζωές των ζώων» του J. M. Coetzee, σε μετάφραση του δικού μας, Mollindris John , μια ολοκαίνουρια κυκλοφορία από τις Εκδόσεις Κύκλος – Kyklos Publications . Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον βιβλίο και μου κάνει λίγο Inception με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Εξηγώ τι εννοώ γιατί μιλάω με γρίφους η γερόντισσα! Ο Coetzee, πολυβραβευμένος συγγραφέας (βραβείο Νόμπελ, Booker και άλλα τέτοια συνηθισμένα), προσκαλείται σε ένα πανεπιστήμιο να δώσει μια ακαδημαϊκή διάλεξη. Μόνο που… αντί για διάλεξη, λέει στους ακαδημαϊκούς μια ιστορία μυθοπλασίας! Και τι λέει αυτή η ιστορία; Αφηγείται την επίσκεψη μιας ηλικιωμένης συγγραφέως της Ελίζαμπεθ Κοστέλο σε ένα κολλέγιο… για να δώσει μια διάλεξη για…
-
Το Ροζ Σαγκουίνι στο Δίπορτο!
Μια μικρή γεύση από το ΡΟΖ ΣΑΓΚΟΥΙΝΙ… “…Την περίμενε στην κεντρική αγορά της Αθήνας. Τον πλησίασε και τον χαιρέτησε με χειραψία. Ήταν συγκρατημένη, ένιωθε την ανάγκη να βάλει όρια. Ο τρόπος που την άγγιξε εκείνος, όμως, ήταν διαφορετικός. Πρόδιδε κάτι πιο προσωπικό, σχεδόν οικείο. Στη συνέχεια, της έδειξε μερικές σκάλες που έπρεπε να κατέβουν. «Αυτό είναι το μυστικό Δίπορτο» της είπε. «Λες και μεταφερθήκαμε στον χρόνο» σχολίασε χαμογελώντας εκείνη, καθώς έριχνε μια ματιά στο υπόγειο καπηλειό με τα κρασοβάρελα, που βρίσκονταν εκεί από μια άλλη εποχή. «Μες στην υπόγεια την ταβέρνα, μες σε καπνούς και σε βρισιές, απάνω στρίγκλιζε η λατέρνα, όλη η παρέα πίναμε εψές» της απήγγειλε Κώστα Βάρναλη εκείνος. …
-
Solo Traveler!| Η πρώτη σελίδα του Ροζ Σαγκουίνι
Solo Traveler! Έχετε τολμήσει ποτέ να πάτε διακοπές ή ταξίδι ολομόναχοι;Εγώ, ας πούμε, παλιά δεν θα το έκανα για κανέναν λόγο.Τώρα όμως; Το να εξαφανιστώ κάπου για μια βδομαδούλα μόνη μου, μου φαίνεται ωραία ιδέα!Βέβαια, παίζει κυριολεκτικά να εξαφανιστώ γιατί με τον προσανατολισμό δεν τα πάμε καλά και με τα τζιπιές είμαι χρόνια τσακωμένη!Η Χλόη πάντως, η μία από τις δύο ηρωίδες μου στο «Ροζ Σαγκουίνι», το τόλμησε!Η πρώτη – πρώτη σελίδα του βιβλίου τη βρίσκει να ταξιδεύει μόνη της στη Λήμνο! Εξού και η φωτογραφία που συνοδεύει το ποστ!Πώς πέρασε; Τι συνάντησε; Το μετάνιωσε ή μήπως ήταν η καλύτερη απόφαση της ζωής της;Δεν σας αποκαλύπτω τίποτα… Θα το διαβάσετε…
-
Ροζ Σαγκουίνι| Για τις φίλες που έγιναν οικογένεια!
Η γυναικεία φιλία είναι δώρο, ψυχοθεραπεία, ομάδα διάσωσης με κώδικες, τους οποίους κάθε γυναίκα που έχει αγαπήσει και στηριχτεί σε φίλη μπορεί να αναγνωρίζει. Είναι ένας μικρός θησαυρός. Είναι εκεί στις δύσκολες μέρες, χωρίς να φωνάζει, είναι και στις εύκολες, με γέλια που ξυπνάνε τις γειτονιές. Γιατί η ζωή δεν είναι φραουλάδα, είναι… σαγκουϊνάδα! Γλυκιά μεν, αλλά και λίγο πικρή. Έχει το ροζ της χαράς και της αφέλειας, αλλά και το κόκκινο του πόνου και της ωριμότητας. Το Ροζ Σαγκουίνι το αφιερώνω στις φίλες μου· σε εκείνες που είναι δίπλα μου από τότε που χορεύαμε New Kids on the Block και Lambada, και διαβάζαμε Μανίνα και Σούπερ Κατερίνα, αλλά και…
Μπορεί να σας αρέσει
Έχετε ακουστά το Κορακοβούνι;
Τα φτερά της Λιβελούλας
Ματωμένη Σελήνη | Jo Nesbo
-
Ροζ Σαγκουίνι |Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει γυναικεία φιλία;
Τι να σας πρωτοπώ για το «Ροζ Σαγκουίνι»… Τα behind the scenes έχουν τεράστιο ενδιαφέρον, αλλά λέω να μη μακρηγορήσω, έτσι για αλλαγή, και να μπω κατευθείαν στο θέμα! Λοιποοοον, έχουμε δύο κολλητές, την Τζένη και τη Χλόη. Η μία είναι δικηγόρος, η άλλη προσπαθεί να εκδοθεί, τουτέστιν, να εκδώσει βιβλίο! Στα τριάντα επτά τους -ούτε πολύ νέες, ούτε πολύ μεγάλες- ψάχνουν-βρίσκουν-ξαναχάνουν τον Έρωτα, προσπαθούν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και να πετύχουν τους στόχους τους! Ό,τι κι αν συμβαίνει, έχουν πάντα η μία την άλλη. Εννοείται πως δεν γινόταν να τις αφήσω στάσιμες σε ένα μέρος, να εξελιχθεί η πλοκή σε ένα μόνο γεωγραφικό διαμέρισμα! Εντάξει, δεν φτάσαμε Αμερική,…
-
Η Κλάρα και ο Ήλιος |Καζούο Ισιγκούρο
Το διάβασα το ΠΣΚ που μας πέρασε και ακόμα το σκέφτομαι… Σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, τα παιδιά αναβαθμίζονται γενετικά για να μπορούν να είναι πιο ανταγωνιστικά, πιο τέλεια και σίγουρα επιτυχημένα στη μελλοντική ενήλικη ζωή τους. Το θέμα είναι ότι αυτό ενέχει κινδύνους για την υγεία τους, υπάρχει περίπτωση να αρρωστήσουν ή και να π3θάνουν, αλλά αν τα καταφέρουν, τότε, ναι, θα έχουν σίγουρα περισσότερες πιθανότητες από εκείνα που δεν την έχουν κάνει. Όσοι γονείς αρνούνται την αναβάθμιση στα παιδιά τους πληρώνουν υψηλό τίμημα. Είναι μειοψηφία, θεωρούνται κατώτεροι, χάνουν εργασία, σχέσεις, μπαίνουν στο περιθώριο. Σε αυτήν την όχι και τόσο μακρινή εποχή, αυτά τα αναβαθμισμένα παιδιά συνηθίζουν…
Μπορεί να σας αρέσει
Έχετε ακουστά το Κορακοβούνι;
Όσοι αγαπιούνται – Εκδόσεις Ψυχογιός
Τα μαύρα παραμύθια
-
Έντγκαρ Άλαν Πόε και Wednesday| What if?
Ο Έντγκαρ Άλαν Πόε, πάντα ακριβής στα σκοτάδια του, έφτασε πρώτος στο ραντεβού τους. Το σημείο συνάντησης το είχε επιλέξει η Wednesday κι ήταν το νεκροταφείο της περιοχής. Αναμενόμενο… Είχε φέρει μαζί του μια γαρδένια μαραμένη, γιατί, τα ζωντανά άνθη ήταν αγένεια μπροστά στον θάνατο κι ένα μεταξά πέντε αστέρων.Κάθησε σε μια ταφόπλακα και την περίμενε. Εκείνη δεν άργησε να έρθει και κάθησε αμέσως δίπλα του. Ο Πόε έβαλε στο κινητό του να παίζει ένα κουαρτέτο του Σοπέν για να κάνει ατμόσφαιρα, κάτι που η Wednesday το βρήκε υπερβολικά αισιόδοξο, αλλά κράτησε την σκέψη για τον εαυτό της. «Πίνεις;» τον ρώτησε δοκιμάζοντας μια γερή γουλιά κατευθείαν από το μπουκάλι. «Ποτέ…
-
Άγκαθα Κρίστι|Η Βασίλισσα της Αστυνομικής λογοτεχνίας
Βρισκόμαστε στο 1912 σε μια παραλία της Μασαχούσετς. «Ποια είναι η μικρή»; ρώτησε ο Άρτσι τον κολλητό του χωρίς να πάρει τα μάτια του από την σέρφερ που δάμαζε τα κύματα σαν αμαζόνα του ωκεανού. «Όχι, όχι, οχι. Άρτσιμπαλντ, ξέχνα το» «Γιατί;» «Γιατί είναι η μικρή αδερφή της Μαρτζ και εσύ κάνεις συλλογή από γυναίκες» «Αυτή είναι ξεχωριστή» σχολίασε εκείνος, συνεχίζοντας να θαυμάζει την επιδεξιότητα της πάνω στη σανίδα. «Δεν έχει καμία σχέση με τίντερ και όλα αυτά τα ντέιντινγκ απς που χρησιμοποιείς» «Ακριβώς» σχολίασε εκείνος χαμογελώντας. Ε φιου άορς λέιτερ η Σέρφερ διέσχιζε τον κήπο του παραθαλάσσιου σπιτιού της. «Ενδιαφέρεται για σένα ο Άρτσιμπαλντ Κρίστι, αξιωματικός του Βασιλικού Πυροβολικού»,…
-
Στίβεν Κινγκ |από τις βραδινές βάρδιες στο καθαριστήριο, στις μόνιμες λίστες των μπεστ σέλλερς!
Ταξιδεύουμε πίσω στο χρόνο, στο 1971, που ο Στίβεν Κινγκ σιδερώνει μια στοίβα με ρούχα στο καθαριστήριο που εργάζεται. Είναι εννιά το βράδυ και νυστάζει, αλλά θα αργήσει να κοιμηθεί, πρέπει να διορθώσει και τα γραπτά των φοιτητών του πριν τους τα παραδώσει το πρωί. Και να ξεκινήσει να γράφει μια καινούρια ιστορία γιατί την προηγούμενη, την πέταξε στα σκουπίδια. Δεν του έβγαινε με τίποτα και νευριασμένος είχε τσαλακώσει τα χειρόγραφα και τα είχε στείλει να κάνουν παρέα σε κάτι στυμμένες λεμονόκουπες, των οποίων το περιεχόμενο είχε συνοδέψει το ποτό του. Τώρα κανονικά έπρεπε να γράφει και όχι να σιδερώνει πουκάμισα αγνώστων. Τι να πρωτοπλήρωνε όμως με τον μισθό του…
-
Η “ΟΔΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣ” έχει γενέθλια!
Η ΟΔΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣ μου έχει γενέθλια. Κυκλοφορεί ένα ολόκληρο χρόνο! Μπορεί συνήθως να γράφω ευθυμογραφήματα αλλά εκεί έχω γράψει διαφορετικά. Ναι, οκέι, υπάρχουν σκηνικά που σας έκαναν να γελάσετε αλλά κυρίως συγκινηθήκατε, κλάψατε, σιχτιρίσατε, είπατε «πάρτα να μη στα χρωστάω» και αναφωνήσατε «ντοντ ντου ιτ Φαίδων!».Ταυτιστήκατε, αναγνωρίσατε τον εαυτό σας, τους φίλους σας, τους γνωστούς σας, στους ήρωες.Λογικό, αφού είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, πάρα πολύ ΑΝΘΡΩΠΕΝΙΟΙ, καλές κοκκινοσκουφίτσες, που ταυτόχρονα γίνανε -άθελά τους;- λύκοι στις ιστορίες άλλων! Αν θέλετε, όσοι το έχετε διαβάσει, αφήστε μου ένα σχόλιο, ό,τι θέλετε, για το βιβλίο- ΕΚΤΟΣ από σπόιλερ!Όσοι δεν το έχετε διαβάσει ακόμα, και το παραγγείλετε από τις Εκδόσεις Memento -μέχρι και…
