• Κυκλοφορώ και αρθρογραφώ

    Χρόνια πολλά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν!

    Ποιος ήταν ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν που στα γενέθλιά του γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου; «Η πριγκίπισσα και το μπιζέλι», «Η βασίλισσα του χιονιού», «Το ασχημόπαπο», «Το μολυβένιο στρατιωτάκι», «Η μικρή γοργόνα», «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα», «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», «Η Τοσοδούλα», τι κοινό έχουν; Είναι αδερφάκια και τα χάρτινα παιδάκια του Χανς Κρίστιαν του Οίκου Άντερσεν της Δανίας. Πασίγνωστος για τα παραμύθια του στα πέρατα του κόσμου χωρίς τέρατα του τρόμου! Πράγματι αν το προσέξεις, οι ιστορίες του δεν έχουν δράκους, μάγους και τα παρεμφερή. Οι κακοί που δημιουργούν το πρόβλημα και ζορίζουν τον κεντρικό ήρωα/ ηρωίδα έχουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά, από αυτά που δεν είναι να…

  • Κυκλοφορώ και αρθρογραφώ

    Οικεία Καλλισπέρη| Ο πύργος που μαραζώνει..

    «Γεώργιε, προχωράμε… παιδιά, σκυλιά, γατιά, δεν έχουμε, μαζί μας δε θα τα πάρουμε! Ας το κάνουμε για τις Τέχνες, τα Γράμματα, για την Πατρίδα, ρε γαμώτο», που θα ‘λεγε και η Πατουλίδου, είπε η Σεβαστή στον αδερφό της. «Θα συντάξω τα συμβόλαια και τα σχετικά, απόψε. Πιστεύω τα 4 οικόπεδα πέριξ της Ακροπόλεως, είναι αρκετά». «Συμφωνώ. Μου αρέσει που είναι αραιοκατοικημένη η περιοχή, μεγάλης ιστορικής αξίας. Μας ταιριάζει και θα ταιριάζει και στο σπίτι μας που θα γίνει Εστία Πολιτισμού», του είπε δίνοντάς του τον χαρτοφύλακά του. Ξεπροβοδίζοντάς τον, του είπε «Ονειρεύομαι ένα συγκρότημα που θα απαρτίζεται από ένα κύριο κτίσμα και δύο βοηθητικά. Δυόροφο, το σκέφτομαι. Στον πάνω όροφο…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο

    Μαγικές Κολοκύθες και ποντικάκια!|Καρναβάλι 2024

    Κοντεύει το Πάσχα αλλά θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μη γραφούν στα πρακτικά οι φετινές Απόκριες! Για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά και ποτέ μη λες ποτέ! Αν μου λέγανε μέχρι πριν μια βδομάδα ότι θα ντυθώ κολοκύθα σε καρναβαλική παρέλαση, θα γελούσα δυνατά ΧΑ-ΧΑ-ΧΑ! Ορίστε! Να που ντύθηκα και ήμουν και πρώτη σειρά, για να βλέπω το ποντικάκι μου, που ήταν με την Σταχτοπούτα! Χόρεψα πάρα πολύ, γιατί έβαλε ο ντιτζέις κάτι τζένιφα λόπα και κάζα ντε παπέλ που πολύ μου αρέσουν και του δωσα και κατάλαβε, λες και ήμουν σε κλαμπάκι! Φορούσα δε, ένα μαύρο δερμάτινο παντελόνι, γιατί αν δε βάλει η κολοκύθα μαύρο δερμάτινο παντελόνι, τότε ποιος;…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο

    8 χρόνια Blogger Νουαζέτα

    Παιδιά, σαν σήμερα, 8 χρόνια πριν, πάτησα ένα κουμπί και βγήκε μια Νουαζέτα Φουντουκί! Με καλύπτει πλήρως η περσινή λιτή και απέριττη παρουσίαση για τα 7 χρόνια φαγούρ..πληκτρολόγησης, αλλά θα πω και φέτος δυο λόγια! Έτσι για το καλό! Ξεκίνησα το Blogging στη δύση του, τελευταία και καταϊδρωμένη θα λέγαμε, όταν είχε χάσει την αίγλη του και τα γραπτά είχαν δώσει την σκυτάλη των λάικ στις φωτογραφίες και τα βίντεο των ίνσταγκραμς και των γιουτιούμπς! Και των τικ τοκς! Και των τικ τοκς! Καμία έκπληξη επ’ αυτού! Ουδέποτε ήμουν ιν φάσιον  και όσο για το τάιμινγκ, πρέπει να χει προηγούμενα μαζί μου από κάποια άλλη ζωή! Ποστ του ποστ, που…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο

    Της Όπισθεν τα δύσκολα!

    Βγήκα για ποτό, αλλά πρώτα έζησα μια περιπέτεια που περιλάμβανε όπισθεν και οπισθογωνίες! Μπήκα που λέτε στο αμάξι, να οδηγήσω μία από τις τέσσερις διαδρομές που ξέρω! Έστριψα εκεί που στρίβω πάντα, για να αφήσω το αυτοκίνητο και να πάρω ησάπ- μετρό και να φτάσω στον προορισμό μου. Όπως κάνω πάντα! Βλέπω μια ουρά από αυτοκίνητα και καταλαβαίνω αμέσως ότι κάτι δεν πάει καλά. Βλέπω επίσης, το χέρι του οδηγού από το μπροστινό αυτοκίνητο να μου κάνει σινιάλο να κάνω πίσω. Οουυυ, ΝΟΟοοΥ, ΝΟΟΟΟΟΥ, Χιούστον γουίβ γκοτ πρόμπλεμ. Εγκέν! Δεν κουνιέμαι εννοείται, σφυρίζω αδιάφορα, οπότε εκείνος κατεβαίνει από το αμάξι του και έρχεται στο δικό μου! “Κοπελιά, μπροστά έχει μείνει…

  • Κυκλοφορώ και αρθρογραφώ

    Από Μηχανής Θέατρο: Το Ωραιότερο Χριστουγεννιάτικο στολίδι

    Χθες, πήγαμε παιδικό θέατρο! Δεν οδήγησα, οπότε δεν είχαμε απρόοπτα, εκτός ίσως, από το ότι φτάσαμε στο θέατρο στις 11.10 και νομίζοντας ότι η παράσταση ξεκινούσε στις 11.00, με είχε πιάσει μια φούρια σαν του Ταζμάνιαν Ντέβιλ, του λούνει τουν! Έτρεχα στους διαδρόμους με τα παιδιά, βρέθηκα στο κυλικείο «μαμά, έχει νάτσος, να πάρουμε /όχι τώρα», άνοιγα με άγχος πόρτες που δεν έπρεπε να ανοίξω, έπεσα πάνω σε άλλα έργα -έχει δυο τρεις αίθουσες- που κάνανε πρόβα/στήνανε σκηνικά, μέχρι που μαλώθηκα, που λέει και το Το πεπί, από έναν κύριο που μου έκοψε την ξέφρενη αυτή πορεία με ένα σοβαρό:«Πού πάτε κυρία μου;»«Ψάχνω την αίθουσα για «Το Ωραιότερο Χριστουγεννιάτικο Στολίδι,…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο

    Του ΗΣΑΠ τα πρωινά!

    [🎼🎼Τσιτσάνης άλα Νουαζέτα]Το βαγόνι απ’ την Περισσία*Το βαγόνι απ’ την ΠερισσίαΤο βαγόνι απ’ την ΠερισσίαΤίγκαρε στην Άνω Πατησία Τόνοι έντεκα γεμάτοΚι αν πρέπει να μαντέψωΘα κλάψουν όλα τ’ αλάνιαΠου θα μείνουνε απ’έξω(*Περισσό) 👫👫👫👫👫👫👫👫«Πηγαίντε πιο μέσα, κύριέ μου, τόσο χώρο έχει»«Πού τον βλέπεις κυρά μου;»«Κυρά μου να πεις τη μάνα σου, να, εκεί στο βάθος, είναι άδειο»«Άδειο; Με παραισθησιογόνα συνοδεύεις τον καφέ σου;»«Προχωράτε, να μπούμε κι εμείς, κοπελιά ένα βήμα πιο μέσα»«Πού να πάω, έχω κρεμαστεί στον στύλο, σε λίγο θα αρχίσω τα πόουλ ντάνσινγκ»«Άντε ρε σαχλή»«Σας παρακαλώ κύριε, δε μιλάνε έτσι σε μια κυρία»«Κυριά και λιβάνια»«Τι λες ρε γαϊδούρι»«Σκάσε ρε καμήλα»«Παιδιά εδώ είναι βαγόνι του ΗΣΑΠ, όχι ζωολογικός κήπος, ούτε…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο,  Κυκλοφορώ και αρθρογραφώ

    Μια βραδιά στου Μεταίχμιου τις Εκδόσεις!

    Πήγα στα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης εικονογράφων των Εκδόσεων Μεταίχμιο!Παίρνω το σοβαρό μου για να σας ενημερώσω ότι μέρος των εσόδων από την πώληση των έργων θα πάνε στο Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών καθώς και στο ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕΓΑΛΩΝΩ. Συνεχίζοντας στο κυρίως πρόγραμμα με το γνώριμο στιλ και σεξαπίλ γραφής, πήγαμε στα εγκαίνια με τη φίλη συγγραφέα Τάνια Χρυσού η οποία ήταν το πλας ουάν μου και με ένα κρασάκι στο χέρι, αρχίζαμε να θαυμάζουμε και οι δύο τα έργα των βραβευμένων – πασίγνωστων εικονογράφων, με μένα να φαντασιώνομαι ότι συνεργάζομαι μαζί τους! Η Τάνια, δεν ξέρω, αν και τι φαντασιώσεις είχε!Ε, κατά τη διάρκεια του τσιτ τσατ με τον…

  • Κυκλοφορώ και αρθρογραφώ

    Οδηγώντας προς το νησί των θησαυρών| Θέατρο Πόρτα

    Πονάει όλο μου το κορμί από την τσίτα!Όταν οδηγώ, σφίγγομαι τόσο πολύ που η Σφίγγα μπροστά μου -την αρχαία λέω, αυτή της Γκίζας- είναι λες και πήρε το βότανο του Πάνου από το διήγημα με τους γειτόνους στην παραδίπλα στήλη😋 και άφηνε Free entrance την πόλη των Θηβών, χωρίς αινίγματα και σφιξίματα των περαστικών!Πήγαμε που λέτε και είδαμε στο Θέατρο Πόρτα, το νησί των θησαυρών! (Φωτογραφικά ντοκουμέντα στο τέλος!)Πριν από αυτό όμως, τα είχαμε δει ΟΛΑ γιατί ποιος οδήγησε ως εκεί; Ποιος; Ποιος; (ο 1-0😂) Εγώ!Ντάξει! Τι να σας πω, ΕΒΑΛΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ! Αυτό τα λέει όλα! ΤΑ ΥΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!!!Είπαμε να πάρουμε λίγο θάρρος, σε όλα τα…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο

    45 χρονών! Όου μάι Γκαντ!

    Σκεφτόμουν ότι τα χω πει όλα τα προηγούμενα χρόνια εδώ, εδώ και εδώ και αλλού και να μην κάνω καινούριο κείμενο, αλλά τελικά έχω να πω κι άλλα! Αλίμονο! Εντάξει, 45 χρόνια είναι αυτά, σεβαστό νούμερο, αξίζουν μια ανάρτηση! Και κάπου εδώ αναφωνώ 45;; ‘Οου μάι Γκαντ, με φωνή Τζάνις από τα φιλαράκια! Ωστόσο, βλέπω την Τζένιφα τη Λόπε, τη Σοφία Βεργκάρα, τον Μπραντ Πιτ, δυο τρεις κοινοί θνητοί, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που μου ήρθαν έτσι πρόχειρα στο μυαλό, που δε μοιάζουν με γερόντια και είναι πολύ μεγαλύτεροί μου, να τα λέμε κι αυτά, και μου λέω «καλά είσαι, πήγαινε μίλα του»,  η ηλικία είναι απλώς ένα νούμερο! Άσε…