-
Γενέθλια στη Σικελία| Επίσημα 48 ετών!
Στην αναχώρηση από Αθήνα προς Κατάνια, ο πιλότος πάτησε γκάζι και φτάσαμε πολύ γρήγορα! Πραγματικά, πότε απογειωθήκαμε, πότε προσγειωθήκαμε (και κάπως απότομα ομολογώ), δεν κατάλαβα, αλλά αυτό είναι το στόρι οφ μάι λάιφ, που λένε! Στο θέμα μας! Στο αεροδρόμιο της Κατάνια βρεθήκαμε μπροστά στο αιώνιο μας δίλημμα, τουτέστιν, ράντομ ταξί του αεροδρομίου, Uber ή λεωφορείο; Αποφασίσαμε να είμαστε άνετες και ξεκούραστες -ήταν και βράδυ, ήμασταν και από το χάραμα στο πόδι, κάποιες γινόμασταν και 48 ετών την επόμενη ημέρα!- και να πάρουμε ταξί. Οι Ιταλοί ταξιτζήδες όμως στο αεροδρόμιο, όλο μέλι μέλι και «τσάο μπέλα» και «μπέλα τσάο» και από τηγανίτα -νορμάλ τιμές, τίποτα! Ζητούσαν εξωπραγματικό ποσό για τη…
-
Σικελία is loading|48 years old is loading!
Από όλες τις τελευταίες στιγμές που έχω φτιάξει πράγματα για να ταξιδέψω, αυτή είναι η πιο τελευταία στιγμή απ’ όλες! Πετάω και δεν έχω προλάβει καν να σκεφτώ τι θα πάρω μαζί μου. Και δεν είναι μόνο αυτό… έχω και γενέθλια και θέλω γενεθλιάζουσα εμφάνιση – που φυσικά ΔΕΝ θα χω! Τι καιρό θα χει εκεί; Έγινε το τσεκ-ιν; Τι ώρα πρέπει να ‘μαι στο αεροδρόμιο; Ερωτήσεις που δεν ξέρω να απαντήσω! Έχετε δει αυτά τα βίντεο που λένε ότι κάθε τρίο που ταξιδεύει έχει: Την φίλη που τα οργανώνει όλα, εισιτήρια, διαμονή κλπ, Την φίλη που έχει τους χάρτες και οδηγεί Καιιιι την φίλη που δεν ξέρει πού πάνε,…
-
Πρώτη φορά που βραβεύομαι σε Λογοτεχνικό Διαγωνισμό!|ΙΑΝΟΣ| Φύση με σπασμένα φτερά
Ακόμα δεν το πιστεύω ότι δικό μου κείμενο ξεχώρισε και βραβεύτηκε! Τι, πού, πότε; «Φύση με σπασμένα φτερά» ήταν ο τίτλος του λογοτεχνικού διαγωνισμού διηγήματος από τον IANOS . Έγραψα και εγώ ένα διήγημα και όσο έγραφα, αναρωτιόμουν αν ήμουν εκτός θέματος. Το ρίσκαρα όμως, δεν ήθελα να αλλάξω θέμα. Άλλαξα χίλιες φορές την επιλογή των λέξεων, ώστε να μπορούν να ισχύουν σε ένα κυριολεκτικό επίπεδο, για ένα θαλάσσιο πλάσμα, το στρείδι εν προκειμένω, αλλά και στο μεταφορικό, έναν άνθρωπο, στη ψυχοσύνθεσή του. Εκ του αποτελέσματος, τα κατάφερα! Το δίσημο κείμενό μου, που μπορεί κάποιος να το διαβάσει κυριολεκτικά ή αλληγορικά, κάτι που κάνω σε αρκετά κείμενά μου, να κρύβεται…
-
Ο Άλαν Τούρινγκ έβαλε τα θεμέλια της σύγχρονης πληροφορικής
Αν έχετε δει το The Imitation Game, σίγουρα θυμάστε τον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς -τι επίθετο γλωσσοδέτης κι αυτό!- να ιδρώνει τη φανέλα πάνω από μια τεράστια μηχανή προσπαθώντας να σπάσει τον κώδικα Enigma των Ναζί. Δίπλα του, η Κίρα Νάιτλι. Μεγάλη αδυναμία η Κίρα, που στο κεφάλι μου είναι η δίδυμη αδερφή της Νάταλι Πόρτμαν και ξαδέρφη της Γουινόνα Ράιντερ! Πίσω στην ιστορία μας όμως. Ο Κάμπερμπατς, δηλαδή ο Άλαν Τούρινγκ της ταινίας, ήταν από τους ανθρώπους που έβαλαν τα θεμέλια της σύγχρονης πληροφορικής και χάρη στο μυαλό του ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε νωρίτερα, σώζοντας εκατομμύρια ζωές. Και πώς του το ανταπέδωσαν οι συμπατριώτες του; Οι δικοί του άνθρωποι, όχι οι…
-
Όταν χάθηκα στο Μαρακές…
Μπορεί το ΡΟΖ ΣΑΓΚΟΥΙΝΙ να ξεκινάει με τη Χλόη ως solo traveler και να μην έχει κανένα θέμα με αυτό, αλλά θα ξεχάσω το ταξίδι στο Μαρακές, που έχασα τις φίλες μου στο γιουσουρούμ; Προς υπεράσπισή μου, ήταν πολύ εύκολο να χαθείς. Εκεί πέρα περπατάνε όλοι και όλα μαζί, άνθρωποι, τρικάβαλα-πεντακάβαλα μηχανάκια με ενήλικους και ανήλικους οδηγούς, κάρα φορτωμένα με άλλους ανθρώπους, φρατζόλες, αυγά, ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, άλογα, καμήλες … όλα αυτά στα στενά δρομάκια, ΔΙΠΛΗΣ κατεύθυνσης! Μιλάμε για mission impossible να τα διασχίσεις αλώβητος. Τομ Κρουζ και έτσι. Όλα τα στενάκια μοιάζουν μεταξύ τους και δεν υπάρχουν πινακίδες με οδούς και αριθμούς. Όπως μου είπε κι ένας ντόπιος:«This is not Greece,…
Μπορεί να σας αρέσει
Του ΗΣΑΠ τα πρωινά!
Καλοκαίρι στο νησί| Άη Στράτης 2023
Άη Στράτης, το νησί μου!
-
Ο σπουδαίος Τζόρτζιο Ντε Κίρικο γεννήθηκε στον Βόλο
Ο κύριος Φαρ, με τη βότκα στο χέρι, όπως κάθε Ρώσος που σέβεται τον εαυτό του, καθόταν συνοφρυωμένος στην βελούδινη κόκκινη πολυθρόνα του.Η κόρη του Ιζαμπέλα, προσπαθούσε να τον πείσει να δεχτεί τον αρραβωνιαστικό της, Τζόρτζιο Ντε Κίρικο.«Χάθηκαν οι Ρώσοι και θέλεις τον Έλληνα; Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο»«Ιταλός είναι, μπαμπά. Απλώς, γεννήθηκε στον Βόλο»«Ο Βόλος στην Ελλάδα δεν είναι;»«Ναι, αλλά το ντι εν έι του είναι σικελικό και γενοβέζικο».Ο κύριος Φαρ σήκωσε το ένα φρύδι αλλά η κόρη του συνέχισε με πάθος.«Ο παππούς του ήταν βαρόνος κι η γιαγιά του, κοντέσα!»Ο πατέρας της παρέμεινε σιωπηλός, χωρίς να δείχνει ότι εντυπωσιάστηκε με το βιογραφικό του.«Και γεννήθηκε…
-
10 χρόνια Νουαζέτα!
10 χρόνια πριν, πάτησα ένα κουμπί, χωρίς να ξέρω ότι θα αλλάξει τη ζωή μου. Δεν ήξερα τι γράφω, ούτε τι κάνω, ούτε αν με διαβάζει κανείς. (Σπόιλερ: κανείς όμως! Ούτε η μαμά μου!) Στην αρχή, Γιάννης κερνούσε, Γιάννης έπινε. Δεν είχα σόσιαλ, οπότε το Blog ήταν κάτι σαν το προσωπικό μου ημερολόγιο. Προσπαθούσα να κάνω κι εγώ όσα έφτιαχναν οι φοβερές, επιδέξιες, χρυσοδάχτυλες mom bloggers με τα παιδιά τους… με παταγώδη αποτυχία. Δεν το είχα. Και δεν το πολυγούσταρα κιόλας, νοτ μάι θινγκ οι κατασκευές, οι καλλιτεχνίες και τα διάφορα χειροποίητα! Θα ξεχάσω εγώ την τούρτα Lego με ζαχαρόπαστα; Πέρασα σαρανταδώδεκα ώρες στην κουζίνα και τελικά αγοράσαμε έτοιμη… τη…
-
Νουαζέτα ετών 47!
Θα κάνω ένα αζμπέτε λόγω της ημέρας! Είμαι η Νουαζέτα και είμαι καλά! Γράφω και μπερδεύω τον χωροχρόνο φέρνοντας σε τετ α τετ, διάφορες προσωπικότητες του παρελθόντος και του παρόντος, σε διάφορα σκηνικά της φαντασίας μου. Συγγραφέας γαρ, και εύχομαι φυσώντας, όλα μου τα βιβλία να βρούνε τον δρόμο τους. Στο μεταξύ, φτιάχνω κόσμους που ο Βολταίρος έχει facebook, η Ιωσηφίνα μιλάει με τον Βοναπάρτη στο κινητό και η Μαρία Αντουανέτα τρώει σοκολάτα ντουμπάι αντί για παντεσπάνι. Είπα ότι έχω γενέθλια; Δεν είπα! Και αυτό που φυσάω είναι ένα σωρό κεράκια-δόξα τω Θεώ! Που λέτε, κάθε χρόνο στα γενέθλια μου, οι ζωγράφοι που αγαπώ αποφασίζουν να εμφανιστούν. Άλλος στέλνει μήνυμα,…
-
Τιμημένα 80’s & 90’s στον Άη Στράτη
Μια φορά κι ένα νησί στο Βόρειο Αιγαίο, το καράβι σταματούσε μεσοπέλαγα. Δεν έδενε στο λιμάνι, διότι αυτό δεν υπήρχε. Μόνο ένα μικρούλι και εκεί τα νερά ήταν ρηχά για το πλοίο. Μια πορτούλα άνοιγε στα χαμηλά του πλοίου κι ερχόντουσαν καΐκια να μας παραλάβουν, έναν-έναν. Καμιά φορά όλο και κάποια βαλίτσα έκανε βουτιά στη θάλασσα, μα δεν χανότανε! Την ψάρευαν και την έβγαζαν στη στεριά! Είχε κάτι το περιπετειώδες, σχεδόν κινηματογραφικό όλο αυτό, μια μαγεία, σαν να μπαίναμε σε άλλη πραγματικότητα! Αυτοκίνητα -προφανώς- δεν υπήρχαν. Ό,τι είχε ρόδες ήταν κάρο, και αυτά κάνανε τη δουλειά τους αγόγγυστα. Ούτε φούρνος, ούτε σούπερ μάρκετ. Μόνο ένα μικρό παντοπωλείο. Ό,τι χρειαζόμασταν, ερχόταν…
Μπορεί να σας αρέσει
Κορωνοκαλόκαιρο 2020!
Γλυκιά ανάμνηση από τη Μανιάτισσα γιαγιά μου!
Όταν χάνεις το γονιό σου…
-
Η συναυλία των COLDPLAY και η αγκαλιά των CEO και HR
«Κρις, η γραμματέας μου λέει ότι η συναυλία σου είναι σολντ άουτ. Θέλω δύο εισιτήρια, μέιτ» «Είμαστε ήδη υπέρβαροι, θα βουλιάξει το στάδιο», γέλασε ο Σούπερ Σταρ. «Έλα, Κρις, θέλω οπωσδήποτε δύο εισιτήρια, το έχω υποσχεθεί, είμαστε μεγαλύτεροι φαν σου και από την Γκουίνεθ Πάλτροου», δεν παρέδωσε τα όπλα έτσι απλά εκείνος. Η Γκουίνεθ που περνούσε εκείνη τη ώρα από το σαλόνι, γέλασε… Κι οι CEO είναι κι αυτοί κάτι μικρά παιδάκια με μεγάλα γραφεία. Που έχουν μάθει να γίνεται το δικό τους. «Δεν πουλάω εισιτήρια παιδί μου, σαν τους συγγραφείς που όλοι τους ζητάνε δωρεάν αντίτυπο. Δεν έχουν και δεν έχω. Απλώς, τραγουδώ. Τελευταία στιγμή, ψάχνεις και εσύ εισιτήριο;…
Μπορεί να σας αρέσει
Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης
Ο δημοφιλής «Κύβος του Ρούμπικ»
Εμένα το παιδί μου ποτέ δε θα…
