-
Carmen Mondragón άκα Nahui Olin,πίστευε ότι η ζωή θέλει πάθος
Το πάρτι είχε από ώρα ανάψει. Το πικάπ στο βάθος έπαιζε το «Express Yourself» της Madonna, κάποιοι χόρευαν, άλλοι φλέρταραν, όλων όμως η προσοχή ήταν σε αυτές τις δύο. Στο κέντρο της σάλας, η Carmen Mondragón, ξαναβαφτισμένη το 1922 ως Nahui Olin από τον άντρα που της είχε πάρει τα μυαλά, και η νεαρή Frida Kahlo πίνανε ρούμι, κάπνιζαν πούρο και αναμετριόντουσαν με το βλέμμα. Εμφανισιακά είχαν μεγάλη αντίθεση. Η Φρίντα, τυλιγμένη στις βαριές, κεντημένες φούστες των γυναικών της Τεουαντεπέκ, με τα λουλούδια στα μαλλιά και τα μεγάλα ασημένια κοσμήματα, έμοιαζε με ζωντανό τοτέμ της παράδοσης. Η Νάχουι, από την άλλη, ήταν η ίδια η ευρωπαϊκή αβάν-γκαρντ, με ένα μεταξωτό…
-
Ο Φλεγόμενος Ιούνιος αν έπαιζε στο Bridgerton…
«Αγαπητοί αναγνώστες,περιζήτητος εργένης της Ακαδημίας, εθεάθη να κάνει μαθήματα ορθοφωνίας σε μια νεαρή πωλήτρια σπίρτων. Ψιθυρίζεται ότι η κοπέλα διαθέτει τα «κλασικά χαρακτηριστικά» που εκείνος αναζητά… Μήπως ο Λόρδος μας βρήκε τη Δούκισσά του ή απλώς ένα νέο έκθεμα για το ατελιέ του; Και τι έχει να πει η Βασίλισσα για το… μονό κρεβάτι στην έπαυλή του;Yours truly, Lady Whistledown»» Η Βασίλισσα είχε κοιμηθεί ενθουσιασμένη αγκαλιά με την κουτσομπολίστικη φυλλάδα του βικτωριανού γκόσιπ γκερλ. Ανυπομονούσε να ξημερώσει να μάθει τα νεότερα. Επιτέλους κάτι συνέβαινε στη χώρα της που διασκέδαζε την πλήξη της! «Μπρίσλεειι» φωναξε τον πιστό της μπάτλερ και εκείνος εμφανίστηκε στο πι και φι. «Ήρθε το σημερινό φύλλο;» τον ρώτησε…
-
Ο Ιερώνυμος Μπος στον κήπο των Επίγειων Απολαύσεων
«Εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα – Μπουρλόοοτο!» είπε η Σαπφώ Νοταρά, βλέποντας τον Ιερώνυμο Μπος να ζωγραφίζει εκατοντάδες γυμνούς άνδρες και γυναίκες να κάνουν άζμπέτε χωρίς ντροπή ή ενοχές. «Και νόμιζα ήσουν άνθρωπος της εκκλησίας! Μου είπαν ότι ήσουν σε μια Αδελφότητα, αυτή της Παναγίας», συνέχισε τον εξάψαλμο. «Σωστά στα είπανε». «Και πώς από αδελφός, βρε Τζερόνυμο, έγινες γκρούβι;» «Ήθελα να τους δείξω και να τους προειδοποιήσω για τους κινδύνους της αμαρτίας. Η ελεύθερη ερωτική ζωή και η υποταγή στις αισθήσεις οδηγούν μαθηματικά στην αιώνια καταδίκη». «Και έπρεπε να ζωγραφίσεις τα Μάταλα και τους χίπηδες ξεβράκωτους;» «Ο Κήπος των Επίγειων Απολαύσεων είναι το σχόλιό μου πάνω στο θέμα του…
-
Το πορτρέτο του Δόκτορα Φελίξ Ρέι βρέθηκε σε ένα κοτέτσι!
«Φέλιξ, τι κουβαλάς;»«Έναν πίνακα που μου ζωγράφισε ένας ασθενής. Ήρθε με κομμένο αυτί, τον γιατροπόρεψα και μου τον χάρισε».«Τον καημενούλη… Τι δουλειά κάνει; Ελπίζω όχι ζωγράφος, γιατί θα πεινάσει».«Όντως, δεν έχει πουλήσει κανένα πίνακα έως τώρα.Στέλνει τα έργα του παντού και τον απορρίπτουν. Αν έχεις ταλέντο, σε δέχονται. Έτσι είναι αυτά».«Δεν πιστεύω να του το είπες;»«Του το είπα, γιατί είμαι ειλικρινής. Με ξέρεις».«Βρε αγάπη μου, αυτό δεν είναι ειλικρίνεια…αγένεια λέγεται! Γιατί να τον πληγώσεις; Άσε που το γούστο είναι υποκειμενικό…»«Άσε με ρε γυναίκα τώρα και κάνε κάτι χρήσιμο με τον πίνακα!»«Θες να τον κρεμάσω στον τοίχο;»«Ε, όχι βέβαια! Μην ξεφτιλιστούμε στους επισκέπτες μας!»«Είπα κι εγώ! Τότε τι τον θες;»« Έχω…
-
Ο σπουδαίος Τζόρτζιο Ντε Κίρικο γεννήθηκε στον Βόλο
Ο κύριος Φαρ, με τη βότκα στο χέρι, όπως κάθε Ρώσος που σέβεται τον εαυτό του, καθόταν συνοφρυωμένος στην βελούδινη κόκκινη πολυθρόνα του.Η κόρη του Ιζαμπέλα, προσπαθούσε να τον πείσει να δεχτεί τον αρραβωνιαστικό της, Τζόρτζιο Ντε Κίρικο.«Χάθηκαν οι Ρώσοι και θέλεις τον Έλληνα; Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο»«Ιταλός είναι, μπαμπά. Απλώς, γεννήθηκε στον Βόλο»«Ο Βόλος στην Ελλάδα δεν είναι;»«Ναι, αλλά το ντι εν έι του είναι σικελικό και γενοβέζικο».Ο κύριος Φαρ σήκωσε το ένα φρύδι αλλά η κόρη του συνέχισε με πάθος.«Ο παππούς του ήταν βαρόνος κι η γιαγιά του, κοντέσα!»Ο πατέρας της παρέμεινε σιωπηλός, χωρίς να δείχνει ότι εντυπωσιάστηκε με το βιογραφικό του.«Και γεννήθηκε…
-
Ο υπεροχότατος Σαλβαδόρ Νταλί
Σαν σήμερα το 1904 στην Φιγκέρες – Κολοκοτρωνίτσι, ο Σαλβαδόρ – Περίανδρος που ήθελε τάξη, ηθική και ομοσπονδία, και η Φελίπα-Πρωτευουσιάνα απέκτησαν ένα αγοράκι! Το ονόμασαν Σαλβαδόρ Jr Φελίπε Χαθίντο Νταλί ι Ντομένεκ Μανωλάκη και το πρώτο γενέθλιο πάρτι του το οργάνωσαν στον τάf0 του αδερφού του. «Χρόνια πολλά! Χάπι μπέρθντει! Να είσαι γερός και καλότυχος και να μην ξεχνάς ότι εσύ δεν είσαι εσύ, αλλά η μετενσάρκωση του νεκρού αδερφού σου», ήταν οι ευχές τους σε αυτόν! Στα αλήθεια αυτό, όχι σε μυθοπλασία. Ε, όταν ξεκινάει έτσι η ζωή σου, σίγουρα δε θα έχεις αυτή του μέσου ανθρώπου, δηλ, γραφείο 9-5, γάμος, παιδιά, βαφτίσια, κανά τσιπουράκι και νέτφλιξ –…
-
Η Georgia O Keeffe ήταν ξεχωριστή, όπως και τα λουλούδια της
«Δεν έχεις ιδέα πόσο διάσημος είναι, μαμά. Έχει εκατομμύρια followers. Είσαι πανάσχετη» φώναζε η Τζώρτζια όσο η μητέρα της βούρτσιζε ατάραχη την ράχη των αλόγων τους. «Ας είναι και ο Πάπας της φωτογραφίας. Είναι πολύ μεγάλος για σένα» της απάντησε χωρίς να υψώσει τη φωνή της. «Δεν είμαι μωρό! Είμαι είκοσι οχτώ χρονών και θα κάνω ό,τι θέλω» «Όχι όσο μένεις στο σπίτι μου» φώναξε τελικά και εκείνη. «Οι φωνές σας ακούγονται σε όλη τη φάρμα» είπε ο μεγάλος αδερφός ξεπροβάλλοντας στην πόρτα του σταύλου. «Η αδερφή σου θέλει να πάει στη Νέα Υόρκη. Να συναντήσει ένα γέρο που της έχει πει ότι θα προωθήσει τους πίνακές της» είπε η…
-
Το κόκκινο αμπέλι του Βαν Γκογκ
Ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ μετά από έναν μεγάλο καυγά με τον Πωλ Γκωγκέν, στον οποίο στο παρατσάκ δεν πέσανε και μερικές ψιλές, έχει ηρεμήσει και βολτάρει στην εξοχή. Γι’ αυτό άλλωστε μετακόμισε στην Αρλ, γιατί η διαμονή στη φύση μειώνει το άγχος, το στρες και βελτιώνει τη διάθεση. Και φέρνει και έμπνευση. Είναι απόγευμα, το φως πέφτει χαμηλά και τα αμπέλια κοκκινίζουν, με ένα κόκκινο που δε θα άφηνε αδιάφορο κανένα καλλιτέχνη. Κάποια στιγμή, έρχεται και τον βρίσκει ο Γκωγκέν. «Πήρε τηλέφωνο ένας ατζέντης. Θέλουν να μας κάνουν ταινία» Ο Βαν Γκογκ γέλασε. «Ξέρεις τον Κερκ Ντάγκλας;» επιμένει ο Πωλ. «Αυτόν που παίζει τον Σπάρτακο;» «Ναι, μου είπαν ότι θα…
-
Ο Ματίς, η Καμίλ και η Αμελί. Και η Μαργαρίτα!
Με λένε Ανρί, σε λένε Καμιλκρατάω τα αστέρια κρατάς την αυγήο κόσμος κοιμάται παντού ησυχίακαι εμείς περπατάμε μονάχοι στη γηΜε λένε Ανρί, σε λένε Καμιλκρατώ ένα πινέλο, κρατάς μια καρδιά… τραγούδησε στο κορίτσι που καθόταν δίπλα του.Πριν μία ώρα του ήταν άγνωστη.Εκείνος είχε έρθει μόνος του μαζί με το καβαλέτο και τα πινέλα του για να ζωγραφίσει στην περιοχή του Άιφελ.Και τότε την είδε…Εκείνη χάζευε τον πύργο κι εκείνος χάζευε εκείνη.Την είχε σκιτσάρει γρήγορα με τα πινέλα του. Είχε φοβερό ταλέντο! Από μικρός.Ο πατέρας του όμως, του είχε αρνηθεί να σπουδάσει ζωγράφος.Ευτυχώς, τον πίεσε η μητέρα του και αναγκαζόταν να του στέλνει με iris χρήματα.Είχε ρωτήσει το όνομά της και…
-
Θεόδωρος Ράλλης: Ο Δον Ζουάν των Ζωγράφων
«Να κεράσω ένα υποβρύχιο;» ρώτησε την όμορφη Γαλλίδα που χάζευε τους πίνακες στο σαλόνι του. «Παρντόν;» αναπήδησε εκείνη ξαφνιασμένη. Δεν τον είχε ακούσει να πλησιάζει, ηταν προσηλωμένη στα έργα του. «Μαστίχα Χίου σερβιρισμένη πάνω σε κουτάλι βυθισμένο σε παγωμένο νερό. Έτσι γλυκαίνουν οι Έλληνες τις ωραίες συναντήσεις!», της εξήγησε και έβαλε το δικό του κουτάλι στο στόμα χωρίς να πάρει τα μάτια του από πάνω της. Η καρδιά της φτερούγισε. Δεν τον λέγανε τυχαία «Δον Ζουάν των Ζωγράφων». Όλες οι συμφοιτήτριες τους τον περιτριγύριζαν όπως οι μέλισσες το μέλι και όχι άδικα. Ήταν κούκλος, δυναμικός, τολμηρός, πλούσιος, ήξερε πολύ καλά τι ήθελε και δεν φοβόταν να το πάρει. Είχε έρθει…
