-
Ροζ Σαγκουίνι|Πρόσκληση σε Book Party – Presentation!
Το ΡΟΖ ΣΑΓΚΟΥΙΝΙ έχει ένα απίστευτο mix & match ανθρώπων! Ψαράδες, δικηγόροι, συγγραφείς, σκίπερς, αστυνομικοί… κυνηγιούνται σε στεριά και θάλασσα, στη Λήμνο, στον Αη Στράτη, την Κύπρο και…το Κορακοβούνι, αγαπιούνται, ερωτεύονται, χάνονται και ξαναβρίσκονται! Η δεύτερη παρουσίασή του στον χώρο του Εκδοτικού Memento θα λάβει χώρα στις 18/6/2026 στις 20.00! Σας περιμένουμε!
-
Solo Traveler!| Η πρώτη σελίδα του Ροζ Σαγκουίνι
Solo Traveler! Έχετε τολμήσει ποτέ να πάτε διακοπές ή ταξίδι ολομόναχοι;Εγώ, ας πούμε, παλιά δεν θα το έκανα για κανέναν λόγο.Τώρα όμως; Το να εξαφανιστώ κάπου για μια βδομαδούλα μόνη μου, μου φαίνεται ωραία ιδέα!Βέβαια, παίζει κυριολεκτικά να εξαφανιστώ γιατί με τον προσανατολισμό δεν τα πάμε καλά και με τα τζιπιές είμαι χρόνια τσακωμένη!Η Χλόη πάντως, η μία από τις δύο ηρωίδες μου στο «Ροζ Σαγκουίνι», το τόλμησε!Η πρώτη – πρώτη σελίδα του βιβλίου τη βρίσκει να ταξιδεύει μόνη της στη Λήμνο! Εξού και η φωτογραφία που συνοδεύει το ποστ!Πώς πέρασε; Τι συνάντησε; Το μετάνιωσε ή μήπως ήταν η καλύτερη απόφαση της ζωής της;Δεν σας αποκαλύπτω τίποτα… Θα το διαβάσετε…
-
ΡΟΖ ΣΑΓΚΟΥΙΝΙ|Η πρώτη παρουσίαση!
Πάντα ξαφνιάζομαι, χαίρομαι, συγκινούμαι, ενθουσιάζομαι όταν έρχεται κόσμος στις παρουσιάσεις των βιβλίων μου.Και πάντα έχω άγχος, εννοείται -με αυτό γεννήθηκα, αυτό θα με πεθάνει!- αλλά στην πορεία καταφέρνω να το απολαύσω!Μερικά φωτοντοκουμέντα, λοιπόν, για να αφήσω το ψηφιακό σημάδι της πρώτης παρουσίασης του «ΡΟΖ ΣΑΓΚΟΥΙΝΙ» στο κουκλίστικο βιβλιοπωλείο Χάρτινο Καράβι, με την ευχή να συνεχίσει το ταξίδι του όπως το ξεκίνησε!…Ή μήπως να πω δυο κουβέντες παραπάνω; Σε όλα γράφω σεντόνια, στο δικό μου βιβλίο με έπιασε το λακωνικό;Το κλίμα ήταν απλώς υπέροχο!Είχαμε πεντανόστιμο ροζ κρασάκι -σαγκουίνι με αλκοόλ δε βρήκαμε-, και η παρουσίαση, όπως όλες όσες κάνω, ήταν στην ουσία μια ωραία κουβεντούλα με τους παρευρισκόμενους, γίναμε όλοι μια…
-
Ροζ Σαγκουίνι| Για τις φίλες που έγιναν οικογένεια!
Η γυναικεία φιλία είναι δώρο, ψυχοθεραπεία, ομάδα διάσωσης με κώδικες, τους οποίους κάθε γυναίκα που έχει αγαπήσει και στηριχτεί σε φίλη μπορεί να αναγνωρίζει. Είναι ένας μικρός θησαυρός. Είναι εκεί στις δύσκολες μέρες, χωρίς να φωνάζει, είναι και στις εύκολες, με γέλια που ξυπνάνε τις γειτονιές. Γιατί η ζωή δεν είναι φραουλάδα, είναι… σαγκουϊνάδα! Γλυκιά μεν, αλλά και λίγο πικρή. Έχει το ροζ της χαράς και της αφέλειας, αλλά και το κόκκινο του πόνου και της ωριμότητας. Το Ροζ Σαγκουίνι το αφιερώνω στις φίλες μου· σε εκείνες που είναι δίπλα μου από τότε που χορεύαμε New Kids on the Block και Lambada, και διαβάζαμε Μανίνα και Σούπερ Κατερίνα, αλλά και…
-
Ροζ Σαγκουίνι |Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει γυναικεία φιλία;
Τι να σας πρωτοπώ για το «Ροζ Σαγκουίνι»… Τα behind the scenes έχουν τεράστιο ενδιαφέρον, αλλά λέω να μη μακρηγορήσω, έτσι για αλλαγή, και να μπω κατευθείαν στο θέμα! Λοιποοοον, έχουμε δύο κολλητές, την Τζένη και τη Χλόη. Η μία είναι δικηγόρος, η άλλη προσπαθεί να εκδοθεί, τουτέστιν, να εκδώσει βιβλίο! Στα τριάντα επτά τους -ούτε πολύ νέες, ούτε πολύ μεγάλες- ψάχνουν-βρίσκουν-ξαναχάνουν τον Έρωτα, προσπαθούν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και να πετύχουν τους στόχους τους! Ό,τι κι αν συμβαίνει, έχουν πάντα η μία την άλλη. Εννοείται πως δεν γινόταν να τις αφήσω στάσιμες σε ένα μέρος, να εξελιχθεί η πλοκή σε ένα μόνο γεωγραφικό διαμέρισμα! Εντάξει, δεν φτάσαμε Αμερική,…
-
Η Κλάρα και ο Ήλιος |Καζούο Ισιγκούρο
Το διάβασα το ΠΣΚ που μας πέρασε και ακόμα το σκέφτομαι… Σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, τα παιδιά αναβαθμίζονται γενετικά για να μπορούν να είναι πιο ανταγωνιστικά, πιο τέλεια και σίγουρα επιτυχημένα στη μελλοντική ενήλικη ζωή τους. Το θέμα είναι ότι αυτό ενέχει κινδύνους για την υγεία τους, υπάρχει περίπτωση να αρρωστήσουν ή και να π3θάνουν, αλλά αν τα καταφέρουν, τότε, ναι, θα έχουν σίγουρα περισσότερες πιθανότητες από εκείνα που δεν την έχουν κάνει. Όσοι γονείς αρνούνται την αναβάθμιση στα παιδιά τους πληρώνουν υψηλό τίμημα. Είναι μειοψηφία, θεωρούνται κατώτεροι, χάνουν εργασία, σχέσεις, μπαίνουν στο περιθώριο. Σε αυτήν την όχι και τόσο μακρινή εποχή, αυτά τα αναβαθμισμένα παιδιά συνηθίζουν…
-
Έντγκαρ Άλαν Πόε και Wednesday| What if?
Ο Έντγκαρ Άλαν Πόε, πάντα ακριβής στα σκοτάδια του, έφτασε πρώτος στο ραντεβού τους. Το σημείο συνάντησης το είχε επιλέξει η Wednesday κι ήταν το νεκροταφείο της περιοχής. Αναμενόμενο… Είχε φέρει μαζί του μια γαρδένια μαραμένη, γιατί, τα ζωντανά άνθη ήταν αγένεια μπροστά στον θάνατο, ένα σκούρο καρό τραπεζομάντηλο κι ένα μπουκάλι τεκίλα, αυθεντική, αυτή με το σκουλήκι. Εκείνη δεν άργησε να έρθει. Κάθισε πρώτη σε μια ταφόπλακα και ακούμπησε κάτω τα μαύρα cupcakes που κρατούσε. Εκείνος έβαλε στο κινητό του να παίζει ένα κουαρτέτο του Σοπέν για να κάνει ατμόσφαιρα και κάθισε δίπλα της. Η Wednesday το βρήκε υπερβολικά αισιόδοξο, αλλά κράτησε την σκέψη για τον εαυτό της. «Πίνεις;»…
-
Άγκαθα Κρίστι|Η Βασίλισσα της Αστυνομικής λογοτεχνίας
Βρισκόμαστε στο 1912 σε μια παραλία της Μασαχούσετς. «Ποια είναι η μικρή»; ρώτησε ο Άρτσι τον κολλητό του χωρίς να πάρει τα μάτια του από την σέρφερ που δάμαζε τα κύματα σαν αμαζόνα του ωκεανού. «Όχι, όχι, οχι. Άρτσιμπαλντ, ξέχνα το» «Γιατί;» «Γιατί είναι η μικρή αδερφή της Μαρτζ και εσύ κάνεις συλλογή από γυναίκες» «Αυτή είναι ξεχωριστή» σχολίασε εκείνος, συνεχίζοντας να θαυμάζει την επιδεξιότητα της πάνω στη σανίδα. «Δεν έχει καμία σχέση με τίντερ και όλα αυτά τα ντέιντινγκ απς που χρησιμοποιείς» «Ακριβώς» σχολίασε εκείνος χαμογελώντας. Ε φιου άορς λέιτερ η Σέρφερ διέσχιζε τον κήπο του παραθαλάσσιου σπιτιού της. «Ενδιαφέρεται για σένα ο Άρτσιμπαλντ Κρίστι, αξιωματικός του Βασιλικού Πυροβολικού»,…
-
Στίβεν Κινγκ |από τις βραδινές βάρδιες στο καθαριστήριο, στις μόνιμες λίστες των μπεστ σέλλερς!
Ταξιδεύουμε πίσω στο χρόνο, στο 1971, που ο Στίβεν Κινγκ σιδερώνει μια στοίβα με ρούχα στο καθαριστήριο που εργάζεται. Είναι εννιά το βράδυ και νυστάζει, αλλά θα αργήσει να κοιμηθεί, πρέπει να διορθώσει και τα γραπτά των φοιτητών του πριν τους τα παραδώσει το πρωί. Και να ξεκινήσει να γράφει μια καινούρια ιστορία γιατί την προηγούμενη, την πέταξε στα σκουπίδια. Δεν του έβγαινε με τίποτα και νευριασμένος είχε τσαλακώσει τα χειρόγραφα και τα είχε στείλει να κάνουν παρέα σε κάτι στυμμένες λεμονόκουπες, των οποίων το περιεχόμενο είχε συνοδέψει το ποτό του. Τώρα κανονικά έπρεπε να γράφει και όχι να σιδερώνει πουκάμισα αγνώστων. Τι να πρωτοπλήρωνε όμως με τον μισθό του…
-
Η “ΟΔΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣ” έχει γενέθλια!
Η ΟΔΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣ μου έχει γενέθλια. Κυκλοφορεί ένα ολόκληρο χρόνο! Μπορεί συνήθως να γράφω ευθυμογραφήματα αλλά εκεί έχω γράψει διαφορετικά. Ναι, οκέι, υπάρχουν σκηνικά που σας έκαναν να γελάσετε αλλά κυρίως συγκινηθήκατε, κλάψατε, σιχτιρίσατε, είπατε «πάρτα να μη στα χρωστάω» και αναφωνήσατε «ντοντ ντου ιτ Φαίδων!».Ταυτιστήκατε, αναγνωρίσατε τον εαυτό σας, τους φίλους σας, τους γνωστούς σας, στους ήρωες.Λογικό, αφού είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, πάρα πολύ ΑΝΘΡΩΠΕΝΙΟΙ, καλές κοκκινοσκουφίτσες, που ταυτόχρονα γίνανε -άθελά τους;- λύκοι στις ιστορίες άλλων! Αν θέλετε, όσοι το έχετε διαβάσει, αφήστε μου ένα σχόλιο, ό,τι θέλετε, για το βιβλίο- ΕΚΤΟΣ από σπόιλερ!Όσοι δεν το έχετε διαβάσει ακόμα, και το παραγγείλετε από τις Εκδόσεις Memento -μέχρι και…
