Ο Ιερώνυμος Μπος στον κήπο των Επίγειων Απολαύσεων
«Εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα – Μπουρλόοοτο!» είπε η Σαπφώ Νοταρά, βλέποντας τον Ιερώνυμο Μπος να ζωγραφίζει εκατοντάδες γυμνούς άνδρες και γυναίκες να κάνουν άζμπέτε χωρίς ντροπή ή ενοχές.
«Και νόμιζα ήσουν άνθρωπος της εκκλησίας! Μου είπαν ότι ήσουν σε μια Αδελφότητα, αυτή της Παναγίας», συνέχισε τον εξάψαλμο.
«Σωστά στα είπανε».
«Και πώς από αδελφός, βρε Τζερόνυμο, έγινες γκρούβι;»
«Ήθελα να τους δείξω και να τους προειδοποιήσω για τους κινδύνους της αμαρτίας. Η ελεύθερη ερωτική ζωή και η υποταγή στις αισθήσεις οδηγούν μαθηματικά στην αιώνια καταδίκη».
«Και έπρεπε να ζωγραφίσεις τα Μάταλα και τους χίπηδες ξεβράκωτους;»
«Ο Κήπος των Επίγειων Απολαύσεων είναι το σχόλιό μου πάνω στο θέμα του θανάσιμου αμαρτήματος της λαγνείας.
Θυμάσαι στο Seven με τον Μπραντ Πιτ και τη Γκουίνεθ Πάλτροου, τη σκηνή με τη λαγνεία;»
«Καλά, στο Seven τους καθάριζε ο Κέβιν Σπέισι με τον πιο φρικιαστικό τρόπο, εσύ εδώ τους έχεις να κυλιούνται στα λιβάδια!»
«Ε, άφησέ τους να το χαρούνε στο μεσαίο φύλλο! Βλέπεις τι έχω ζωγραφίσει στο δεξί!».
«Τους έβαλες και φρούτα βλέπω, φράουλες, κεράσια, βατόμουρα».
«9μιση Εβδομάδες μου πήρε να το ζωγραφίσω. Με το που έκλεισα συμβόλαιο με την Κιμ Μπέισινγκερ και τον Μίκι Ρουρκ – αν προσέξεις καλά, θα τους βρεις πάνω δεξιά, να κάνουν τα δικά τους».
«Βλέπω σίγουρα στο αριστερό φύλλο του τρίπτυχου τον Αδάμ και την Εύα στον κήπο της Εδέμ, πριν φάνε το μήλο, ενώ στο δεξί φύλλο δεσπόζει η απεικόνιση της Κόλασης».
«Ακριβώς. Πάω τώρα σπίτι, θα με περιμένει η Αλέιντ, θα ‘χει στρώσει τραπέζι. I’m the Bosch, she is the Boss».
«Μα, ζεις μια τόσο ήσυχη, συντηρητική και ευσεβή ζωή στην ίδια πόλη μέχρι τον θάνατό σου το 1516, με τη γυναικούλα σου… ούτε μοντέλα, ούτε τσιριμπίμ τσιριμπόμ!
Πώς ζωγραφίζεις όλα αυτά τα άγρια, γεμάτα αμαρτίες και τέρατα έργα;»
«Καλά, μην ορκίζεσαι κιόλας για το “συντηρητική”! Στην Αδελφότητα της Παναγίας διοργανώνουμε κάτι τρελά συμπόσια με άφθονο κρασί και ψητούς κύκνους… Μούρλια!».
«Καλοπερνάτε εκεί στην αδελφότητα!»
«Κοίτα, εγώ παπάς θα γινόμουν, αλλά ο παππούς μου, ο πατέρας μου, τρεις θείοι μου και ο αδελφός μου είναι όλοι επαγγελματίες ζωγράφοι, οπότε ακολούθησα την οικογενειακή παράδοση».
«Άλλους πίνακες έχεις; Ή μόνο αυτό το τρίπτυχο με τα όργια από το Μάτια Ερμητικά Κλειστά – που μεταξύ μας, ακόμα να καταλάβω γιατί η τύπισσα με τη μάσκα θυσιάστηκε για χάρη του Τομ Κρουζ».
«Πώς δεν έχω! Γκούγκλαρε και θα βρεις, όποιος ψάχνει, βρίσκει!»
ΥΓ: Αν κάτι μας κλωτσάει στο κείμενο, κοιτάμε τις πληροφορίες της σελίδας!
About Author
Μπορεί να σας αρεσει
Έντγκαρ Άλαν Πόε και Wednesday| What if?
Το μυρμήγκι και το μπισκότο (Μέρος Α)
