Τι θα γινόταν αν το πρωί ξυπνούσα σαν κατσαρίδα ή, έστω, σκαθάρι; Το χέρι του Φραντς έμεινε μετέωρο στη σκέψη αυτή. Έγραφε, όπως πάντα, στο τάμπλετ του πριν τον βραδινό ύπνο. Μόνο τις νύχτες μπορούσε να γράψει. Τα πρωινά πήγαινε στο γραφείο. Όπως επιθυμούσε ο πατέρας του. Σπούδασε Νομική, όπως ήθελε ο πατέρας του. Γενικότερα, έκανε ό,τι ήθελε ο πατέρας του. Τις νύχτες όμως… έγραφε ακατάπαυστα…. Ο πατέρας του ροχάλιζε ήδη στο κρεβάτι του και ποσώς τον απασχολούσε τι κάνει ο γιος του στο δικό του. «Συγγραφέας, δεν είναι κανονική δουλειά, είναι χόμπι. Εκτός αν είσαι η Μαντά. Είσαι;» Δεν ήταν. Ήταν ασφαλιστής. Και έτσι είχε τον πατέρα του ικανοποιημένο.…