Το τελευταίο μισάωρο ένιωθε η μουσική να της τρυπάει τον εγκέφαλο. Τα μπάσα να της ζουλάνε το μυαλό. Ποτέ δεν άντεχε τη μουσική στη διαπασών, ακόμα και τα καλύτερα τραγούδια  μετατρέπονταν σε ηχορύπανση. Δε βοηθούσε και το είδος που έπαιζε ο ντιτζέι του μαγαζιού, ιλέκτρο σάμθινγκ ήταν; Κάτι τέτοιο. Βέβαια, από το να άκουγε τραπ, και θέλω κότερα και ελικόπτερα, χίλιες φορές αυτή. Ήταν το στέκι του της είχε πει, τους ήξερε όλους καλά, και, αν έκρινε από τη γλώσσα του σώματος, την κοπέλα που τους σέρβιρε, καλύτερα! Εκείνος διασκέδαζε χωρίς να δείχνει ότι έχει αντιληφθεί τη δική της δυσαρέσκεια. Ή την είχε αντιληφθεί και δεν τον ένοιαζε; Ήταν θέμα…