Ο Χουάν Μιρό κατέβηκε τα πέτρινα σκαλιά του σπιτιού του Νταλί που οδηγούσαν στην έρημη, σκοτεινή παραλία του Καδακές. Δεν είχε ύπνο. Άφησε τα κροκς του στην αμμουδιά και προχώρησε προς τη θάλασσα. Για λίγο, το κύμα έσκαγε απαλά στα πόδια του όσο εκείνος χάζευε τον έναστρο ουρανό. Μετά έσκυψε, πήρε ένα θαλασσόξυλο από κάτω και άρχισε να χαράζει πάνω στην υγρή άμμο. Στην αρχή έφτιαξε έναν κύκλο κι έπειτα μια γραμμή που κατευθυνόταν προς τα αστέρια. Πρόσθεσε ένα μάτι, ένα πουλί και ό,τι αλλο του ερχόταν αυθόρμητα, χωρίς σκέψη . Ήξερε ότι το επόμενο πρωί το κύμα θα είχε σβήσει το σχέδιό του, αλλά, ούτως ή άλλως, μόνο το…