Χρόνια πολλά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν! - Νουαζέτα με φουντούκι και καραμέλα

Μοιραστείτε το :

«Η πριγκίπισσα και το μπιζέλι», «Η βασίλισσα του χιονιού», «Το ασχημόπαπο», «Το μολυβένιο στρατιωτάκι», «Η μικρή γοργόνα», «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα», «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», «Η Τοσοδούλα», μεγαλώσανε γενιές και γενιές!
Τα έγραψε ο Χανς Κρίστιαν του Οίκου Άντερσεν της Δανίας.
Πασίγνωστος για τα παραμύθια του στα πέρατα του κόσμου χωρίς τέρατα του τρόμου!
Στις ιστορίες του οι κακοί που δημιουργούν το πρόβλημα και ζορίζουν τον κεντρικό ήρωα / ηρωίδα είναι κάτι χαρακτήρες τελειωμένοι αναπτήρες, η καρδιά τους είναι άδεια, σου αφήνουνε σημάδια.
Χωρίς ενσυναίσθηση -ειδικά στην εποχή του ήταν άγνωστη λέξη-, σνομπ, εγωιστές, ζηλόφθονοι, χειριστικοί, που κοροϊδεύουν και εξαπατούν τους πιο αδύναμους.
Θα τους ήξερε καλά αυτούς, γιατί η παιδική του ηλικία ήταν χειρότερη από αυτή του Βασιλάκη Καΐλα.
Ο μπαμπάς του ήταν ένας πάμφτωχός τσαγκάρης, τον οποίο έχασε μικρός και η μαμά του είχε ήδη μια κόρη πριν τον παντρευτεί και καταλαβαίνουμε τι μπουγαδόνερα θα της είχε ρίξει η κυρία Ξ. Παπαμήτρου από το πάνω πάτωμα.
Έφαγε μπούλινγκ και κοινωνική απομόνωση και σίγουρα δε βοήθησε την όλη κατάσταση ότι ο παππούς του έπασχε από σοβαρή ψυχολογική ασθένεια, την οποία πίστευε ότι είχε κληρονομήσει!
Αναγκάστηκε να δουλέψει ως παιδί, οπότε έμεινε από απουσίες στο σχολείο.
Προσπάθησε να εργαστεί σαν ηθοποιός, λάτρευε το θέατρο αλλά δεν τον άντεξε η σκηνή και αυτό φάνηκε στο χειροκρότημα.
Το 1821 έγραψε μία ιστορία, τραγωδία ήταν, και σαν είδος αλλά και κυριολεκτικά.
Το κείμενο ήταν τόσο ανορθόγραφο που όσοι το διάβασαν, φώναζαν my eyes, my eyes σαν την Φοίβη στα φιλαράκια!
Νομίζανε ότι τους τρολάρει, σου λέει αποκλείεται να μην μπορεί να πετύχει λέξη!
Αποφάσισε να γυρίσει στο σχολείο, με τα χίλια ζόρια και δυσκολίες, πήρε πτυχίο, και οι ιστορίες που έγραφε με καλύτερη πλέον ορθογραφία, άρχισαν να παίρνουν καλές κριτικές!
Αυτό ήταν! Πήρε φόρα, έγραψε ποιήματα, θεατρικά έργα, λιμπρέτα για λυρικά έργα, μυθιστορήματα!
Τα παραμύθια του όμως ήταν αυτά που έκαναν διεθνή καριέρα και μεταφράστηκαν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου!
Το 1966, το Διεθνές Συμβούλιο Βιβλίων για την Νεότητα (IBBY) καθιέρωσε προς τιμή του την ημερομηνία των γενεθλίων του, για να γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου.
2 Απριλίου είναι αυτή!
Στόχος της ήταν να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα!
Επαγγελματικά λοιπόν η ιστορία του είχε χάπι εντ σαν τα παραμύθια του.
Στην προσωπική του ζωή ήταν ατυχήσας, οι βιογράφοι του λένε ότι δεν είχε ποτέ γκερλφρεντ, γιατί όσες ερωτεύτηκε δεν ανταποκρίθηκαν.
Εκείνος δεν έκανε ξεπέτες και ουαν νάιτ σταντς, αυτές τις παλιές ορολογίες γνωρίζω, τις καινούριες δεν τις έμαθα, είναι και πολλές.
Έψαχνε τη ουάν εντ όνλι, την πρίνσες τσάρμιγκ που θα τον αγαπούσε και θα μένανε μαζί για πάντα!
Το ήθελε το παραμύθι του!
Το 1841 ταξίδεψε στην Ελλάδα μας!
Όσο καιρό έμεινε στην Αθήνα, ανέβαινε κάθε μέρα στην Ακρόπολη -εμπνεόταν από το μέρος- και έγραφε τα βιβλία του.
Πέθανε σε ηλικία εβδομήντα ετών, πέφτοντας από το κρεβάτι του και χτυπώντας σοβαρά, επιβεβαιώνοντας την παροιμία ή από πέσιμο ή από… ε, το άλλο!