Ο σπουδαίος Τζόρτζιο Ντε Κίρικο γεννήθηκε στον Βόλο - Νουαζέτα με φουντούκι και καραμέλα

Μοιραστείτε το :

Ο κύριος Φαρ, με τη βότκα στο χέρι, όπως κάθε Ρώσος που σέβεται τον εαυτό του, καθόταν συνοφρυωμένος στην βελούδινη κόκκινη πολυθρόνα του.
Η κόρη του Ιζαμπέλα, προσπαθούσε να τον πείσει να δεχτεί τον αρραβωνιαστικό της, Τζόρτζιο Ντε Κίρικο.
«Χάθηκαν οι Ρώσοι και θέλεις τον Έλληνα; Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο»
«Ιταλός είναι, μπαμπά. Απλώς, γεννήθηκε στον Βόλο»
«Ο Βόλος στην Ελλάδα δεν είναι;»
«Ναι, αλλά το ντι εν έι του είναι σικελικό και γενοβέζικο».
Ο κύριος Φαρ σήκωσε το ένα φρύδι αλλά η κόρη του συνέχισε με πάθος.
«Ο παππούς του ήταν βαρόνος κι η γιαγιά του, κοντέσα!»
Ο πατέρας της παρέμεινε σιωπηλός, χωρίς να δείχνει ότι εντυπωσιάστηκε με το βιογραφικό του.
«Και γεννήθηκε σ’ ένα σπίτι που ακούγανε όλη μέρα Βέρντι!», η κόρη του το γύρισε στην κουλτούρα, που, ως γνωστόν, όλοι οι Ρώσοι σέβονται.
«Η μητέρα του τραγουδάει στη σκάλα του Μιλάνου μαζί με την Μαρία Κάλλας», πρόσθεσε.
«Ο πατέρας του είναι σπουδαίος μηχανικός έφτιαξε τον σιδηρόδρομο της Θεσσαλίας!» συνέχισε ακάθεκτη την προσπάθεια εκείνη.
«Ωραία, οι γονείς του ήταν σπουδαίοι, εκείνος όμως; Τι κάνει; Ζωγραφίζει ρομπότ; Κούκλες; Αυτά τα ανδρείκελα τέλος πάντων, και κάτι φουγάρα και καμινάδες».
«Είναι πολύ μπροστά από την εποχή του, γι αυτό! Το κόνσεπτ είναι βίντεο γκέιμ!»
«Και τα βίντεο γκέιμς, πρέπει να έχουν όλα άδειες πλατείες και σκιές; Δεν μπορούσε ο Τζιοβάνι να βάλει έναν άνθρωπο; Κανονικό εννοώ. Ή ένα σκυλί, μια γάτα, έστω;»
«Τζόρτζιο, τον λένε»
«Ζωγραφίζει ρολόγια χωρίς ώρα, πόλεις χωρίς ανθρώπους, γάντια να κρέμονται χωρίς χέρια. Τι είναι αυτά;»
«Έτσι βλέπει τον κόσμο. Είναι… βαθύς».
«Βαθιές είναι και οι λίμνες της Σιβηρίας. Όμως κανείς δεν πάει για μπάνιο εκεί».
«Αυτό είναι το στιλ του. Ζωγραφίζει σαν να έχει δει το μέλλον της μοναξιάς, ξέρεις, σου τα έλεγα και για τον Έντουαρντ Χόππερ».
«Μάλιστα… Μελαγχολικός και αντιδραστικός. Αν χόρευε, θα ήταν ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ».
«Μπαμπά, μην κοροϊδεύεις. Έχει πολύ ταλέντο. Στην Αθήνα είχε δασκάλους τους Γεώργιο Ροϊλό, Κωνσταντίνο Βολανάκη και Γεώργιο Ιακωβίδη!
Συνέχισε τις σπουδές του στην καλύτερη σχολή του Μονάχου και μετά ταξίδεψε Παρίσι και στη συνέχεια, Μιλάνο. Έχει μείνει σε όλο τον κόσμο».
«Κοσμοπολίτης» της σχολίασε, ανάβοντας ένα πούρο που είχε φέρει από το τελευταίο του ταξίδι στην Αβάνα.
«Δηλαδή, ο Νταλί που έχεις κρεμασμένο στο χολ είναι καλός, αλλά ο Τζόρτζιο όχι;
Το ξέρεις ότι τον επηρέασε, όπως και τον Ρενέ Μαγκρίτ;
Και ότι το 1911 σε ένα ταξίδι του στο Παρίσι θα προκαλέσει το ενδιαφέρον του Πικάσο και του Απολινέρ, που θα μεσολαβήσουν και θα γίνει πασίγνωστος στους καλλιτεχνικούς κύκλους;» νευρίασε η Ιζαμπέλα.
«Ναι, αλλά αργότερα αυτοί που λες, τον κατηγόρησαν για «προδοσία» επειδή το γύρισε στο κλασσικό στιλ».
«Το διάβασα στο φέισμπουκ» εξήγησε, βλέποντας το σοκαρισμένο και ταυτόχρονα ερωτηματικό βλέμμα της κόρης του
«Αν με ρωτάς, καλά έκανε και το γύρισε στη ζωγραφική που καταλαβαίνουμε όλοι»
«Τον παρακολουθείς;» ρώτησε η Ιζαμπέλα.
«Εννοείται, τον έχω ψάξει! Λες να μην ήξερα με ποιον βγαίνει η κόρη μου;
Ρητορική ερώτηση αυτή αλλά στην επόμενη θέλω απάντηση.
Είναι παλικάρι; Πήγε στον πόλεμο;»
Η Ιζαμπέλα σκέφτηκε ότι δε θα πείραζε να αποκρύψει κάποιες πληροφορίες.
«Εννοείται ότι πήγε!»
Η μισή αλήθεια κάνει συχνά τη βρομοδουλειά του ψέματος.
Η υπόλοιπη μισή αλήθεια ήταν ότι δε βρισκόταν στην πρώτη γραμμή αλλά πιο πίσω και ζωγράφιζε, ενώ οι βόμβες περνούσαν πάνω από το κεφάλι του.
Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το κουδούνι.
«Αυτός είναι, μπαμπακούλη μου, σε παρακαλώ, μην τον τρομάξεις» παρακάλεσε και έτρεξε να ανοίξει την πόρτα.
«Η κόρη σας είναι το πιο ευφυές πλάσμα που γνώρισα ποτέ στη ζωή μου», ήταν το πρώτο που είπε ο Τζόρτζιο στον πατέρα της αγαπημένης του.
«Όλοι όταν ερωτευόμαστε κάπως χαζεύουμε βέβαια» σχολίασε ο κύριος Φαρ, αλλά το ικετευτικό βλέμμα της κόρης του τον έκανε να γυρίσει την κουβέντα αλλού.
«Έχεις κι έναν αδερφό, καλλιτέχνης κι αυτός, αν δεν κάνω λάθος;» ρώτησε.
«Ναι, τον Αντρέα ντε Κίρικο. Εκείνος είναι μουσικός και ποιητής αλλά συχνά συνεργαζόμαστε ιδεολογικά και καλλιτεχνικά με εξαιρετικά αποτελέσματα».
«Έχω διαβάσει ότι αναφέρεσαι με υπερβολικά καλά λόγια για τον εαυτό σου», σχολίασε κάτι που έκανε την Ιζαμπέλα να βήξει προειδοποιητικά.
«Η μετριοφροσύνη είναι για τους μετρίους», του απάντησε ο Τζόρτζιο με αυτοπεποίθηση.
«Ας πούμε ότι συμφωνώ. Κι ας μπούμε στο ψητό. Ποιες είναι οι προθέσεις σου για την κόρη μου;»
«Να την παντρευτώ, κύριε».
«Αφού είσαι παντρεμένος με εκείνη την μπαλαρίνα!»
«Με τη Ράισα Κάλζα θα πάρουμε διαζύγιο το 1931 και θα επιστρέψει στη Ρώμη προσπαθώντας να με ξεπεράσει.
Λυπάμαι που την πλήγωσα αλλά ο έρωτας δε ρωτάει.
Θα αφοσιωθεί στις αρχαιολογικές ανασκαφές και θα παντρευτεί τον συνεργάτη της Γκουίντο Κάλτσα, οπότε όλα καλά» εξηγήθηκε αφού παρεξηγήθηκε ο Ντε Κίρικο.
Στο τέλος της βραδιάς, ο κύριος Φαρ έδωσε την συγκατάθεσή του και το χέρι της Ιζαμπέλας στον νεαρό ζωγράφο.
Η Ιζαμπέλα έγινε η μούσα του, η μάνατζέρ του, η Πιάρ του, σαν άλλη Γκαλά στον Νταλί της.
Μαζί του σε εκθέσεις, συμφωνίες, και διαπραγματεύσεις συμβολαίων, όπως και στο Ίδρυμα Τζόρτζιο και Ίζα ντε Κίρικο που ιδρύθηκε με σκοπό τη διαφύλαξη του έργου του.
Εκείνος δούλευε μέχρι τέλους, έφτιαχνε σκηνικά και ρούχα για την Επίδαυρο και ζωγράφιζε, αποφεύγοντας όσους θέλανε να τραβήξουν μια σέλφι μαζί του.
Έκανε παρέα με τον Γιάννη Μπέζο και έχω έναν φίλο, που έχει ένα φίλο, που έχει έναν φίλο, που τον άκουσε να λέει «Ας αγοράζουν τους πίνακές μου χωρίς να μου λένε ούτε καλημέρα»
Και “έφυγε” έτσι, ήσυχος και κοσμοπολίτης το 1978 στη Ρώμη, σε ηλικία 90 ετών.
ΥΓ: Οι διάλογοι και τα σκηνικά είναι μυθοπλασία, οι πληροφορίες που δίνουν είναι γεγονότα.
Αν διαβάζετε κάτι και σας φαίνεται σουρεάλ, κοιτάξτε τις πληροφορίες της σελίδας!