Ο Gustav Klimt, η Emilie Flöge και η πριγκίπισσα Sissi

«Emilie;» τη φώναξε με λαχτάρα μπαίνοντας στο σπίτι και παρατώντας τη βαλίτσα του στη μέση του σαλονιού.

​«Είναι στη λίμνη θείε Gustav, σχεδιάζει ρούχα», τον ενημέρωσε η κόρη του αδερφού του.

Το 1891 ο αδερφός του Gustav Klimt και η αδερφή της Emilie Flöge παντρεύτηκαν με παράνυφους τον Gustav και την Emilie!

Στον γάμο -και κυρίως στο πάρτι άφτερ- οι δυο τους ήρθαν πολύ κοντά και, αν και δεν το περίμεναν τότε, συνδέθηκαν για είκοσι επτά χρόνια, που τα λες και μια ζωή.

Μπορεί εκείνος να ήταν… άτακτος ας τον πούμε έτσι, και δεσμοφοβικός; με ερωτηματικό ή απλώς πολυγαμικός ρε αδερφέ, αλλά η Emilie είχε ξεχωριστή θέση στην καρδιά του, στο μυαλό του και τέλος πάντων, αφού τα είχαν βρει μεταξύ τους, εμάς μας περισσεύει.

​Η ιστορία του Klimt και της Floge ήταν φλογερή και talk of the town, σκανδάλιζε τους Αυστριακούς αλλά καταδιασκέδαζε την πριγκίπισσα Sissi.

Της Sissi της άρεσαν οι δυναμικές γυναίκες που δεν έμπαιναν σε καλούπια και ζούσαν τη ζωή τους όπως ήθελαν και η Emilie ήταν σίγουρα μία από αυτές.

Επίσης, της άρεσε και η ζωγραφική του Klimt, γι’ αυτό τον είχαν επιλέξει να διακοσμήσει τους τοίχους στα παλάτια της εξοχής που πήγαινε όταν ήθελε να ξεφύγει από τη στρίγγλα την πεθερά της.

​«Μμμ, άλλον ζωγράφο δεν έχουμε; Αυτός ο σάτυρος θα ζωγραφίσει όλους τους χώρους;» μουρμούριζε η πεθερά, σουφρώνοντας τη μύτη της.

​«Μα, είναι εξαιρετικός και πολύ εργατικός», απαντούσε η Sissi.

​«Απορώ πότε προλαβαίνει! Δεν έχει αφήσει μοντέλο για μοντέλο, έχει αποκτήσει δεκατέσσερα παιδιά εκτός γάμου, Mein Gott !» σταυροκοπήθηκε εκείνη.

​«Αφού δεν ενοχλείται η Frau Klimt…»

​«Μμμ αυτή, τη σουρλουλού τη Flöge λες; Ε ρε μια Ξι Παπαμήτρου που της χρειάζεται και βρωμόνερα στην μπουγάδα της που της αξίζουν… »

​Η Sissi αναστέναξε. Σκέφτηκε να μην απαντήσει μήπως λήξει εκεί η κουβέντα.

«Και δεν είναι μόνο η σχέση της μαζί του, είναι και τα φορέματα που σχεδιάζει!» Συνέχισε η πεθερά της.

«Οίκος υψηλής ραπτικής είναι «αυτός που άνοιξε ή μην πω τίποτα άλλο που δεν επιτρέπει η αυτοκρατορική μου καταγωγή. Αέρινα φορέματα χωρίς κορσέ που απελευθερώνουν το γυναικείο σώμα. Σκάνδαλο!»

​«Ε, δεν ανακάλυψε και το little black dress».

​«Ποιο;»

​«Λέω, το βρίσκω ρομαντικό που τη στηρίζει ο Klimt, που σχεδιάζει ο ίδιος μοτίβα για τα υφάσματά της και της στέλνει τις πλούσιες πελάτισσές του για να ντυθούν».

​«Τι ρομαντικό έχει ότι αυτή μένει με τις αδερφές της κι εκείνος με τη μάνα του ενώ έχει γίνει τέτοιο αζμπέτε μεταξύ τους; Γιατί δεν παντρεύονται και δεν νοικοκυρεύονται, όπως όλος ο καθώς πρέπει κόσμος;»

​«None of our business» που λένε και οι Εγγλέζοι.

​«Είμαι αυτοκράτειρα και όλα είναι my business!»

​«Εμ, εγώ είμαι η αυτοκράτειρα, να σας θυμίσω», είπε η Sissi καρφώνοντας την με τα υπέροχα σμαραγδένια μάτια της.

​«Γλωσσοκοπάνα! Δεν έχεις καθόλου σέβας, κρίμα στον Franz μου…» της είπε και γυρίζοντάς της την πλάτη, απομακρύνηκε.

​Back to the present, στο 1891 δηλαδή, στη λίμνη Attersee, όπου ο Gustav έψαχνε την Emilie, την οποία βρήκε όντως να σχεδιάζει.

Με το που τον είδε, σηκώθηκε κι έτρεξε να κρεμαστεί στον λαιμό του.

Εκείνος τη φίλησε με πόθο και πάθος.

​Οι ντόπιοι που βρίσκονταν μπροστά στο σκηνικό τους κοιτούσαν σαν να έβλεπαν απαγορευμένη ταινία σε σινεμά της Ομόνοιας τη δεκαετία του ’80.

Ο Klimt με το μακρύ, φαρδουλό καφτάνι του χωρίς τίποτα από κάτω και η Emilie με ένα από τα δικά της αέρινα, φαρδιά φορέματα χωρίς κορσέ έδιναν σε κοινή θέα ένα παθιασμένο φιλί που αργότερα θα γινόταν ένας από τους πιο γνωστούς πίνακες παγκοσμίως!

​«Μου έλειψες», της είπε εκείνος.

​«Ευτυχώς με πρόλαβες. Αύριο πετάω για Παρίσι».

​«Τι να κάνεις εκεί;»

​«Να εργαστώ στον τομέα της μόδας, τι άλλο;»

​«Εσύ είσαι η Emilie in Vienna, όχι in Paris! Λέω να μείνεις εδώ που είσαι. Έχεις τον δικό σου Οίκο, είσαι διάσημη, δεν υπάρχει λόγος να πας εκεί».

​«Δεν πιστεύω να ζηλεύεις, Γουστάβε;»

​«Εγώ;! Τι να ζηλέψω;!»

​«Τους ωραίους Σεφ στο Παρίσι, δεν ξέρω…»

​«Δε ζηλεύω ποτέ και το ξέρεις!»

​«Ένιγουέι, τώρα είμαι εδώ! Πάμε βαρκάδα; Έτσι μου έγραψες στην τελευταία καρτ ποστάλ σου».

​Ο Klimt βαριόταν να γράφει σεντόνια αλλά είχε πραγματική εμμονή με τις καρτ ποστάλ!

Ήταν ο δικός του τρόπος να κρατάει την Emilie κοντά του. Της έστειλε πάνω από 400 καρτ ποστάλ στη διάρκεια της ζωής τους.

Πολλές φορές της έστελνε κάρτες ακόμα και δύο φορές την ημέρα από το εργαστήριό του στη Βιέννη, έστω με δυο λόγια ή με μικρά σκίτσα, φτερωτές… καρδιές και άλλα σημεία του σώματος του.

​Κάθε καρτ ποστάλ ήταν ένα μικρό ερωτικό σημείωμα, μια χειρονομία που δεν έχανε ποτέ τη μαγεία της και κλείδωνε για πάντα την ανάμνηση αυτού που μοιράζονταν.

ΥΓ1: ​Και τώρα που είπα καρτ ποστάλ, κάντε μου τη χάρη και πάτε λίγο στο αποκάτω ποστ, που μου το έκρυψε ο παλιοαλγόριθμος!

Δείτε τι ετοιμάζουμε για τις 23 Οκτώβρη, χειροποίητες καρτ ποστάλ, κρασάκι, κουβέντα και Ροζ Σαγκουίνι!

​Αφήστε κι εκεί -αν θέλετε- μια καρδιά/σχόλιο γιατί η σχέση μου με τον αλγόριθμο περνάει κρίση!

​ΥΓ2: Α! Μην ξεχάσω! Η ιστορία έχει σουρέαλ, αναχρονιστικά σημεία και ΜΠΟΛΙΚΗ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ. Βλέπουμε τις πληροφορίες της σελίδας!

About Author