Όταν  η Μαρίνα Φραγκεσκίδου μου πρότεινε να πάμε θέατρο, ήταν απλώς ένα ακόμη βράδυ Σαββάτου που αναρωτιόμουν αν θα μείνω σπίτι ή να μη βγω έξω. Η κούραση ξεχείλιζε από τα μπατζάκια μου και ο καναπές μου σαν άλλη σειρήνα με καλούσε κοντά του! Η πρόταση για θέατρο ήταν δελεαστική όμως και η παρέα ακόμα δελεαστικότερη, οπότε απάντησα «ναι» ξαφνιάζοντας και εμένα την ίδια! «Είναι βαρύ το έργο, έτσι;», με προειδοποίησε «Και γω βαριά είμαι» της απάντησα και ξεκίνησα να ντύνομαι να πάω στου Ψυρρή, που πλέον το κέντρο της Αθήνας το βλέπω πιο πολύ από το σπίτι μου! Που λέτε, να πάτε να τις δείτε τις Δούλες του Ζενέ,…