Η Μπερτ Μοριζό ήταν ήδη έναν χρόνο παντρεμένη με τον αδερφό του Εντουάρ Μανέ και μπορούσε πλέον να ζωγραφίζει όσο συχνά ήθελε χωρίς να το κάνει κρυφά – όπως συνήθιζε στο πατρικό της. ​«Πέισι;» φώναξε την υπηρέτριά της. «Μάλιστα, κυρία;» «Σου έχω πει χίλιες φορές να με λες Μπερτ. Να έρθω μαζί σου στο πλύσιμο των ρούχων;» «Είναι πρέπον;» «Ουδόλως με απασχολεί! Θέλω να ζωγραφίσω την μπουγάδα σας» «Νόμιζα ότι οι ζωγράφοι προτιμούσαν ιστορικά ή μυθικά θέματα…» «Εγώ είμαι ιμπρεσιονίστρια, θέλω να αποτυπώσω την εποχή μου! Το άπλωμα των ρούχων με φόντο τις καμινάδες των εργοστασίων είναι η τέλεια απεικόνιση της Γαλλίας που αλλάζει και εκβιομηχανίζεται» «Ας βιαστεί λίγο με…