-
Ο Ματίς, η Καμίλ και η Αμελί. Και η Μαργαρίτα!
Με λένε Ανρί, σε λένε Καμιλκρατάω τα αστέρια κρατάς την αυγήο κόσμος κοιμάται παντού ησυχίακαι εμείς περπατάμε μονάχοι στη γηΜε λένε Ανρί, σε λένε Καμιλκρατώ ένα πινέλο, κρατάς μια καρδιά… τραγούδησε στο κορίτσι που καθόταν δίπλα του.Πριν μία ώρα του ήταν άγνωστη.Εκείνος είχε έρθει μόνος του μαζί με το καβαλέτο και τα πινέλα του για να ζωγραφίσει στην περιοχή του Άιφελ.Και τότε την είδε…Εκείνη χάζευε τον πύργο κι εκείνος χάζευε εκείνη.Την είχε σκιτσάρει γρήγορα με τα πινέλα του. Είχε φοβερό ταλέντο! Από μικρός.Ο πατέρας του όμως, του είχε αρνηθεί να σπουδάσει ζωγράφος.Ευτυχώς, τον πίεσε η μητέρα του και αναγκαζόταν να του στέλνει με iris χρήματα.Είχε ρωτήσει το όνομά της και…
-
Μη φοβού τον Matisse του Φωβισμού!
«Ανρί, mon cheri, τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;» ρωτούσε η γιαγιά τον εγγονό της, που έπαιζε στο αγρόκτημα της, το ξακουστό Le Cateau-Cambrésis. «Δικηγόρος, γιαγιά!» «Γιατί παιδί μου, αφού, υπάρχει στρωμένη δουλίτσα, στο φαρμακείο του μπαμπά σου και στο κατάστημα σπόρων της μαμάς σου! Για σένα δουλεύουν τόσο πολύ, ποιος θα ασχοληθεί με τον κόπο τους, για ποιον θυσιάζονται;» «Γιαγιά, δε θα πουλάω αλοιφές και σπόρους! Θα βρίσκομαι σε δικαστικές αίθουσες με σοβαρούς ανθρώπους, ντυμένος κυριλέ και θα αγορεύω! Όλοι θα με σέβονται και θα λένε «δικηγόρος»!» Και πράγματι, σπούδασε νομική στο Παρίσι και άρχισε να εργάζεται κλητήρας σε ένα γραφείο, γιατί από κάπου πρέπει να ξεκινήσει κανείς! Ξημέρωσε όμως…
