Θα μπορούσαμε εδώ, στην Ελλάδα, να το μεταφράσουμε Χάος, αλλά το αφήσαμε Κάος, με αγγλικό αξάν! Τα πρώτα δύο επεισόδια με είχαν και δε με είχαν, κι εκεί που σκεφτόμουν να το παρατήσω, το τρίτο κέρδισε την προσοχή μου. Πολλά τα κρυμμένα -ή όχι και τόσο κρυμμένα- νοήματα. Στην πλάκα άλλωστε, λέγονται οι πιοσοβαρές κουβέντες. Δεν είναι σάτιρα, είναι μαύρη κωμωδία; Δεν ξέρω ακριβώς τι ταμπέλα να της βάλω. Είναι η μυθολογία, η γνωστή του δωδεκάθεου με το παρεάκι του, σε μια ιδιαίτερη βερσιόν, υπερσύγχρονη, προχώ, με έξυπνες σκηνές, αλλά και κάποιες λίγο τραβηγμένες. Κατά τη γνώμη μου. Προφανώς κατά τη γνώμη μου. Λοιπόν, τι έχουμε εδώ; Έχουμε τον ΑΠΙΘΑΝΟ…