Καμία φορά, σκέφτομαι ότι κλέβω εκκλησία με το θέμα της συγγραφής / δημιουργικής γραφής…Είναι τόσα τα τραγελαφικά γεγονότα που μου συμβαίνουν καθημερινώς, που είναι πολύ εύκολο να γράψω κείμενα. Υπάρχει μια συνεχής ανατροφοδότηση, δε χρειάζεται καν να έχω έμπνευση!Σήμερα, για παράδειγμα.Από το πρωί έκανα χιλιακόσιες, όπως το λέει η κόρη μου, δουλειές.Τις έκανα ταυτόχρονα και γρήγορα, σκεφτείτε έναν ζογκλέρ να παίζει τα μπαλάκια του – ώπα, αυτό, κάπως ακούστηκε τώρα, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ.Θέλω να σας βάλω στο κλίμα.Έβαζα τικ στα κουτάκια μου, πιο γρήγορα απ’ ότι πυροβολεί ο Λούκι Λουκ.Τικ σκούπισμα, τικ σφουγγάρισμα, τικ άπλωμα ρούχων, δύο πλυντηρίων παρακαλώ, που θα ρίξει καρέκλες σε λίγο και θα πρέπει να…

ΤσικνοΠέμπτη σήμερα και σου χω μια ανάρτηση καμία σχέση με αυτήν! Θα τσικνίσουμε βέβαια στο γραφείο, που δόξα τω Θεώ, είναι το πιο ωραίο γραφείο του κόσμου! Όχι εμφανισιακά, αν και εκεί δεν πάει πίσω, με τις κόκκινες πινελιές του σε τοίχους /καναπέδες, τις παραθυράρες του που μπαίνουν μέσα όλες οι ηλιαχτίδες του ήλιου και με λούζουν, κάθομαι και θέση παράθυρο, αλλά για τους συναδέλφους, τους δύο προϊστάμενους και τη μία Διευθύντρια. Δε με διαβάζουν, οπότε δεν πρόκειται περί γλειψίματος! Και ξέρω να εκτιμώ γιατί κάποτε δούλευα με horrible bosses αλλά και χωρίς να είχα να συγκρίνω, μόνο που έρχομαι κάθε πρωί με το χαμόγελο, χωρίς άγχος, πέραν αυτού που…