«Μου την έκανε η Μαρία Βοντζίνσκα…Την περίμενα ένα χρόνο για να με παντρευτεί, και εκείνη έπαιξε το χαρτί στρίβειν δια του αρραβώνος» έλεγε ο ασθενικός άνδρας κλαίγοντας και βήχοντας στους φίλους του. «Δε φταίει αυτή, αλλά η μάνα της, Φρεντερίκ. Να σου πω, γλίτωσες… Είναι δύσκολες οι υπερπροστατευτικές πεθερές», τον παρηγόρησε ο ένας. «Ναι, αλλά εγώ την είχα ερωτευτεί, ρε Ντελακρουά». «Δεν μπορώ να σε βλέπω έτσι. Είσαι ο Φρεντερίκ Σοπέν. Επανέλαβε μετά από μένα: Είμαι ο ΦΡΕΝΤΕΡΙΚ ΣΟΠΕΝ». «Είμαι ο Φρεντερίκ Σοπέν» επανέλαβε αδύναμα εκείνος. Ο βήχας τον είχε εξαντλήσει. «Το παιδί θαύμα, η μεγαλοφυΐα, το ταλέντο των ταλέντων, που στα 7 μου έγραψα το πρώτο μου έργο «μια…