-
Γιατί έφυγε ο El Greco από τη Ρώμη;
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ζούσε στη Ρώμη, φιλοξενούμενος στο παλάτι του Καρδινάλιου Αλεσσάντρο Φαρνέζε, όταν στην Καπέλα Σιξτίνα επικράτησε πανδαιμόνιο.Οι φωνές ακούγονταν ως εκεί, έτσι σταμάτησε να ζωγραφίζει τον Καρδινάλιο, έβαλε τα σταράκια του και κίνησε προς το διασημότερο παρεκκλήσιο του Βατικανού.Η Δευτέρα Παρουσία του Μιχαήλ Άγγελου είχε σκανδαλίσει τους πάντες λόγω των δεκάδων γυμνών μορφών, κι ο Πάπας Πίος Ε΄, γνωστός κυνηγός των Αιρετικών, είχε ήδη προσλάβει ζωγράφους να προσθέσουν μποξεράκια στα επίμαχα σημεία.Ο νεαρός Ελ Γκρέκο, διακρινόμενος για τη μετριοφροσύνη που ανέκαθεν δεν είχε, αποφάσισε να παρέμβει και να πει τη γνώμη του.«Αγιώτατε, γιατί παιδεύεστε με μπαλώματα; Γκρεμίστε την τοιχογραφία του Μιχαήλ Άγγελου να τελειώνουμε».«Να γκρεμίσω το έργο του…
-
American Gothic, Βάνα Μπάρμπα και το σημάδι του Έρωτα
«Αδερφή, θέλω να μου ποζάρεις για έναν πίνακα που θέλω να φτιάξω» φώναξε ο Grant Wood μπαίνοντας στο δωμάτιο της αδερφής του με τη φόρα της έμπνευσης. «Άλλο πάλι κι τούτο» ξαφνιάστηκε εκείνη. «Όχι σόλο όμως! Μαζί με τον οδοντίατρό μου» ολοκλήρωσε το prompt εκείνος. «Τον McKeeby; Αυτός είναι 100 χρόνια μεγαλύτερός μου! Δεν μπορείς να μου βρεις κανένα καλύτερο;» «Είναι ιδανικός για τον πίνακα, έτσι όπως τον έχω φανταστεί. Λέγε, ναι ή όχι;» «Σαν τι θα ποζάρω; Ποιο είναι το theme;» «Σαν αγρότισσα» «Ε, φέρε μου έναν Κώστα Σόμμερ των 90s! Μπας και έρθει αυτή η αγάπη από μακριά επιτέλους, που σαν βγήκε για τον πηγαιμό προς την Ιθάκη…
-
Ο Ματίς, η Καμίλ και η Αμελί. Και η Μαργαρίτα!
Με λένε Ανρί, σε λένε Καμιλκρατάω τα αστέρια κρατάς την αυγήο κόσμος κοιμάται παντού ησυχίακαι εμείς περπατάμε μονάχοι στη γηΜε λένε Ανρί, σε λένε Καμιλκρατώ ένα πινέλο, κρατάς μια καρδιά… τραγούδησε στο κορίτσι που καθόταν δίπλα του.Πριν μία ώρα του ήταν άγνωστη.Εκείνος είχε έρθει μόνος του μαζί με το καβαλέτο και τα πινέλα του για να ζωγραφίσει στην περιοχή του Άιφελ.Και τότε την είδε…Εκείνη χάζευε τον πύργο κι εκείνος χάζευε εκείνη.Την είχε σκιτσάρει γρήγορα με τα πινέλα του. Είχε φοβερό ταλέντο! Από μικρός.Ο πατέρας του όμως, του είχε αρνηθεί να σπουδάσει ζωγράφος.Ευτυχώς, τον πίεσε η μητέρα του και αναγκαζόταν να του στέλνει με iris χρήματα.Είχε ρωτήσει το όνομά της και…
-
Η μυθιστορηματική ζωή του Αλέξανδρου Ιόλα
Το ημερολόγιο στον τοίχο έγραφε 1926 και το δεκαεπτάχρονο αγόρι βρισκότανε με τη γιαγιά του στην πολυτελή σάλα του αρχοντικού τους στην Αλεξάνδρεια. Μόλις τον είχε πιάσει στα πράσα με ένα σάκο στον ώμο την ώρα που ετοιμαζόταν να το σκάσει. «Θα πάω στην πατρίδα» της εξήγησε. «Κωνσταντίνε Κουτσούδη, δεν έχεις να πας πουθενά». «Λέγε με Αλέξανδρο Ιόλα! Πολύ θα το εκτιμούσα!». «Τι τρέλες είναι αυτές αγόρι μου;» «”Κουτσούδης” δεν είναι εύηχο, πώς να το κάνουμε τώρα;» «Θα σου ‘ρθει καμιά ιπτάμενη παντόφλα». «Μου ‘ρθει ξεμούρθει, εγώ θ’ αλλάξω το όνομά μου και θα φύγω για την Ελλάδα». «Τουλάχιστον πήγαινε στη Γερμανία ή τη Γαλλία… Η Ελλάδα δεν είναι έτοιμη…
-
Ο έρωτας δεν κρύβεται! Ούτε σε πίνακα του Βερμεέρ!
«Ο βήχας και ο έρωτας δεν κρύβονται»! Το πρωτοείπε ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος πολλααά, πάρα πολλά χρόνια πριν, προ Χριστού, κι έκτοτε επιβεβαιώνεται συνεχώς! Τώρα σκέφτομαι ότι αυτό το απόφθεγμα ταιριάζει και με ένα άλλο που λέει για μια τύπισσα που θέλει να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει αλλά ας μην καφρίζουμε, γιατί θέλω να μιλήσω για Τέχνη και η κουλτούρα δε συνάδει με το καφριλίκι! Ο έρωτας λοιπόν, ακόμα και αν μείνει κρυφός για δυόμισι αιώνες, κάτω ας πούμε από μια παχιά στρώση χρώματος σε έναν πίνακα, στο τέλος με τον ένα ή τον άλλον τρόπο θα βγει στην επιφάνεια! Ποιος πίνακας, ποιος έρωτας, ποια παχιά…
