Μου αρέσει πολύ το κρασί. Όχι το σαμπανιζέ κι όχι τόσο το λευκό, όσο το κόκκινο, ημίγλυκο ή και ξηρό. Μεταξύ τυρού και αχλαδίου μου αρέσει να πίνω γουλίτσες και μαζί με τον άντρα μου γουλίτσα τη γουλίτσα, -ακόμα ένα ποτηράκι, ακόμα ένα τραγουδάκι- το ένα μπουκαλάκι “το χουμε” χαλαρά. Βέβαια δεν το πίνουμε ξεροσφύρι, κρατάμε το τυρί που προανέφερα και το συνοδεύουμε και με κανά σαλαμάκι και κανά κριτσινάκι! Καλα, τι σε έπιασε και μας λες τώρα για τα κρασιά; Θα σου πω. Καραντίνα και σόσιαλ ντίστανς έχουμε; Έχουμε! Κρασί πίνουμε; Πίνουμε! Η ευχή «καλά κρασά» είναι επίκαιρη; Είναι! Ε, θες κι άλλους λόγους για το κείμενο που ακολουθεί;…