Πρώτη μέρα στη δουλειά. Για να φτάσω στη δουλειά, έπρεπε να: Ξυπνήσουμε χάραμα, τσεκ! Ετοιμάσω δύο παιδιά ταυτόχρονα, το ένα μωρό, τσεκ! Μπω στο αυτοκίνητο, αφού βάλω δύο παιδιά – το μωρό να χτυπιέται- στα καρεκλάκια τους, τσεκ! Οδηγήσω, -αυτό φτάνει μόνο του, αλλά θα βάλω και την λαϊκή και τα χαλασμένα φανάρια μέσα- τσεκ! Αφήσω δύο παιδιά στο σχολείο, το μωρό να φωνάζει σπαρακτικά «μαμά», τσεκ. Εγώ, κλαίγοντας στο αυτοκίνητο, για να πάω στο σταθμό να πάρω τραίνο, τσεκ. Σαν να μην πέρασε μια μέρα. Μπήκα στο τραίνο, στριμώχτηκα στην πόρτα, μπήκαν κι άλλοι, στριμώχτηκαν κι εκείνοι, Τι ωραία, τι καλά, ήμασταν και ζεστά, γιατί το έχει το κρύο…