-
Γιαννούλης Χαλεπάς|Ταλέντο και πόνος, η ζωή του όλη
«Γιαννούλη, έρχεσαι;», ρώτησε ο Νικηφόρος Λύτρας τον πιτσιρικά, κλείνοντάς του το μάτι.Η χαρά που φώτισε το πρόσωπό του, έδωσε την απάντησή.Ο Λύτρας τον περνούσε περίπου είκοσι χρόνια αλλά είχε δει μια εργασία του στο μάθημα εικαστικών στο σχολείο και είχε εντυπωσιαστεί.Όντας ο ίδιος καλλιτέχνης και γιος μαρμαρογλύπτη που περιπλανήθηκε σ’ όλες τις μεγάλες πόλεις των Βαλκανίων αναζητώντας την τύχη του πριν καταλήξει στην Τήνο, μπορούσε να αντιληφθεί το ταλέντο του μικρού και στενοχωριόταν που δεν ήταν άνετος να το εξασκεί στο σπίτι του.Γι αυτό τον έπαιρνε συχνά μαζί του να εξασκείται στο οικογενειακό του εργαστήρι.Ο Γιαννούλης, έτρεξε γρήγορα στην κουφάλα ενός δέντρου, μέσα στην οποία έκρυβε τον θησαυρό του. Καλέμι,…
Μπορεί να σας αρέσει
Έρωτας ήταν θαρρώ…
Το σύνδρομο της ραγισμένης καρδιάς
Έντγκαρ Άλαν Πόε και Wednesday| What if?
-
Ο Θεόδωρος Ράλλης ζωγράφισε τον Επιτάφιο
«Θεόδωρε Ράλλη, τον πίνακά σας, αυτόν με τον Επιτάφιο, τον ψάχναμε εβδομήντα πέντε χρόνια μέχρι να τον βρούμε! Πείτε μας γι αυτόν. Τι συνέβη;»«Θα σας πω. Τον ολοκλήρωσα το 1893 και πριν προλάβει να στεγνώσει τον έστειλα στο Σαλόνι του Παρισιού, τον ναό των Ζωγράφων, που δεν μπαίνει όποιος και όποιος. Τον δέχτηκαν με τιμή, φυσικά!Είναι από τους αγαπημένους μου, αν και δεν ξεχωρίζω, όπως ένας γονιός δεν προτιμάει κάποιο από τα παιδιά του- αυτό που λένε με τα δάχτυλα, όποιο και αν κόψεις, το ίδιο πονάει».«Και από το Σαλόν ντε Παρί, πώς χάθηκαν τα ίχνη του;»«Αγοράστηκε το 1935 από έναν Παριζιάνο. Εγώ πέθανα το 1909, οπότε δεν είχα λόγο…
-
Μπερτ Μοριζό
«Πού ήσουν Μπερτ;» Η μητέρα της που την περίμενε πίσω από την πόρτα, ήταν έτοιμη να της τα ψάλλει.«Στο δάσος, μαμά, ζωγράφιζα τη φύση, τα χρώματα και τα αρώματα της», της είπε σαν να ήταν κάτι συνηθισμένο, κάτι που όλες οι κοπέλες στην ηλικία της έκαναν.«Δεν πας καλά… σώνει και ντε να προκαλέσεις σκάνδαλο…», η μητέρα της είχε την αντίδραση που ήξερε ότι θα έχει, γι αυτό και το είχε σκάσει το πρωί από το παράθυρο.Ευτυχώς μένανε στο ισόγειο. Στον κήπο είχε συναντήσει τον πατέρα της που είχε βγει να σκαλίσει την τριανταφυλλιά του.Είχαν ανταλλάξει ένα συνωμοτικό βλέμμα, «δε σε είδα», της είχε πει, χαμογελώντας. Ο πατέρας της αντιλαμβανόταν τις…
-
Σοφία Λασκαρίδου| Η πρώτη Ελληνίδα ζωγράφος
Καλλιθέα, Μέγαρο Τσίλερ, Οικεία Λασκαρίδη«Κάνε μου τη χάρη να πεις στα κορίτσια, ότι το τσάι θα κρυώσει». Η Αικατερίνη Λασκαρίδη, η παιδαγωγός που είχε ιδρύσει το πρώτο «Ελληνικό Παρθεναγωγείο» στην Αθήνα και είχε φέρει την ιδέα του νηπιαγωγείου στην Ελλάδα, ζήτησε από την οικιακή βοηθό να φωνάξει τις κόρες της για την καθιερωμένη τους ιεροτελεστία του τσαγιού.Οι θυγατέρες της Ειρήνη και Μελπομένη, εμφανίστηκαν εκείνη την ώρα στη σάλα χωρίς την αδερφή τους τη Σοφία.«Ζωγραφίζει»; Ρώτησε η μητέρα τους.«Όχι, γράφει ημερολόγιο. Για τον Περικλή», απάντησε η Ειρήνη, η μικρότερη κόρη, χαχανίζοντας. Αναφερόταν στον Περικλή Γιαννόπουλο, διάσημο διανοούμενο και λογοτέχνη της εποχής που η αδερφή της είχε σχέση, κάτι που στις αρχές…
-
Emily Dickinson|Η ταλαντούχα, μοναχική, ντυμένη μόνο στα λευκά, διάσημη ποιήτρια
«Κυρία Έμιλυ, είστε έτοιμη; Να πατήσω το κουμπί του κινητού για ηχογράφηση;» ρώτησε η Μπλόγκερ.«Κουμπί;» ρώτησε απορημένη και χάιδεψε σκεφτική τα μαργαριταρένια της κουμπιά στο λευκό της φόρεμα με τις δαντελένιες λεπτομέρειες.«Ναι, είναι αφής, στο τηλέφωνο που κρατάω» της έδειξε το αντρόιντ της η Μπλόγκερ.«Α, λέτε τη νέα εφεύρεση που επιτρέπει τη συνομιλία μεταξύ ατόμων που βρίσκονται σε απόσταση», είπε εκείνη που επιτέλους κατάλαβε. «Πού είναι όμως οι σωλήνες, τα καλώδια;» αναρωτήθηκε.«Ναι, αυτό είναι η εξελιγμένη του μορφή, λέγεται κινητό και εφευρέθηκε πολλά χρόνια αργότερα. Δεν παίρνει μόνο τηλέφωνα, βγάζει φωτογραφίες, στέλνει μέιλ, γράφεις κείμενα σε μέσετζερ και…» σταμάτησε απότομα γιατί συνειδητοποίησε ότι η συνομιλήτρια της την κοιτούσε σαν να…
-
Κρίστοφερ Μάρλοου και Ουίλιαμ Σαίξπηρ
«Και πώς σε λένε;» τον ρώτησε η ξανθιά πίνοντας προκλητικά μια γουλιά από την μπίρα του. «Μάρλοου. Κρίστοφερ Μάρλοου», της είπε εκείνος και πλησίασε το πρόσωπο του κοντά στο δικό της. «Κατάσκοπος κι έτσι;» τον ρώτησε αυτή παιχνιδιάρικα. «Έτσι, αλλά σσσσ, μην το πεις σε κανένα. Από μένα εμπνεύστηκαν τον Μποντ, τον Τζέιμς Μποντ», της είπε συνωμοτικά εκείνος. Στοίχημα ότι σε λιγότερο από πέντε λεπτά θα έπαιρνε την ξανθιά αιθέρια ύπαρξη και θα πηγαίνανε σπίτι του, σπίτι της ή και κάπου αλλού. «Ποιος είναι κατάσκοπος καλέ; Ο γιος του παπουτσή; Τι λέει ο άνθρωπος για να…» ξέσπασε σε βροντερά γέλια ο νεαρός που ήρθε εκείνη τη στιγμή στην παρέα τους,…
-
Το δεύτερο καλύτερο κρεβάτι του Σαίξπηρ
Η Αν Χάθαγουέι περίμενε τον συμβολαιογράφο να τοποθετήσει τα γυαλιά χαμηλά στη μύτη του, να καθαρίσει τον λαιμό του και να αρχίσει να διαβάζει!Ικανό τον είχε να της αφιέρωνε στη διαθήκη του κάποιο ποίημα ή ίσως ένα θεατρικό έργο ή μήπως ένα σονέτο;Χαμογέλασε κρυφά στη σκέψη να δει τον σοβαρό συμβολαιογράφο να απαγγέλει!Οι γείτονες είχαν μαζευτεί γύρω της για στήριξη όπως είπαν, προς Θεού όχι από περιέργεια να μάθουν τι της άφησε ο διάσημος ποιητής και θεατρικός συγγραφέας.Γιατί, ο άντρας της δεν ήταν όποιος κι όποιος, ήταν ο εθνικός τους ποιητής.Με σπουδές στο Σχολείο του Βασιλιά Εδουάρδου του 6ου, με πνευματική ιδιοκτησία σε έργα σαν τον Άμλετ, τον Ρωμαίο και…
-
Caravaggio, διάσημος, μπαρόκ και επικηρυγμένος
Οι δύο γυναίκες, πίνανε τις σαμπούκες τους, το ιταλικό λικέρ, στο χαμαιτυπείο της Ρώμης που συχνάζανε και μέχρι να πιάσουν δουλειά, συζητούσανε τα νέα τους. «Φιλενά, γνώρισα κάποιον…» «Πες τα μου όλα!» «Έχει κορμί φέτες, το έμπειρο μάτι μου τον σκάναρε κάτω από τα μαύρα ρούχα που φορούσε, σίγουρα γυμνάζεται, έχει μαύρα μάτια κάρβουνο, είναι μυστηριώδης, σκοτεινός, σημαδεμένος, σέξι! Μου είπε ο Μπαμπίνος ο Σουγιάς ότι τον ξέρει, κάνανε ένα φεγγάρι μαζί φυλακή». «Κατάλαβα, είναι κάτι χαρακτήρες, τελειωμένοι αναπτήρες…» «Ε, είναι μπαντ μπόι! Ξέρεις το στιλ μου! Αλλά δε σου είπα το καλύτερο! Είναι ζωγράφος!» «Σώπα! Έχει ταλέντο; Ή απλώς μουτζουρώνει χαρτιά;» «Ήταν μαθητής των μαθητών του Τιτσιάνο και άλλων…
-
Ογκίστ Ροντέν και Καμίλ Κλοντέ
«Είμαι ο Ροντέν και ο Ροντέν είναι εγώ» έλεγε η κοπέλα και τα μάτια της λάμπανε σαν ηλιόλουστος γαλανός ουρανός! «Καμίλ μου, κορίτσι μου εσύ, χρυσά μου χεράκια, ξέρεις ότι είμαι πάντα με το μέρος σου», της έλεγε ο πατέρας της. «Μμμ, τέτοια λέγε της να παίρνουν τα μυαλά της αέρα. Ποια μυαλά δηλαδή» φώναζε η μητέρα της από την κουζίνα. «Έχω περισσότερα χρόνια ζωής και πείρας και δε νομίζω ότι τα αισθήματα είναι αμοιβαία» συνέχισε ο πατέρας της κοπέλας, μη δίνοντας σημασία στη γυναίκα του. «Εσύ τη χάλασες και μας σχολιάζει όλη η κοινωνία με τα καμώματά της. Πού ακούστηκε γυναίκα να φτιάχνει…γυμνούς άντρες και γυμνά ζευγάρια και να…
-
Φρεντερίκ Σοπέν και Γεωργία Σάνδη
«Μου την έκανε η Μαρία Βοντζίνσκα…Την περίμενα ένα χρόνο για να με παντρευτεί, και εκείνη έπαιξε το χαρτί στρίβειν δια του αρραβώνος» έλεγε ο ασθενικός άνδρας κλαίγοντας και βήχοντας στους φίλους του. «Δε φταίει αυτή, αλλά η μάνα της, Φρεντερίκ. Να σου πω, γλίτωσες… Είναι δύσκολες οι υπερπροστατευτικές πεθερές», τον παρηγόρησε ο ένας. «Ναι, αλλά εγώ την είχα ερωτευτεί, ρε Ντελακρουά». «Δεν μπορώ να σε βλέπω έτσι. Είσαι ο Φρεντερίκ Σοπέν. Επανέλαβε μετά από μένα: Είμαι ο ΦΡΕΝΤΕΡΙΚ ΣΟΠΕΝ». «Είμαι ο Φρεντερίκ Σοπέν» επανέλαβε αδύναμα εκείνος. Ο βήχας τον είχε εξαντλήσει. «Το παιδί θαύμα, η μεγαλοφυΐα, το ταλέντο των ταλέντων, που στα 7 μου έγραψα το πρώτο μου έργο «μια…
