-
Ο Ματίς, η Καμίλ και η Αμελί. Και η Μαργαρίτα!
Με λένε Ανρί, σε λένε Καμιλκρατάω τα αστέρια κρατάς την αυγήο κόσμος κοιμάται παντού ησυχίακαι εμείς περπατάμε μονάχοι στη γηΜε λένε Ανρί, σε λένε Καμιλκρατώ ένα πινέλο, κρατάς μια καρδιά… τραγούδησε στο κορίτσι που καθόταν δίπλα του.Πριν μία ώρα του ήταν άγνωστη.Εκείνος είχε έρθει μόνος του μαζί με το καβαλέτο και τα πινέλα του για να ζωγραφίσει στην περιοχή του Άιφελ.Και τότε την είδε…Εκείνη χάζευε τον πύργο κι εκείνος χάζευε εκείνη.Την είχε σκιτσάρει γρήγορα με τα πινέλα του. Είχε φοβερό ταλέντο! Από μικρός.Ο πατέρας του όμως, του είχε αρνηθεί να σπουδάσει ζωγράφος.Ευτυχώς, τον πίεσε η μητέρα του και αναγκαζόταν να του στέλνει με iris χρήματα.Είχε ρωτήσει το όνομά της και…
-
Θεόδωρος Ράλλης: Ο Δον Ζουάν των Ζωγράφων
«Να κεράσω ένα υποβρύχιο;» ρώτησε την όμορφη Γαλλίδα που χάζευε τους πίνακες στο σαλόνι του. «Παρντόν;» αναπήδησε εκείνη ξαφνιασμένη. Δεν τον είχε ακούσει να πλησιάζει, ηταν προσηλωμένη στα έργα του. «Μαστίχα Χίου σερβιρισμένη πάνω σε κουτάλι βυθισμένο σε παγωμένο νερό. Έτσι γλυκαίνουν οι Έλληνες τις ωραίες συναντήσεις!», της εξήγησε και έβαλε το δικό του κουτάλι στο στόμα χωρίς να πάρει τα μάτια του από πάνω της. Η καρδιά της φτερούγισε. Δεν τον λέγανε τυχαία «Δον Ζουάν των Ζωγράφων». Όλες οι συμφοιτήτριες τους τον περιτριγύριζαν όπως οι μέλισσες το μέλι και όχι άδικα. Ήταν κούκλος, δυναμικός, τολμηρός, πλούσιος, ήξερε πολύ καλά τι ήθελε και δεν φοβόταν να το πάρει. Είχε έρθει…
Μπορεί να σας αρέσει
Οι τρεις χάριτες του Μίμη Βιτσώρη
Μη φοβού τον Matisse του Φωβισμού!
Μπερτ Μοριζό
-
Τα Γιαπωνέζικα του Van Gogh
«Βίνσεντ;» Ο Γκογκέν στεκόταν στην πόρτα της κουζίνας του διαμερίσματος τους «Τι μυρίζει έτσι;» «Ράμεν» του απάντησε ο Βαν Γκογκ ανακατεύοντας κάτι λάχανα μες την κατσαρόλα. «Κινέζικο;» «Γιαπωνέζικο». Ο Γκογκέν κοίταξε τις κουτάλες εδώ κι εκεί, τα υλικά για το ράμεν, κρεμμύδια, αυγά, κομμάτια κοτόπουλου διάσπαρτα, και ένιωσε το αίμα να του ανεβαίνει στο κεφάλι. Φταίει που είναι και Παρθένος στο ζώδιο, να το εξηγήσω επιστημονικά, και τα θέλει όλα οργανωμένα, σε τάξη. Όλο το σπίτι είναι ανάκατο, με πινέλα και παλέτες ολούθε, σωληνάρια χρώματος ανοιχτά, τέμπερες χωρίς καπάκια. Έχει αρχίσει να μετανιώνει αυτή την συγκατοίκηση. Θέλει να φύγει μακριά, στην Αϊτή, για παράδειγμα, να χαλαρώσει. Βγαίνει από την κουζίνα,…
-
Η Ελίζαμπεθ Λέντερερ βαριόταν να τη ζωγραφίσει ο ΚΛΙΜΤ
«ΛΙΖΑΑΑΑ!» φώναζε αγανακτισμένα για πολλοστή φορά η μητέρα της πλησιάζοντας το δωμάτιό της.«Τι είναι, ρε μαμά; Θα καταρρεύσει το σύμπαν αν δεν απαντήσω στο πρώτο κάλεσμα;»«Σε περιμένουμε στο σαλόνι. Είναι η σειρά σου. Ο κύριος Κλιμτ τελείωσε με μένα»«Μα έχω κανονίσει και δεν έχω και τίποτα να βάλω», διαμαρτυρήθηκε εκείνη, πετώντας τα ρούχα από την ντουλάπα στο πάτωμα.«Πρώτα θα σε ζωγραφίσει ο Γουστάβος και μετά θα βγεις».«Δε θέλω»«Τον έχουμε ήδη πληρώσει. Είμαστε οι χρυσοί χορηγοί του. Ανήκεις και εσύ στη συλλογή “Ο Κλιμτ και οι γυναίκες της χρυσής εποχής της Βιέννης”»«Μα, θα με περιμένουν τα παιδιά, σου λέω»Η μαμά την κοίταξε με εκείνο το βλέμμα που φώναζε “μη – με-αναγκάσεις-να-το…
-
Οι τρεις χάριτες του Μίμη Βιτσώρη
Βρισκόμαστε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, εκεί, γύρω στο 1912, όπου έλαβε χώρα ο κάτωθι αυθεντικός διάλογος! «Τίνος είσαι εσύ, είπαμε;» ρώτησε ο Διευθυντής της Σχολής τον μαθητή, που ήρθε να διακόψει τη φοίτησή του. «Δημήτρης Βιτσώρης, του Αλέξανδρου και της Αικατερίνης Βιτσώρη, το γένος Βανδή» «Team Βανδή, σαν να λέμε δηλαδή» «Team Βίσση, ιδίως τα παλιά της, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας!» «Και ποιο είναι το θέμα μας; Γιατί εγκαταλείπεις τη Σχολή; Μας βρίσκεις λίγους για το ταλέντο σου;» τον ρώτησε, έχοντας στο πρόσωπο ζωγραφισμένο το υπέροχο ύφος της αυθεντίας. «Δε μου αρέσει το σύστημα εκπαίδευσης και τα στενά καλούπια. Θέλω να νιώθω ελεύθερος, να…
-
Ο Θεόφιλος ο λαϊκος μας ζωγράφος που πληρωνόταν με ένα πιάτο φαγητό
Το τηλέφωνο που χτύπησε μία, δυο, τρεις φορές, τον ξύπνησε. Πού να πάρει, και έβλεπε τόσο ωραίο όνειρο… Τον είχαν αναγνωρίσει, λέει, ως μεγάλο ζωγράφο, και μάλιστα η φήμη του είχε βγει εκτός συνόρων. Ο Στρατής Ελευθεριάδης που οι φίλοι τον φώναζαν Τεριάντ είχε οργανώσει μια έκθεση με δικές του ζωγραφιές στο Παρίσι και είχαν κάνει πάταγο! Από αυτήν την έκθεση άρχισαν να τον παραδέχονται πρώτα στο εξωτερικό και μετά στο εσωτερικό. Δυστυχώς, όμως, ο Τεριάντ έκανε την Έκθεση, ένα χρόνο μετά τον θάνατό του. Κι αυτός ο Χάρος, δεν μπορούσε να περιμένει κάνα δυο χρονάκια ακόμα… Να προλάβαινε να ακούσει από το στόμα του Τάκη Μπαρλά να τον αποκαλεί…
-
Η εξαφάνιση της Μόνα Λίζα| Όλη η αλήθεια, δείτε το πριν το κατεβάσουν!
Χρόνια ατελείωτα με ζωγράφιζε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι και παρόλ αυτά, με έκανε μια σταλιά. Δεν πειράζει, άλλωστε, τα ακριβά αρώματα μπαίνουν σε μικρά μπουκαλάκια. Ήμουν περιζήτητη εξαρχής, και πριν καταλήξω στο Μουσείο του Λούβρου, έμενα στον Πύργο του Γάλλου ηγεμόνα Φραγκίσκου Α’ στο Φοντενεμπλό και στο ανάκτορο των Βερσαλλιών. Μάλιστα, για καποιο διάστημα, δε θέλω να σας σοκάρω αλλά κοιμόμουν με τον Μεγάλο Ναπολέοντα και την Ιωσηφίνα στο υπνοδωμάτιό τους. Ω, ναι! Ωραία η Γαλλία και τα γαλλικά φιλιά, τα κρουασάν, τα κρασιά και οι ωραίοι Σεφ… Η Έμιλι in Paris θα σας τα έλεγε καλύτερα, που επίσης ήρθε για λίγο αλλά έκατσε πολύ! Κάθομαι που λέτε και χαμογελώ…
-
Ο μελαγχολικός Έντουαρντ Χόππερ
«Τζοζεφίν, πώς σου φαίνεται;» ρώτησε τη γνώμη της γυναίκας του που ήταν και αυτή ζωγράφος και που, δε θα το πιστέψετε, όταν τον παντρεύτηκε το 1924 εγκατέλειψε τη δική της καριέρα για να ασχοληθεί με τη δική του. Απόφαση της ήταν αυτή μεν, συχνά γινόταν η αιτία των τσακωμών τους, δε. Αγαπούσε τον άνδρα της και εκτιμούσε πολύ το ταλέντο του, αλλά δεν μπορούσε να ξεχάσει, ούτε να προσπεράσει, ότι πριν τον γάμο τους, δικά της έργα βρίσκονταν σε γκαλερί δίπλα σε πίνακες των Πάμπλο Πικάσο και Αμεντέο Μοντιλιάνι. «Τι λες Τζο;» επέμεινε εκείνος, όσο εκείνη μελετούσε τον πίνακα που έδειχνε κάτι ξενυχτισμένους σε ένα νυχτερινό καφέ. «Θα τον ονομάσω…
-
Ο Γιάννης Τσαρούχης και το θιγμένο ναυτικό
Ο Τσαρούχης χάζευε τους ναύτες που είχε ζωγραφίσει στον πίνακα και χαμογελούσε όταν έλαβε μήνυμα στο κινητό του. Χαμογέλασε ακόμα περισσότερο, τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται, σκέφθηκε. Του είχε στείλει ο ένας από τους δύο εικονιζόμενους στον πίνακα. «Κατεβαίνει όλο το βασιλικό ναυτικό στο Ζάππειο. Αγριεμένο. Ανησυχώ για σένα», διάβασε και σταμάτησε να χαμογελάει. Εκείνη τη στιγμή τον πλησίασε η θεία του η Δέσποινα, η αδερφή της μητέρας του και γυναίκα του βασιλιά των κονιάκ, Μεταξά. Στο σπίτι τους, ένα περίφημο νεοκλασικό, έργο του σπουδαίου αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ, μεγάλωσε. Αρχικά, γιατί η μητέρα του θεωρούσε ότι λερώνει τους τοίχους με τις νερομπογιές και τις τέμπερές του και του φώναζε, όπως και…
-
Ο Σαλβαδόρ Νταλί και τα γλειφιτζούρια Chupa Chups!
Έχουμε 1958 κι ο Ισπανός Enric Bernat βρίσκεται μπροστά στους κριτές του DRAGONS’ DEN GREECE», το reality επιχειρηματικότητας του ΑΝΤ1, με παρουσιαστή τον Σάκη Τανιμανίδη. Έχει αρκετό άγχος γιατί πρέπει να τους πείσει να επενδύσουνε στην ιδέα του. Θέλει η μικρή ισπανική του επιχείρηση, να πάει Γκλόμπαλ! Σκάι ιζ δε λίμιτ! «Πες μας λίγα λόγια για σένα» του ζήτησε ο Τανιμανίδης για να τον χαλαρώσει. «Ο παππούς μου ήταν ζαχαροπλάστης, ο Joseph Bernat, και όταν τον χάσαμε, τα εγγόνια του κληρονομήσαμε εξ αδιαιρέτου την οικογενειακή επιχείρηση», ξεκίνησε να λέει. «Για να μην μπλέκει ο ένας στα πόδια του άλλου και τσακωθούμε, ξέρετε τι παθαίνουν οι οικογένειες με τα κληρονομικά, μοιράσαμε…
