Η πρώτη μου ανάρτηση

Μοιραστείτε το :

Η πρώτη μου ανάρτηση!Το ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο είναι πραγματικότητα πιά!
Στην πρώτη μου ανάρτηση λοιπόν,μου κάνει ποδαρικό η Φίλη μου,η κολλητή μου,η νονά του παιδιού μου!
Φίλες απο την τρελή εφηβεία μας και τώρα πιά παντρεμένες με παιδιά,παρόλο τον περιορισμό χρόνου της ενήλικης γεμάτης υποχρεώσεις ζωής,πάντα η μία μέσα στη ζωή της άλλης.
Δεν συναντιόμαστε πια τόσο συχνά,δεν μιλάμε ωρες στα τηλέφωνα και δεν αράζουμε με τις ώρες σε καφετέριες και μπαράκια αλλά ειμαστε βαθιά,ουσιαστικά δεμένες και αγαπημένες!
Το ίδιο ισχύει και για τις υπόλοιπες της παρέας,όλες φίλες απο το σχολείο και το φροντιστήριο, μικρά κοριτσάκια που μας έφερε κοντά η θεά Τύχη και μας ένωσε μεταξύ μας με τους ισχυρούς δεσμούς της πολύτιμης αυτής φιλίας και μετέπειτα κουμπαριάς για πάντα. Η φίλη μου λοιπόν η Σοφία είχε τα γενέθλια της το Σάββατο. Θέλαμε να κάνουμε κάτι ξεχωριστό,όπως πέρυσι που της είχαμε κάνει πριβέ, μεταξύ μας μεταξά δηλ, πάρτυ έκπληξη σε ένα φανταστικό μπαράκι,για το οποίο θα ακολουθήσει στο μέλλον ξεχωριστή ανάρτηση.
Φέτος όμως,τα οργάνωσε όλα μόνη της και ετοίμασε σε εμάς και στον εαυτό της μια πολύ όμορφη γενέθλια μέρα!
Έκλεισε ένα πολύ ωραίο δωμάτιο ξενοδοχείου με θέα στη θάλασσα, μπήκαμε όλες σε ένα αυτοκίνητο και φτάσαμε εκεί με τόσες τσάντες ούτε μετακόμιση να κάναμε, αφού και ο κύριος στη ρεσεψιόν μας κοίταζε πολύ μπερδεμένος, έβλεπες ξεκάθαρα τις σκέψεις να περνάνε σαν μπάνερ στο κούτελο του «τι γίνεται εδώ;πόσο θα μείνουν;όλες σε ένα δωμάτιο; να είμαι αυστηρός,να κανω ερωτήσεις,μπά άστο και βλέπουμε!” πήγαμε λοιπόν
δωμάτιο και αρχισε να βγάζει η εορτάζουσα σημαιάκια,γιρλάντες,φαναράκια,κεράκια να βάζουμε μεσα στα φαναράκια,
να κρεμάμε,να απλώνουμε,να στολιζουμε,κάναμε ένα δωμάτιο σούπερ γιορτινό!
Απλώσαμε ένα χρωματιστό τραπεζόμαντιλο στο κρεβάτι και ρίξαμε πάνω 2 τόνους πατατάκια,γαριδάκια,
ποπ κορν,τάπερ με σοκολατάκια,και τέτοια νοστιμότατα ψιψιψίνια ψιψιψόνια,τα οποία φάγαμε όλα χωρίς καμία τύψη,βγάλαμε και τα ουίσκι και τις
κοκακολες και τις πορτοκαλάδες και τις μπύρες χωρίς αλκόολ και του δώσαμε και κατάλαβε!
Η εορτάζουσα είχε φερει σπέσιαλ ποτήρια για τη
καθε μία μας, με διαφορετικό αυτοκόλλητο πάνω τους για να ξεχωρίζουμε ποιά πίνει τί,
απο ένα στέμμα για το κεφάλι,γιατί εννοείται οτι είμαστε ΚΑΙ πριγκίπισες ανάμεσα σε όλα τ’αλλα,
και επιτραπέζια παιχνίδια,με τα οποία ποτέ δεν ασχοληθήκαμε
μια και οι ώρες πέρασαν νερό με το μπλα μπλα! Χίλια δύο θέματα, το εξής ένα δηλ, «άντρες” ,αναλύθηκαν επαρκώς, που βέβαια
άλλες δύο μέρες να μας άφηνες,πάλι θα ‘χαμε να λέγαμε! Σβήσαμε και τα κεράκια στη τούρτα μας,βγάλαμε και με αυτή τη βολική εφεύρεση, το μπαστουνι για τις σέλφι εννοω,φωτό και γενικώς περάσαμε σούπερ!


Μας είχε και απο ενα δωράκι-εκπληξη για το τέλος στη καθεμία μας αλλά και εμείς της είχαμε μικρές εκπλήξεις! Πέρα απο τα δώρα της,τα οποία ήξερε,είχε και τσαχπινιές να λάβει που δεν περίμενε,σαν αυτή:

image-2ad645e5f9f1ba63a5ca168a7aa72c453dc80e1db7a9256e49ecb9dcdf07c6bd-V
Το βάζο της ευτυχίας, με χαρούμενο αγαπησιάρικο περιεχόμενο
και αυτή:

image-9155dbfa480c39cb6905cc44d2821f6de8d88f9474cf18b1af928b0aba6e28d7-V
Λαγουδάκι- γλαστράκι,που θα αποκτήσει αλογοουρά μόλις ποτιστεί!
Η βραδιά έκλεισε μαγικά. Κατεβήκαμε κατά τα μεσάνυχτα στη παραλία και καταφέραμε πολύ πετυχημένα,δηλ χωρίς να βάλουμε φωτιά στα πουρνάρια ή στα δάχτυλα μας, να ανάψουμε με τη δευτερη προσπάθεια,
– η πρώτη μας προσπάθεια κολύμπησε-,ένα φανάρακι ευχής! Εκανε η εορτάζουσα
την επι 5′ ευχή της και πέταξε το φαναράκι μαζί με την ευχή, ψηλά στον ουρανό,στα αστέρια, να την κάνει
πραγματικότητα! Ήταν κάτι μαγικό, δεν μπορώ να βρώ άλλη λέξη να το περιγράψω..όπως έφευγε το φαναράκι απο τα δάχτυλα της και πετούσε προς τον ουρανό και εβλεπες να απομακρύνεται το φως προς τα αστέρια και να χάνεται στον ορίζοντα..


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ με ΥΓΕΙΑ και ΠΟΛΛΗ ΤΥΧΗ.
Σ’ αγαπώ,πάντα.

Μοιραστείτε το :