Όλο και κάτι θα χεις καταλάβει για την αδυναμία που είχα στη γιαγιά μου την Ευτέρπη, συχνά πυκνά τρυπώνει στα γραπτά μου με κάποια ατάκα της, έχει και ολοδικά της κείμενα εδώ κι εδώ και αλλού!  Όσο μεγαλώνω δε, όλο και περισσότερο «εμφανίζεται» στην καθημερινότητα μου, και τη “βλέπω” μπροστά μου! Τη “βλέπω” στον τρόπο που απλώνω τα ρούχα με το δικό της σύστημα, όλες οι μπλούζες μαζί, τα παντελόνια μαζί, τα βρακιά μαζί – δεν υπάρχει πλέον αναρχία στην μπουγάδα μου-, στις πίτες, κέικ, κουλουράκια, γλυκά -εννοείται ότι δίνω το μείγμα που μένει στη λεκάνη στα παιδιά-, πρόσφατα ξεκίνησα να λέω και το «Ιησούς Χρηστός νικάει και όλα τα κακά σκορπάει»!  κάνοντας τον σταυρό στο…

Χθες βράδυ, κατά την καθιερωμένη και αγαπημένη μας συνήθεια, διάβαζα στο γιο μου –η κόρη μου είχε προ πολλού κοιμηθεί- κάποιο από τα βιβλία της «Βιβλιοθήκης» μας. Ήμουν κομμάτια από την κούραση -τι κομμάτια, πες καλύτερα χαρτοπόλεμος κι ας τελείωσαν οι Απόκριες- είχα πάρει και κάτι χάπια για τις αλλεργίες που έχω στις κάμπιες και με το ζόρι με κρατούσα ξύπνια! Σελίδα τη σελίδα, κατέβαλα υπεράνθρωπες δυνάμεις να μην αποκτήσω μάτια ερμητικά κλειστά! Όσο και να το προσπαθούσα όμως, στην πορεία της ανάγνωσης, κατέληγα να διαβάζω με ενάμισι μάτι ανοιχτό, στη συνέχεια το ενάμισι γινόταν μισό, μέχρι που έκλεινε κι αυτό και για κάποια δευτερόλεπτα κοιμόμουν κανονικά! Τα δευτερόλεπτα αυτού…