-
Η Ελίζαμπεθ Λέντερερ βαριόταν να τη ζωγραφίσει ο ΚΛΙΜΤ
«ΛΙΖΑΑΑΑ!» φώναζε αγανακτισμένα για πολλοστή φορά η μητέρα της πλησιάζοντας το δωμάτιό της.«Τι είναι, ρε μαμά; Θα καταρρεύσει το σύμπαν αν δεν απαντήσω στο πρώτο κάλεσμα;»«Σε περιμένουμε στο σαλόνι. Είναι η σειρά σου. Ο κύριος Κλιμτ τελείωσε με μένα»«Μα έχω κανονίσει και δεν έχω και τίποτα να βάλω», διαμαρτυρήθηκε εκείνη, πετώντας τα ρούχα από την ντουλάπα στο πάτωμα.«Πρώτα θα σε ζωγραφίσει ο Γουστάβος και μετά θα βγεις».«Δε θέλω»«Τον έχουμε ήδη πληρώσει. Είμαστε οι χρυσοί χορηγοί του. Ανήκεις και εσύ στη συλλογή “Ο Κλιμτ και οι γυναίκες της χρυσής εποχής της Βιέννης”»«Μα, θα με περιμένουν τα παιδιά, σου λέω»Η μαμά την κοίταξε με εκείνο το βλέμμα που φώναζε “μη – με-αναγκάσεις-να-το…
-
Συγκλονισμένη με το θρίλερ των τριών αδικοχαμένων παιδιών από την Πάτρα
Πηγαίνω στη δουλειά, γυρίζω, παίζω με τα παιδιά μου, τα πηγαίνω σε δραστηριότητες, κάνω τις δουλειές του σπιτιού, γελάω, γράφω κείμενα στο Blog, βλέπω Netflix. Συνεχίζω τη ζωή μου κανονικά αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου σκέφτομαι συνέχεια τις τρεις ψυχούλες που χάθηκαν τόσο άδικα στην Πάτρα. Κάθε λεπτομέρεια που βγαίνει στο φως, με ρίχνει περισσότερο στο σκοτάδι. Δεν ζω το σύνδρομο του mean world, που έγραφα εδώ. Ο κόσμος είναι όντως τρομακτικός. Είναι τεράστιο το σοκ. Πολλαπλό και πολυεπίπεδο. Η Πριγκιπέσσα των Βαλκανίων με κάλυψε πλήρως: «Πού πήγε η φωνή μας όταν χρειάζεται; Πού πήγε ο θυμός μας για το «δίκαιο» και το «σωστό»; Πού πήγε το θάρρος…
