-
Ο Ρούντολφ επαναστάτησε
-Ρουυυντολφ, Ρουυυυυυυυντολφ, πού είσαι τα ελάφια μου μέσα; μουρμούρησε με εκνευρισμό ο Σοκολατάκης, το αγχώδες Αρχιξωτικό του Άγιου Βασίλη. Μέσα στα καθήκοντά του ήταν η μεταφορά του σάκου με τα δώρα προς το τεράστιο πορτ μπαγκάζ του γυαλιστερού ελκήθρου και να παίρνει παρουσίες από τους ταράνδους, ότι είναι όλοι στη θέση τους. Στη συνέχεια, μέσω γουόκι τόκι, φώναζε τον Άγιο Βασίλη να κατέβει από τα ενδότερα και έδινε το σφύριγμα εκκίνησης του ελκήθρου. Το άγχος του αυτή τη στιγμή είχε χτυπήσει κόκκινο, γιατί ο Ρούντολφ, το ελάφι που έδειχνε τον δρόμο στους ταράνδους που πετούσαν το πολύτιμο έλκηθρο, ήταν εξαφανισμένος από το πρωί. Είχε πολλά νεύρα μαζί του που ξαφνικά…
-
Ολοκαίνουρια στήλη στο blog!
Αυτή είναι η ολοκαίνουρια στήλη του Blog κι η πιο δημιουργική! Εδώ μέσα θα τοποθετώ με πολλή αγάπη τις ιστορίες μου, μίνι διηγήματα, παραμύθια, ό,τι βγει. Οι ιστορίες αυτές είναι προιόν μυθοπλασίας, να το ξεκαθαρίσουμε αυτό, οπότε οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις, είναι συμπτωματική! Να ξεκαθαρίσουμε επίσης ότι σε αυτό το είδος γραφής, ακόμα μπουσουλάω, δεν εχω καν σταθεί όρθια, οπότε λίγη επιείκεια σε αυτά που θα διαβάσετε! Να σας εκμυστηρευθώ ότι λίγο ντρέπομαι, αλλά η γιαγιά μου έλεγε όποιος ντρέπεται στερεύεται, οπότε θα το τολμήσω τελικά το νέο βήμα. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη και περιμένω να δω την υποδοχή που θα ‘χει η νέα στήλη, τα σχόλια και γενικά…
-
Το μυρμήγκι και το μπισκότο- (μέρος Β)
Μα πότε πρόλαβε να παγώσει η αφράτη κρέμα, αναρωτήθηκε απογοητευμένο. Έγινε πολύ γρήγορα, πολύ ξαφνικά και πολύ απότομα. Τη μία στιγμή ήταν αραχτό κι ευτυχισμένο μέσα σε ένα ωραιότατο μπισκότο, την επόμενη εγκλωβίστηκε σε αυτό, χωρίς να μπορεί να αντιδράσει. Τις σκέψεις του διέκοψε ένα ταρακούνημα. Μα τι γίνεται τώρα; Τι μου συμβαίνει; Μετακινεί κάποιος το μπισκότο; Απόρησε. Γύρω του απ’ όσο μπορούσε να δει, υπήρχαν φύλλα από δέντρα, μια τσίχλα μασημένη, κάποιες ακαθαρσίες. Συνειδητοποίησε ότι ένας άνθρωπος, υπάλληλος του δήμου προφανώς, σκούπιζε. Είχε σπρώξει όλα τα σκουπίδια στην άκρη του δρόμου και σε λίγο ετοιμαζόταν να τα μαζέψει με το τεράστιο φαράσι του. Έπρεπε να κάνει κάτι πριν να…
-
Το μυρμήγκι και το μπισκότο (Μέρος Α)
Μια φορά κι έναν καιρό, ένα μυρμηγκάκι από σπίτι, πήρε μια παράτολμη απόφαση. Θα έβγαινε εκτός της οικίας του, να αλλάξει λίγο παραστάσεις. Τα δικά του μυρμήγκια προσπάθησαν να το συνετίσουν. Tου είπαν “εδώ που είσαι δε θα βρεις καλύτερα, έξω μπορεί να σε πατήσει κανά παπούτσι, ο καιρός κρύωσε, έχουμε όση τροφή θέλουμε”, χίλια δυο επιχειρήματα αλλά εκείνο είχε πάρει την απόφαση του. Θα πήγαινε μια μικρή βόλτα και θα επέστρεφε. Άλλωστε τα μυρμήγκια είναι συλλέκτες τροφής κι από τη φύση τους την ψάχνουν. Όχι ότι πείραζε που την έβρισκε έτοιμη, ίσα ίσα που αυτό το έκανε προνομιούχο σε σύγκριση με τα «αδέσποτα» μυρμήγκια εκεί έξω, αλλά να βγει…
