-
Ο Νικολό Παγκανίνι και το βιολί του
«Μόλις σερβίρισα τσάι με λεμόνι στο μπαλκόνι, στην υψηλοτάτη Ιωσηφίνα», είπε η καινούρια οικονόμος των Ανακτόρων στον Μπάτλερ.«Ποια Ιωσηφίνα, ανόητη;» την αποπήρε εκείνος.«Του Ναπολέοντα, ποια άλλη».«Έχεις χάσει επεισόδια. Αυτή είναι η πρώην σύζυγος. Την νυν σερβίρισες, τη Μαρία Λουίζα της Αυστρίας».«Τέλος πάντων, δεν είναι αυτό το θέμα μας», του είπε εκείνη που ανυπομονούσε να μοιραστεί τα νέα.«Ποιο είναι;»«Άκου κουτσομπολιό. Είναι με έναν τύπο. Τους πέτυχα την ώρα που αυτός στεκόταν από πάνω της και έπαιζε το…»«ΣΤΟΠ», τη διέκοψε κοιτάζοντας τρομαγμένος γύρω γύρω. «Δε θέλω να ακούσω άλλη λέξη» συμπλήρωσε.«Βιολί» θα έλεγα, τι πειράζει;» ρώτησε απορημένη εκείνη.«Έτσι το αποκαλείς εσύ;», απόρησε με τη σειρά του εκείνος.«Ρε το βιολί του έπαιζε, το…
-
Ο Λήσταρχος Νταβέλης και η Κόμισσα Μπανκόλι
«Πουτ δε κοτ ντάουν σλόουλι» φώναξε ο χωροφύλακας Γιάννης Μέγας πλησιάζοντας στην περιβόητη σπηλιά του ακόμα πιο περιβόητου Νταβέλη. «Φριιιζ. Φριιιζ σ’ λέω» του απάντησε ο λήσταρχος σημαδεύοντας τον με την κυνηγετική καραμπίνα. «Pull over the gaidar! Pull over the gaidar! Your papers please!» του ξαναφώναξε εκείνος. «Κυρ αστυνόμε, γιατί μιλάς εγγλέζικα;» τον ειρωνεύτηκε ο λήσταρχος. «Και γιατί μου ζητάς ταυτότητα, δεν ξέρεις ποιος είμαι;» συμπλήρωσε. «Your papers otherwise I΄m going to shoot!» επέμεινε εκείνος κοιτώντας κατάματα την καλλονή Ιταλίδα Κόμισσα Μπανκόλι, που προσωπικά την φαντάζομαι σαν την Μόνικα Μπελούτσι, που στεκόταν στην είσοδο της σπηλιάς. Από ιταλικά ήξερε μόνο το “τσάο μπέλα” αλλά εκείνη δε θα γνώριζε τα εγγλέζικα;…
-
Η Ρόζα Μπότσαρη ήταν όμορφη σαν τριαντάφυλλο
Η χασεκί Σουλτάνα Χουρέμ, τα είχε πάρει στο κρανίο για ακόμα μία φορά με τον Ιμπραήμ. Γνωστή η κόντρα τους, αλλά αυτό ήταν χτύπημα κάτω από τη μέση. Είχε φέρει στο χαρέμι ένα τοπ μόντελ, προφανώς για να πάρει τη θέση της στην καρδιά του Σουλτάνου. Το παραδεχόταν ότι η Ελληνίδα ήταν καλλονή. Έμοιαζε με μπουμπούκι τριαντάφυλλου και ο Σουλεϊμάν είχε χάσει το μυαλό του. «Τα χείλη μου ξερά και διψασμένα γυρεύουνε στην άσφαλτο νερό», της τραγουδούσε με βαρύ νταλκά ολημερίς και ολονυχτίς. Όμως, αυτήν τη λέγανε Χουρέμ και δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Ευτυχώς υπήρχε τρόπος να την ξεφορτωθεί. Ο πατέρας της Ελληνίδας, ο Σουλιώτης αγωνιστής και…
-
Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, η Γκόλφω και η Μαριώ
«Γεώργιε, θα διώξω τον στρατιώτη σου τον Ζαφείρη, από το σπίτι μας».«Γιατί;»«Ενοχλεί τις παρακόρες και τις κοπέλες που με βοηθάνε στο νοικοκυριό».«Έλα ρε Γκόλφω, τώρα…»«Απλώνει τα ξερά του, στο τέλος θα χουφτώσει και μένα!»«Θα μείνει».«Θα φύγει, είναι επικίνδυνος, δε θέλω άλλο άντρα να τριγυρνάει σπίτι μου».«Δεν είναι άντρας».«Τι;»«Δεν είναι άντρας, λέω, δεν έχει που…»«Σέβας, Γεώργιε, είναι και η μαμά, εδώ», τον σταμάτησε εγκαίρως γιατί αν άρχιζε τις αθυροστομίες, δε θα σταματούσε με τίποτα.Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης αναγκάστηκε να της εξηγήσει ότι ο Ζαφείρης ήταν στην πραγματικότητα η Μαριώ με αντρικά ρούχα, και ότι η Μαριώ βρίσκεται στο πλάι του στον αγώνα.«Και γιατί έχεις γυναίκα μαζί σου;» ρώτησε η πεθερά του.«Για να…
Μπορεί να σας αρέσει
Η Ρόζα Μπότσαρη ήταν όμορφη σαν τριαντάφυλλο
Η φίλη
Το μυρμήγκι και το μπισκότο- (μέρος Β)
-
Όσκαρ Ουάιλντ και Λόρδος Άλφρεντ| De Profundis
«Όσκαρ, σ αγαπώ. Και σε θαυμάζω. Όταν διάβασα το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι, κάτι μέσα μου σκίρτησε. Είπα, “αυτόν τον άντρα, πρέπει να τον γνωρίσω”» ο Λόρδος Άλφρεντ Ντάγκλας έκανε ερωτική εξομολόγηση στον Όσκαρ Ουάιλντ.«Και εγώ σ’ αγαπώ, Άλφρεντ. Είσαι ο Ντόριαν Γκρέι μου, εκθαμβωτικά όμορφος, πλούσιος, νέος και τζέντλεμαν. Λόρδος όνομα και πράγμα!», ανταποκρίθηκε εκείνος.«Και τι θα κάνουμε “με την αγάπη που δεν τολμά να φανερωθεί”;» τον ρώτησε εκείνος με αγωνία.«Σήμερα, ειδικά, τίποτα. Είναι η μέρα του Σεντ Πάτρικ και εμείς οι Ιρλανδοί πάμε για μπίρες», του απάντησε χαμογελώντας του. «Άλλωστε…Ο καλύτερος τρόπος ν’ αντιστέκεσαι σε έναν πειρασμό, είναι να υποκύπτεις σ’ αυτόν».Πόσο γοητευτικός είναι… σκέφτηκε ο Άλφρεντ, που…
-
Over the Hills and Far Away
Περπατούσε στην κρύα νύχτα, με το χαμόγελο στα χείλη. Από το πρωί, ο παγωμένος βοριάς, είχε κάνει την εμφάνιση του. Η θερμοκρασία είχε πέσει κατακόρυφα, το χιόνι σκέπαζε τους δρόμους και τις αυλές των σπιτιών. Εκείνος όμως δεν καταλάβαινε κρύο και παγωνιά. Αν δεν ήταν το χνώτο του στον παγωμένο αέρα μπροστά από το πρόσωπό του, οι κρύσταλλοι πάγου στο δρόμο και το γεγονός ότι δεν κυκλοφορούσε ψυχή έξω, δε θα το χε πάρει χαμπάρι. Εκείνος, ζούσε καλοκαίρι. Γιατί, λίγο πριν, ήταν μαζί της. Γιατί, ήταν δική του. Και εκείνος ήταν δικός της. Κι ας μην έπρεπε. Δεν έπρεπε αλλά μήπως έπρεπε να την παντρέψουν χωρίς να τη ρωτήσουν; Χωρίς…
-
Η μυθιστορηματική ζωή του Αλέξανδρου Ιόλα
Το ημερολόγιο στον τοίχο έγραφε 1926 και το 17χρονο αγόρι βρισκότανε με τη γιαγιά του στην πολυτελή σάλα του αρχοντικού τους στην Αλεξάνδρεια.Συζητούσαν ότι τον είχε πιάσει στα πράσα με ένα σάκο στον ώμο την ώρα που ετοιμαζόταν να το σκάσει.«Θέλω να πάω στην πατρίδα»«Κωνσταντίνε Κατσούδη, μίλησα. Δεν έχεις να πας πουθενά».«Λέγε με Αλέξανδρο Ιόλα! Πολύ θα το εκτιμούσα!».«Τι τρέλες είναι αυτές αγόρι μου;»«Κατσούδης» δεν είναι εύηχο, πώς να το κάνουμε τώρα»«Θα σου ρθει καμιά ιπτάμενη παντόφλα».«Μου ρθει ξεμούρθει, εγώ θ’ αλλάξω το όνομά μου και θα φύγω για την Ελλάδα».«Τουλάχιστον πήγαινε στη Γερμανία ή τη Γαλλία…Η Ελλάδα δεν είναι έτοιμη για σένα»«Δε γίνεται! Με περιμένουν η Μαρίκα Κοτοπούλη μαζί…
-
Του Κουτρούλη ο γάμος και το σκάνδαλο του 14ου αιώνα
Μια φορά κι έναν αιώνα, τον 14ο συγκεκριμένα, μεγάλο σκάνδαλο ξέσπασε στη Μεθώνη.Ένας ιππότης ερωτεύθηκε μια παντρεμένη κυρία και επειδή τα αισθήματα ήταν αμοιβαία, η νύφη το σκασε για να μετακομίσει στο κάστρο του!Προηγουμένως είχε προσπαθήσει να πάρει διαζύγιο αλλά ο σύζυγος ούτε να το ακούσει.Μπροστά δεν ήμασταν αλλά μάλλον κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα:«Μάλιστα…ένας ιππότης για τη Βασούλα…Δε στο δίνω το διαζύγιο που να χτυπάς το κωλί σου κάτω, όπως τα τόι μπόι στο από κάτω ποστ της Νουαζέτας.«Εγώ θα φύγω»«Φύγε αλλά θα είσαι μια παράνομη και όλες οι Ξ. Παπαμήτρου θα σου πετάνε τα μπουγαδόνερά τους στα ασπρόρουχά σου»Κι έτσι έγινε!Το ζεύγος, ο ιππότης Κουτρούλης και η Βασούλα,…
-
Η Χάιντι επισκέπτεται την Κάντυ Κάντυ στην Κούβα!
Η Χάιντι προσγειώθηκε στο μικρό αεροδρόμιο της Αβάνας, που είχε το όνομα του διάσημου ποιητή και συμβόλου του αγώνα για την ανεξαρτησία της Κούβας, σύμφωνα με τον Κάστρο δηλαδή, τον José Martí. Είχε πάει διαβασμένη. Τόσες ώρες πτήση, είδε ταινία, κοιμήθηκε, ξύπνησε, χάθηκε στις σκέψεις της, διάβασε και το βιβλίο με την ιστορία της Κούβας. Προχώρησε προς τον κυλιόμενο ιμάντα να πάρει τη βαλίτσα της. Περίμενε αρκετή ώρα γιατί γύριζε με αργούς ρυθμούς, μέχρι που κάποια στιγμή κόλλησε και σταμάτησε. Της υπομονής… σκέφτηκε και κάθισε στο πάτωμα να περιμένει. Έβγαλε από το μπακ πακ της μια τομπλερόν, από αυτές που είχε φέρει στην Κάντυ και άρχισε να την τρώει. «Δεν…
-
Ήταν η Χάιντι, φίλη της Κάντυ Κάντυ;
Το κινητό χτυπούσε με τον χαρακτηριστικό ήχο της εισερχόμενης βιντεοκλήσης. Ανασηκώθηκε στο κρεβάτι που ήταν ξαπλωμένη και άπλωσε το χέρι της στο κομοδίνο. Στην οθόνη είδε ένα χείμαρρο ξανθών μαλλιών. «Κάντυ, λονγκ τάιμ, νο σι» είπε, σηκώνοντάς το χαρωπά. «Πού σε πετυχαίνω μικρή χωριατοπούλα; Ακόμα στα βουνά είσαι;» «Γιατί; σνομπάρεις; Όταν έτρεχες στους λόφους της κυρίας Πόνυ, ήταν καλά;» «Πάει η Πόνυ. Ο παππούς σου;» «Ο παππούκας μου της κάνει παρέα. Εδώ φτάσαμε εμείς τα 40. Εσύ πού βρίσκεσαι; Πούρο καπνίζεις;» τη ρώτησε. «Είμαι στην Αβάνα!», ήρθε η απάντηση αμέσως. «Πώς βρέθηκες εκεί; Έμπλεξες; θες βοήθεια;», τη ρώτησε με αληθινό ενδιαφέρον «Αποκλείεται να μου ‘λειψες και να πήρα απλώς να…
