-
Θανάσιμος κίνδυνος – Agatha Christie – Εκδόσεις Ψυχογιός
Μόλις το διάβασα κι ευθύς αμέσως κάθισα να σου γράψω! Λατρεύω την Άγκαθα, το ξέρεις, στα έχω πει αναλυτικώς κι εδώ, οπότε λογικά περιμένεις καλά λόγια, και ορθώς κάνεις! Ωστόσο, πιστεύω ότι αντικειμενικά, υποκειμενικά μιλώντας βέβαια, το βιβλίο ήταν απολαυστικότατο! Αρκεί να σ’ αρέσει η αστυνομική λογοτεχνία, φυσικά! Στα γνώριμα μονοπάτια της πένας της, με τον Ηρακλή Πουαρό τον αγαπημένο μας Βέλγο ικανότατο ντετέκτιβ με το εντυπωσιακό μουστάκι να βάζει τα «μικρά φαιά του κύτταρα» να λύσει μια υπόθεση φόνου, που δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμα. Αν και έχει πάρει σύνταξη και αποσυρθεί από την ενεργό δράση, εκεί που κάνει διακοπές με τον καρδιακό του φίλο λοχαγό Χέιστινγκς, τσουπ, η υποθεση…
-
Θα σ’ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει – Εκδόσεις Πατάκης
Υπέροχο, υπέροχο, υπέροχο! Είναι το αγαπημένο βιβλίο της κόρης μου, το παίρνει μαζί της στο κρεβάτι της όταν πέφτει για ύπνο και κοιμάται αγκαλιά του! Το βιβλίο «Θα σ’ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει» της Debi Gliori από εκδόσεις Πατάκη, το λάτρεψα και μόνο από το εξώφυλλο και τον τίτλο του! Είναι μία φράση που λέω συνέχεια στα παιδιά μου, και επειδή είναι πολύ ζωηρά κι εγώ είμαι φωνακλού μαμά, το επαναλαμβάνω καθημερινά και με πολύ πάθος για να μπει για τα καλά στο μυαλό και στην καρδιά τους. Ό,τι και να κάνουν, ό,τι κι αν πούνε, ό,τι κι αν γίνουν όταν μεγαλώσουν, δεν υπάρχει τίποτα που να με κάνει…
-
Η Νεφέλη θέλει πάντα να κερδίζει -Εκδόσεις Ψυχογιός
Η διαχείριση της ήττας είναι δύσκολη υπόθεση ακόμα και για εμάς τους μεγάλους, πόσο μάλλον για τα μικρά παιδιά. Ο γιος μου αλλά και η κόρη μου έχουν αρκετή δόση από το «εγώ πρώτος», «εγώ κέρδισα» και παρατηρώ ότι το έχουν και άλλα παιδάκια της ηλικίας τους. Όταν δε, χάνουν, γίνεται το «έλα να δεις»! Στενοχώρια, φωνές και τσακωμοί με τους συμπαίκτες, καμιά φορά σταματούν και το παιχνίδι. Το βιβλίο της Ελένης Δασκαλάκη περνάει με όμορφο τρόπο το μήνυμα στα παιδιά μας ότι παίζουμε για να διασκεδάσουμε και δεν έχει σημασία ποιος κερδίζει και ποιος χάνει και κυρίως, αυτό που επαναλαμβάνω συνέχεια στα παιδιά μου, για να το εμπεδώσουν: «δεν…
-
Τα μαύρα παραμύθια
Πρόσφατα έμαθα τον συγγραφέα Γιώργο Μανιώτη. Μου τον έμαθε ο δάσκαλος μου στη δημιουργική γραφή, να τα λέμε κι αυτά. Σου έχω ξαναπεί ότι τα μαθήματα δημιουργικής γραφής, ήταν ό,τι καλύτερο αποφάσισα να κάνω για μένα τα τελευταία χρόνια! Έχω αιώνες να ενθουσιαστώ έτσι με συγγραφέα. Διάβασα τα «μαύρα παραμύθια» του, μια συλλογή από ιστορίες για ενήλικους και ξετρελάθηκα. Πραγματικά τα ρούφηξα σε χρόνο Dt. Αντιγράφω από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: «Φορώντας τα μαγικά γυαλιά των παραμυθιών, προσπαθώ να μπω στο ναό του καιρού μας και να διακρίνω ψηλά στους θόλους της οροφής του, τις φοβερές τοιχογραφίες που με χρώματα, ήχους και κινήσεις ορίζουν και κατέχουν τη ζωή μας». Ξέρεις…
Μπορεί να σας αρέσει
Η Μυστική των Μαγείρων Σχολή & Το Μυστικό βιβλίο των υπερδυνάμεων του Άκη Πετρετζίκη
-
10 αγαπημένα βιβλία του γιου μου (Μέρος Β’)
Όπως ήδη γνωρίζετε, κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε έχουμε ανάγνωση βιβλίων στο κρεβάτι. Την πρώτη δεκάδα αγαπημένων βιβλίων του γιου μου, τη διαβάσατε εδω. Η επόμενη δεκάδα είναι αυτή: Ο Δόκτορ Μπλουμ – Leo Timmers Αυτό το διαβάζουμε σίγουρα δύο χρόνια κι εξακολουθεί να ανήκει στα αγαπημένα μας. Ο Δόκτορ Μπλουμ θεραπεύει όλα τα πλάσματα του ωκεανού και τα ανακουφίζει απ’ ότι πόνο και να έχουν. Όταν χρειαστεί λοιπόν τη βοήθειά τους, πρόθυμα θα του την προσφέρουν. Μια μέρα στο σχολείο – Ellen Crimi – Trent Τα νήπια, χαρούμενα ζωάκια, μας δείχνουν τι κάνουν από το πρωί που θα σηκωθούν από το κρεβάτι τους, έως και την ώρα που θα σχολάσουν…
-
5 αγαπημένα βιβλία της κόρης μου -βιβλία για μωρά
Η μικρή καραμελένια κόρη μου είναι σχεδόν δύο έτων κι έχει και εκείνη τα αγαπημένα της βιβλία! Το ένα από τα πέντε βέβαια είναι για μεγαλύτερα παιδάκια, αλλά της αρέσει πολύ και της ταιριάζει κι απίστευτα! Της το πήρε η γιαγιά της γιατί η πιο συνηθισμένη έκφραση της καραμελίτσας για τα πάντα -όλα, είναι «κο μου»= δικό μου! Πάμε να δούμε τη short -list αγαπημένων βιβλίων της καραμέλας, από την οποία λείπει ο Σποτ, ο σκυλάκος του Hill Eric, ο οποίος επίσης της αρέσει και θέλω να της πάρω και την υπόλοιπη σειρά. Ο Αρκουδάκος στο πειρατικό –Benji Davies (Εκδόσεις Ίκαρος) Ανήκει όπως κι ο σκυλάκος Σποτ σε μια σειρά…
Μπορεί να σας αρέσει
Έχεις κοιμηθεί ποτέ όρθια;
Βλέπω παντού Δημοτικούς Συμβούλους!
I hate to call you the F word…
-
10 αγαπημένα βιβλία του γιου μου (Μέρος Α΄)
Παλιότερα, διάβαζα λογοτεχνικά -κυρίως- βιβλία κάθε βράδυ στο κρεβάτι μου. Τώρα, τα βράδια διαβάζω παιδικά βιβλία στο γιο μου στο δικό του κρεβάτι, μέχρι να τον πάρει ο ύπνος! Ευελπιστώ να συνεχίσει τη συνήθεια αυτή και μεγαλώνοντας που θα μπορεί να διαβάζει άνετα μόνος του χωρίς βοήθεια! Έχει κάποια αγαπημένα που θέλει να διαβάζουμε συνέχεια, κι εγώ αλλά κι εκείνος τα έχουμε μάθει πια απέξω κι ανακατωτά. Πάμε να δούμε την πρώτη δεκάδα, στην οποία θα προσέξετε ένα μοτίβο στις προτιμήσεις του, αστέρια, διάστημα, Τριβιζάς. Πώς να πιάσεις ένα αστέρι – Jeffers Oliver Αυτό το διαβάζουμε τρία χρόνια τώρα σταθερά, μπορεί και μόνος του μια κι έχει μια πρόταση σε…
-
10 αγαπημένα μου βιβλία (Μέρος Α΄)
Από μικρή είχα τη συνήθεια να διαβάζω το βράδυ στο κρεβάτι πριν με πάρει ο ύπνος, συνήθεια που διατήρησα μέχρι και που απέκτησα το πρώτο μου παιδί. Είχα όλη τη σειρά των «Μυστικών 7» και των «5 λαγωνικών», αργότερα, διάβαζα εφηβικά λογοτεχνικά, τύπου “Τσιμεντένιο Δάσος”, είχα τα άπαντα της Άλκης Ζέη και Ζωρζ Σαρρή και συνέχισα με ό,τι βρισκόταν στο διάβα μου. Στο σπίτι μας υπήρχαν οι κλασσικοί, οπότε τους γνώρισα σε μικρή ηλικία κι έχω διαβάσει επίσης σ’ εκείνα τα νεαρά μου χρόνια, Νίτσε κι Έσσε, κάτι που ίσως θα έπρεπε να επαναλάβω κάποια στιγμή κι ως μεγάλη. Τώρα διαβάζω πιο σπάνια και συνήθως επιλέγω πιο ανάλαφρα βιβλία, τύπου Λένα…
-
Το κομμάτι που λείπει, συναντά το μεγάλο Ο!
Το μικρό τριγωνάκι καθόταν μόνο του στη γωνίτσα του κι έκλαιγε τη μοίρα του που δεν μπορούσε να προχωρήσει παρακάτω. Περίμενε να εμφανιστεί κάποιος και να το βοηθήσει να κυλήσει, ει δυνατόν να κυλήσουν μαζί, να το γλιτώσει από τη μοναξιά. Ήταν πεπεισμένο ότι έτσι όπως ήταν, θα ήταν ακατόρθωτο να τα καταφέρει μοναχό του. Η βαθιά ανάγκη του να «ανήκει» κάπου, να ψάχνει το «άλλο του μισό», όπως συνηθίζουμε να λέμε, για να ευτυχήσει, το έκανε να καταβάλλει προσπάθειες προς τη λάθος κατεύθυνση. Η ευτυχία κι η ολοκλήρωση όμως είναι δική μας προσωπική υπόθεση. Δεν μπορούμε να περιμένουμε από κανέναν να μας τη χαρίσει, να κάνει τη δουλειά για…
