-
10 αγαπημένα μου βιβλία (Μέρος Α΄)
Από μικρή είχα τη συνήθεια να διαβάζω το βράδυ στο κρεβάτι πριν με πάρει ο ύπνος, συνήθεια που διατήρησα μέχρι και που απέκτησα το πρώτο μου παιδί. Είχα όλη τη σειρά των «Μυστικών 7» και των «5 λαγωνικών», αργότερα, διάβαζα εφηβικά λογοτεχνικά, τύπου “Τσιμεντένιο Δάσος”, είχα τα άπαντα της Άλκης Ζέη και Ζωρζ Σαρρή και συνέχισα με ό,τι βρισκόταν στο διάβα μου. Στο σπίτι μας υπήρχαν οι κλασσικοί, οπότε τους γνώρισα σε μικρή ηλικία κι έχω διαβάσει επίσης σ’ εκείνα τα νεαρά μου χρόνια, Νίτσε κι Έσσε, κάτι που ίσως θα έπρεπε να επαναλάβω κάποια στιγμή κι ως μεγάλη. Τώρα διαβάζω πιο σπάνια και συνήθως επιλέγω πιο ανάλαφρα βιβλία, τύπου Λένα…
Μπορεί να σας αρέσει
Είσαι Ζυγός; Στέλνω ευχές κι αγωνιστικούς χαιρετισμούς!
Ψηφίσατεεεε;
Θέλω απλώς τη μαμά μου
-
Το κομμάτι που λείπει, συναντά το μεγάλο Ο!
Το μικρό τριγωνάκι καθόταν μόνο του στη γωνίτσα του κι έκλαιγε τη μοίρα του που δεν μπορούσε να προχωρήσει παρακάτω. Περίμενε να εμφανιστεί κάποιος και να το βοηθήσει να κυλήσει, ει δυνατόν να κυλήσουν μαζί, να το γλιτώσει από τη μοναξιά. Ήταν πεπεισμένο ότι έτσι όπως ήταν, θα ήταν ακατόρθωτο να τα καταφέρει μοναχό του. Η βαθιά ανάγκη του να «ανήκει» κάπου, να ψάχνει το «άλλο του μισό», όπως συνηθίζουμε να λέμε, για να ευτυχήσει, το έκανε να καταβάλλει προσπάθειες προς τη λάθος κατεύθυνση. Η ευτυχία κι η ολοκλήρωση όμως είναι δική μας προσωπική υπόθεση. Δεν μπορούμε να περιμένουμε από κανέναν να μας τη χαρίσει, να κάνει τη δουλειά για…
