-
Baby Reindeer ή αλλιώς μικρό ταρανδάκι
Το Baby Reindeer ή αλλιώς μικρό ταρανδάκι, είναι στα μαστ σι, που λένε στο χωριό μου, με βρετανικό αξάν, βεβαίως βεβαίως! Ό,τι καλύτερο παίζει αυτή τη στιγμή στο Νέτφλιξ, κατά την ταπεινή μου γνώμη! Αρχικά, να πούμε ότι πρόκειται για τρου στόρι και ως εκ τούτου υπάρχει βάθος. Είναι αυτοβιογραφικό, αυτά που παρακολουθούμε, έχουν συμβεί στον πρωταγωνιστή -σεναριογράφο και γι αυτό η ερμηνεία του είναι συγκλονιστική. Το πρόσωπό του, οι εκφράσεις του… Άραγε, παίζοντας και ξαναζώντας το από την αρχή, το ξορκίζει; Το είχε ανεβάσει θεατρικό μονόλογο σε φεστιβάλ του Εδιμβούργου το 2019, πριν του κάνει πρόταση το Νετφλιξ και κάνει τους πάντες να μιλάνε γι αυτό. Η τέχνη αντέγραψε…
-
Χρόνια πολλά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν!
«Η πριγκίπισσα και το μπιζέλι», «Η βασίλισσα του χιονιού», «Το ασχημόπαπο», «Το μολυβένιο στρατιωτάκι», «Η μικρή γοργόνα», «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα», «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», «Η Τοσοδούλα», μεγαλώσανε γενιές και γενιές!Τα έγραψε ο Χανς Κρίστιαν του Οίκου Άντερσεν της Δανίας.Πασίγνωστος για τα παραμύθια του στα πέρατα του κόσμου χωρίς τέρατα του τρόμου!Στις ιστορίες του οι κακοί που δημιουργούν το πρόβλημα και ζορίζουν τον κεντρικό ήρωα / ηρωίδα είναι κάτι χαρακτήρες τελειωμένοι αναπτήρες, η καρδιά τους είναι άδεια, σου αφήνουνε σημάδια.Χωρίς ενσυναίσθηση -ειδικά στην εποχή του ήταν άγνωστη λέξη-, σνομπ, εγωιστές, ζηλόφθονοι, χειριστικοί, που κοροϊδεύουν και εξαπατούν τους πιο αδύναμους.Θα τους ήξερε καλά αυτούς, γιατί η παιδική του ηλικία…
-
Οικεία Καλλισπέρη| Ο πύργος που μαραζώνει..
«Γεώργιε, προχωράμε… παιδιά, σκυλιά, γατιά, δεν έχουμε, μαζί μας δε θα τα πάρουμε! Ας το κάνουμε για τις Τέχνες, τα Γράμματα, για την Πατρίδα, ρε γαμώτο», που θα ‘λεγε και η Πατουλίδου, είπε η Σεβαστή στον αδερφό της. «Θα συντάξω τα συμβόλαια και τα σχετικά, απόψε. Πιστεύω τα 4 οικόπεδα πέριξ της Ακροπόλεως, είναι αρκετά». «Συμφωνώ. Μου αρέσει που είναι αραιοκατοικημένη η περιοχή, μεγάλης ιστορικής αξίας. Μας ταιριάζει και θα ταιριάζει και στο σπίτι μας που θα γίνει Εστία Πολιτισμού», του είπε δίνοντάς του τον χαρτοφύλακά του. Ξεπροβοδίζοντάς τον, του είπε «Ονειρεύομαι ένα συγκρότημα που θα απαρτίζεται από ένα κύριο κτίσμα και δύο βοηθητικά. Δυόροφο, το σκέφτομαι. Στον πάνω όροφο…
-
O Τζάκσον Πόλοκ και το πινέλο που έσταζε!
Δεν είμαι τιμωρία στη γωνία του τοίχου, απλώς διαβάζω πληροφορίες για τους πίνακες του Τζάκσον Πόλοκ που βρίσκονται στην έκθεση «Peggy Guggenheim. The Last Dogaressa» στη Βενετία! Αν και μου αρέσει η μοντέρνα τέχνη, δεν είμαι φαν του Πόλοκ, είμαι όμως σούπερ φαν της Guggenheim, που τον έκανε διάσημο, η γυναίκα είναι έμπνευση, θα της κάνω ξεχωριστό αφιέρωμα! Που λέτε, εκεί που ζωγράφιζε ένα απόγευμα, του έσταξε μπογιά από το πινέλο του πάνω στον καμβά, χαλώντας αυτό που είχε στο μυαλό του. «Ω, να σου γaμhς» ήταν η πρώτη του αντίδραση. Όταν όμως το ξανακοίταξε είπε «για μισό λεπτό… δεν είναι κακό!» Άρχισε να στάζει το πινέλο του επίτηδες αυτή…
-
Μαγικές Κολοκύθες και ποντικάκια!|Καρναβάλι 2024
Κοντεύει το Πάσχα αλλά θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μη γραφούν στα πρακτικά οι φετινές Απόκριες! Για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά και ποτέ μη λες ποτέ! Αν μου λέγανε μέχρι πριν μια βδομάδα ότι θα ντυθώ κολοκύθα σε καρναβαλική παρέλαση, θα γελούσα δυνατά ΧΑ-ΧΑ-ΧΑ! Ορίστε! Να που ντύθηκα και ήμουν και πρώτη σειρά, για να βλέπω το ποντικάκι μου, που ήταν με την Σταχτοπούτα! Χόρεψα πάρα πολύ, γιατί έβαλε ο ντιτζέις κάτι τζένιφα λόπα και κάζα ντε παπέλ που πολύ μου αρέσουν και του δωσα και κατάλαβε, λες και ήμουν σε κλαμπάκι! Φορούσα δε, ένα μαύρο δερμάτινο παντελόνι, γιατί αν δε βάλει η κολοκύθα μαύρο δερμάτινο παντελόνι, τότε ποιος;…
-
Λίγη Μαγεία Γύρω Μας
Οι Εκδόσεις Μεταίχμιο μόλις κυκλοφόρησαν ένα υπέροχο βιβλίο, βαθιά συναισθηματικό, τέρμα καλλιτεχνικό, ένα ποίημα, που σκόρπισε Λίγη Μαγεία Γύρω μας!Ο μικρός Πιέρ είναι λυπημένος γιατί η μαμά του έχει χάσει την όρεξη της για ζωή και την ικανότητα της να βλέπει χρώματα… «ο κόσμος είναι τόσο γκρίζος», του λέει.Αποφασισμένος να βρει λύση, φεύγει από το σπίτι με ένα ασημένιο νόμισμα στην τσέπη του, που και αυτό αναστενάζει. Πράγματι η πόλη έξω είναι μουντή. Και φτωχή.Θα πάρει το τραμ που πλησιάζει με ένα χάλκινο γουργουρητό για να πάει να βρει τις όμορφες γειτονιές, εκεί που λένε ότι όλα λάμπουν και υπάρχουν ζωηρά χρώματα. Τις πλούσιες συνοικίες, δηλαδή, κάνει τη μετάφραση ο…
-
8 χρόνια Blogger Νουαζέτα
Παιδιά, σαν σήμερα, 8 χρόνια πριν, πάτησα ένα κουμπί και βγήκε μια Νουαζέτα Φουντουκί! Με καλύπτει πλήρως η περσινή λιτή και απέριττη παρουσίαση για τα 7 χρόνια φαγούρ..πληκτρολόγησης, αλλά θα πω και φέτος δυο λόγια! Έτσι για το καλό! Ξεκίνησα το Blogging στη δύση του, τελευταία και καταϊδρωμένη θα λέγαμε, όταν είχε χάσει την αίγλη του και τα γραπτά είχαν δώσει την σκυτάλη των λάικ στις φωτογραφίες και τα βίντεο των ίνσταγκραμς και των γιουτιούμπς! Και των τικ τοκς! Και των τικ τοκς! Καμία έκπληξη επ’ αυτού! Ουδέποτε ήμουν ιν φάσιον και όσο για το τάιμινγκ, πρέπει να χει προηγούμενα μαζί μου από κάποια άλλη ζωή! Ποστ του ποστ, που…
-
Ήταν η Χάιντι, φίλη της Κάντυ Κάντυ;
Το κινητό χτυπούσε με τον χαρακτηριστικό ήχο της εισερχόμενης βιντεοκλήσης. Ανασηκώθηκε στο κρεβάτι που ήταν ξαπλωμένη και άπλωσε το χέρι της στο κομοδίνο. Στην οθόνη είδε ένα χείμαρρο ξανθών μαλλιών. «Κάντυ, λονγκ τάιμ, νο σι» είπε, σηκώνοντάς το χαρωπά. «Πού σε πετυχαίνω μικρή χωριατοπούλα; Ακόμα στα βουνά είσαι;» «Γιατί; σνομπάρεις; Όταν έτρεχες στους λόφους της κυρίας Πόνυ, ήταν καλά;» «Πάει η Πόνυ. Ο παππούς σου;» «Ο παππούκας μου της κάνει παρέα. Εδώ φτάσαμε εμείς τα 40. Εσύ πού βρίσκεσαι; Πούρο καπνίζεις;» τη ρώτησε. «Είμαι στην Αβάνα!», ήρθε η απάντηση αμέσως. «Πώς βρέθηκες εκεί; Έμπλεξες; θες βοήθεια;», τη ρώτησε με αληθινό ενδιαφέρον «Αποκλείεται να μου ‘λειψες και να πήρα απλώς να…
-
Αγόρι Καταπίνει Σύμπαν
Mε τράβηξε από τον τίτλο. Μπράβο σε όποιον τον επέλεξε! Το ‘βαλα να παίζει αναρωτώμενη, αν πρόκειται για κλικ μπέιτ, και μετά από μερικά σκαμπανεβάσματα, μ’ αρέσει- δε μ’ αρέσει, αποφάσισα ότι από μένα είναι “ναι”! Και το μαύρο χιούμορ του έχει και το αστυνομικό δράμα του και τις ανατροπές του και τον μαγικό ρεαλισμό του. ❗️Σίγουρα δεν είναι για όλα τα γούστα! Αρχικά, γιατί είναι μπέρδεγουέι. Πήγε να γίνει μεταφυσικό, μετά το μετάνιωσε και το παράτησε, το ξανάπιασε, τεσπά, δυσκολευόταν να αποφασίσει- ζυγός θα ήταν ο σκηνοθέτης! Μετά το 4ο- 5ο επεισόδιο, γκάζωσε, πήρε άλλη τροπή, σαν να έγινε σειρά μυστηρίου με ολίγη από θρίλερ, και πολλή περιπέτεια! 🔦Θέλω…
-
Μη φοβού τον Matisse του Φωβισμού!
«Ανρί, mon cheri, τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;» ρωτούσε η γιαγιά τον εγγονό της, που έπαιζε στο αγρόκτημα της, το ξακουστό Le Cateau-Cambrésis. «Δικηγόρος, γιαγιά!» «Γιατί παιδί μου, αφού, υπάρχει στρωμένη δουλίτσα, στο φαρμακείο του μπαμπά σου και στο κατάστημα σπόρων της μαμάς σου! Για σένα δουλεύουν τόσο πολύ, ποιος θα ασχοληθεί με τον κόπο τους, για ποιον θυσιάζονται;» «Γιαγιά, δε θα πουλάω αλοιφές και σπόρους! Θα βρίσκομαι σε δικαστικές αίθουσες με σοβαρούς ανθρώπους, ντυμένος κυριλέ και θα αγορεύω! Όλοι θα με σέβονται και θα λένε «δικηγόρος»!» Και πράγματι, σπούδασε νομική στο Παρίσι και άρχισε να εργάζεται κλητήρας σε ένα γραφείο, γιατί από κάπου πρέπει να ξεκινήσει κανείς! Ξημέρωσε όμως…
