-
Tα «Παράθυρα κρασιού» (buchette del vino)!
Μου αρέσει πολύ το κρασί. Όχι το σαμπανιζέ κι όχι τόσο το λευκό, όσο το κόκκινο, ημίγλυκο ή και ξηρό. Μεταξύ τυρού και αχλαδίου μου αρέσει να πίνω γουλίτσες και μαζί με τον άντρα μου γουλίτσα τη γουλίτσα, -ακόμα ένα ποτηράκι, ακόμα ένα τραγουδάκι- το ένα μπουκαλάκι “το χουμε” χαλαρά. Βέβαια δεν το πίνουμε ξεροσφύρι, κρατάμε το τυρί που προανέφερα και το συνοδεύουμε και με κανά σαλαμάκι και κανά κριτσινάκι! Καλα, τι σε έπιασε και μας λες τώρα για τα κρασιά; Θα σου πω. Καραντίνα και σόσιαλ ντίστανς έχουμε; Έχουμε! Κρασί πίνουμε; Πίνουμε! Η ευχή «καλά κρασά» είναι επίκαιρη; Είναι! Ε, θες κι άλλους λόγους για το κείμενο που ακολουθεί;…
-
Ταξίδι με φίλες και -σχεδόν- άδειες τσέπες στη Βενετία!
Από τον καταιγισμό των στόρις και ποστς των προηγούμενων ημερών όλοι καταλάβαμε ότι πήγα Βενετία! Και ότι ήμουν κατενθουσιασμένη γι’ αυτό από πριν, κατά τη διάρκεια και κατά την επιστροφή! Εντάξει, λογικό ήταν! Αφού πετάω τη σκούφια μου για ταξίδια κι ας είναι πόκετ σάιζ! Πόσο μάλλον για τον συγκεκριμένο προορισμό που ήθελα πολλά χρόνια να πάω και δε μου καθόταν με τίποτα! Κάθε φορά που κοιτούσα εισιτήρια βρισκόντουσαν στα ύψη και γενικά πότε ο Γιάννης δεν μπορούσε, πότε ο κwλος του πονούσε! Ήρθε όμως το σωστό το timing, συνωμότησε και το Σύμπαν, τα χαιρετίσματα μου Πάολο Κοέλιο, συνονόματε του ξενοδόχου μας, και προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο του Μάρκο Πόλο (και…
