Το βιβλίο “Τα φώτα του δάσους” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, περνάει ένα σημαντικό μήνυμα: πρέπει να αγαπάμε αυτό που είμαστε. Να μη θέλουμε να είμαστε κάποιος άλλος που θεωρούμε ότι είναι καλύτερος, μεγαλύτερος, σημαντικότερος κι άρα αξίζει περισσότερο από εμάς. Είμαστε αυτοί που είμαστε και αυτό είναι σπουδαίο, γιατί κανείς δεν είναι σαν και μας, είμαστε μοναδικοί και ούτως ή άλλως, όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι. Όταν αποδεχτούμε τον εαυτό μας, τότε θα οδηγηθούμε στην ευτυχία και στην προσωπική μας ανάπτυξη. Το βιβλίο το λάτρεψε η μικρή μου γιατί κάνοντας «βόλτα» στις σελίδες του και πατώντας στα σημεία που γράφει «πίεσε κι άκου», άκουγε τους ήχους της…

Καλά, ξετρελάθηκα! Το καταδιασκέδασα, γέλασα δυνατά, κακαριστά σε διάφορα σημεία διαβάζοντάς το! Πολλές φορές συμβαίνει να χαίρομαι ένα παιδικό βιβλίο περισσότερο και από τα παιδιά μου! Άσε που έχει και φανταστική εικονογράφηση! Ρε παιδί μου, αν ο εικονογράφος έχει ταλέντο, ένα καλογραμμένο βιβλίο το απογειώνει! Ο Σάνι, που είναι είναι ζωάκι σουρικάτα (ξέρετε τι ζώο είναι αυτό; Εγώ τώρα το έμαθα, το ομολογώ!) διαβάζει σε ένα περιοδικό πώς είναι τα τέλεια Χριστούγεννα! Ξέρετε τώρα, έλατα, χιόνια, στρωμένο εορταστικό τραπέζι που να διαθέτει και του πουλιού το γάλα, ακόμα και λαχανάκια Βρυξελλών! Εκεί που μένει με την οικογένειά του, στην έρημο ντε, δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά που διαβάζει και…

Ξεκινάει το σχολείο και υπάρχει μια μικρή …εμ, άρνηση; Βαρυθυμία; Δεθελωναπαωσχολίαση; Λογικό! Σαν το καλοκαίρι και το αραλίκι δεν έχει! Για τα μικράκια δε, που θα πάνε πρώτη φορά παιδικό σταθμό – νηπιαγωγείο – πρώτη δημοτικού, υπάρχει κι ο φόβος και το άγχος του αγνώστου. Και για εκείνα και για τους γονείς! Been there, done that… Πόσο είχα αγχωθεί πέρυσι που θα πήγαινε το φουντούκι Α’ δημοτικού αλλά και η καραμελίτσα μου που ήταν τοσοδούλα και πήγαινε κι εκείνη “χολείο” δε λεγόταν… Είχαμε προετοιμάσει το έδαφος με πολύ μπλα – μπλά, γνώριζαν τι να περιμένουν και τελικά όλα πήγαν καλά! Σε αυτήν την προετοιμασία -ναι και εδώ!- βοηθάνε και τα…

Με την κόρη μου διαβάσαμε και σας προτείνουμε ένα διασκεδαστικό παιδικό βιβλίο της Τζούλια Ντόναλντσον, σε εικονογράφηση της Λίντια Μονκς και μετάφραση της Μάρως Ταυρή από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο! Ζωάκια, χρώματα και κείμενο γραμμένο με ομοιοκαταληξία, σαν ποιηματάκι, τι άλλο να θέλουν τα παιδάκια ηλικίας μεταξύ 3 – 6 χρονών για να τους τραβήξει το ενδιαφέρον; Μα, μια «γαργαλιστική» υπόθεση, φυσικά! Και την έχουν! Η μικρή πασχαλίτσα πάει διακοπές και σαν σωστή τουρίστρια κάνει μια στάση στο ζωολογικό κήπο! Βλέπει τα λιοντάρια, τις τίγρεις, τον κροκόδειλο, την ύαινα, τον ελέφαντα, τις μαϊμούδες και…  τα ρα τα ταααν, δύο κακούς, γνώριμους από τα παλιά! Τους βλέπει και τους  ακούει να συνωμοτούν…