-
Ο Gustav Klimt, η Emilie Flöge και η πριγκίπισσα Sissi
«Emilie;» τη φώναξε με λαχτάρα μπαίνοντας στο σπίτι και παρατώντας τη βαλίτσα του στη μέση του σαλονιού. «Είναι στη λίμνη θείε Gustav, σχεδιάζει ρούχα», τον ενημέρωσε η κόρη του αδερφού του. Το 1891 ο αδερφός του Gustav Klimt και η αδερφή της Emilie Flöge παντρεύτηκαν με παράνυφους τον Gustav και την Emilie! Στον γάμο -και κυρίως στο πάρτι άφτερ- οι δυο τους ήρθαν πολύ κοντά και, αν και δεν το περίμεναν τότε, συνδέθηκαν για είκοσι επτά χρόνια, που τα λες και μια ζωή. Μπορεί εκείνος να ήταν… άτακτος ας τον πούμε έτσι, και δεσμοφοβικός; με ερωτηματικό ή απλώς πολυγαμικός ρε αδερφέ, αλλά η Emilie είχε ξεχωριστή θέση στην καρδιά του,…
-
Η κουνιάδα του Βαν Γκογκ, τον έκανε γνωστό!
Η Jo, μετά τον θάνατο του άντρα της του Τεό, δεν μπορούσε να μείνει άλλο στο πανάκριβο Παρίσι. Τα ενοίκια ήταν τόσο ψηλά, που μόνο η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας θα μπορούσαν να τα πληρώσουν, κρίνοντας από τις αμοιβές τους στις συναυλίες! Σούπερ μάρκετ, ΔΕΗ και τα σχετικά, επίσης ήταν στον Θεό, οπότε αποφάσισε να πάει στην επαρχία που τα πράγματα ήταν ακόμα ανθρώπινα. Και μάλιστα στην επαρχία της δικής της χώρας. Ακόμα καλύτερη ιδέα αυτή… Άλλωστε, it takes a village να μεγαλώσεις ένα μωρό! Κι εκείνη είχε ένα, τον Βίνσεντ, που του είχαν δώσει το όνομα του θείου του, που είχε φύγει πρόωρα και τραγικά. Πού να…
-
American Gothic, Βάνα Μπάρμπα και το σημάδι του Έρωτα
«Αδερφή, θέλω να μου ποζάρεις για έναν πίνακα που θέλω να φτιάξω» φώναξε ο Grant Wood μπαίνοντας στο δωμάτιο της αδερφής του με τη φόρα της έμπνευσης. «Άλλο πάλι κι τούτο» ξαφνιάστηκε εκείνη. «Όχι σόλο όμως! Μαζί με τον οδοντίατρό μου» ολοκλήρωσε το prompt εκείνος. «Τον McKeeby; Αυτός είναι 100 χρόνια μεγαλύτερός μου! Δεν μπορείς να μου βρεις κανένα καλύτερο;» «Είναι ιδανικός για τον πίνακα, έτσι όπως τον έχω φανταστεί. Λέγε, ναι ή όχι;» «Σαν τι θα ποζάρω; Ποιο είναι το theme;» «Σαν αγρότισσα» «Ε, φέρε μου έναν Κώστα Σόμμερ των 90s! Μπας και έρθει αυτή η αγάπη από μακριά επιτέλους, που σαν βγήκε για τον πηγαιμό προς την Ιθάκη…
-
Ο Χουάν Μιρό δεν είχε ύπνο
Ο Χουάν Μιρό κατέβηκε τα πέτρινα σκαλιά του σπιτιού του Νταλί που οδηγούσαν στην έρημη, σκοτεινή παραλία του Καδακές. Δεν είχε ύπνο. Άφησε τα κροκς του στην αμμουδιά και προχώρησε προς τη θάλασσα. Για λίγο, το κύμα έσκαγε απαλά στα πόδια του όσο εκείνος χάζευε τον έναστρο ουρανό. Μετά έσκυψε, πήρε ένα θαλασσόξυλο από κάτω και άρχισε να χαράζει πάνω στην υγρή άμμο. Στην αρχή έφτιαξε έναν κύκλο κι έπειτα μια γραμμή που κατευθυνόταν προς τα αστέρια. Πρόσθεσε ένα μάτι, ένα πουλί και ό,τι αλλο του ερχόταν αυθόρμητα, χωρίς σκέψη . Ήξερε ότι το επόμενο πρωί το κύμα θα είχε σβήσει το σχέδιό του, αλλά, ούτως ή άλλως, μόνο το…
Μπορεί να σας αρέσει
Ογκίστ Ροντέν και Καμίλ Κλοντέ
Τα Γιαπωνέζικα του Van Gogh
Moby Dick – The musical!
-
Ένα σουρεαλιστικό καλοκαίρι
Ήταν αποκαλόκαιρο και ο Σαλβαδόρ Νταλί με τον Ρενέ Μαγκρίτ, ζωγράφιζαν στο μπαλκόνι του σπιτιού του Νταλί στο Καδακές της Ισπανίας, πίνοντας ροζ σαγκουίνι με βότκα. Μαζί τους ήταν επίσης ο ποιητής Πολ Ελυάρ με τη σύζυγό του, Γκαλά -που ακόμα δεν γνώριζαν ότι η δεύτερη θα ερωτευθεί τον Νταλί και θα γινει τα πάντα όλα του- και τον Χουάν Μιρό, που θα μπορούσα και να μην τους αναφέρω, γιατί δεν παίζουν κάποιον ρόλο στην ιστορία μας. Ένιγουέι, ο ήλιος έκαιγε εκείνο το σουρεαλιστικό μεσημέρι αλλά η έμπνευση των δύο ζωγράφων έκαιγε ακόμα περισσότερο και τα πινέλα έπαιρναν φωτιά αποτυπώνοντάς την στους καμβάδες γύρω τους. «Πάλι καλυμμένα πρόσωπα και μάλιστα…
-
54 Φεστιβάλ Βιβλίου|Υπογραφές Ροζ Σαγκουίνι
Ουπς, I΄ll do it again! Ήμουν την προηγούμενη εβδομάδα στο Πεδίον του Άρεως για το Φεστιβάλ Βιβλίου και θα πάω πάλι και το Σάββατο που μας έρχεται! Στις 19/9/2026, στις 8 το βράδυ, θα βρίσκομαι ξανά στο περίπτερο 178 των Εκδόσεων Memento για…προσωπικές αφιερώσεις στο Ροζ Σαγκουίνι και την Οδό Σχεδίας! Θα σας περιμένω για αζμπέτε!
-
Κλέψανε τον Ρενουάρ!
Ο Ρενουάρ πήγαινε πάνω κάτω στο σαλόνι και σκεφτόταν πώς θα το έλεγε στη γυναίκα του που από στιγμή σε στιγμή θα ερχόταν. Δεν ήθελε να την ταράξει. Περίμενε το δεύτερο παιδί τους και, ευτυχώς, που εκείνο το Σαββατοκύριακο έλειπε στους γονείς της μαζί με τον γιο τους. «Άλις;» της φώναξε μόλις άκουσε τα κλειδιά της στην πόρτα. «Ρένο μου;» τον ρώτησε με απορία εκείνη, μπαίνοντας στο σπίτι. «Τι συμβαίνει;» «Αγάπη μου, πάθαμε Τζοκόντα…» προσπάθησε να της το φέρει μαλακά εκείνος, σκάζοντας ένα αμήχανο μειδίαμα. «Δηλαδή; Γιατί με κοιτάς με αυτό το αινιγματικό χαμόγελο;» «Πλάκα πλάκα, παίζει να μου στράβωσε λίγο το στόμα από το σοκ…» «Τι έγινε βρε αγάπη…
-
Ο Έγκον Σίλε είχε μέντορα τον Κλιμτ
Ο δεκαεπτάχρονος Έγκον Σίλε περίμενε στο σοκάκι, σφίγγοντας νευρικά το ντοσιέ κάτω από τη μασχάλη του. Όταν η επιβλητική σιλουέτα του Γουστάβου Κλιμτ εμφανίστηκε, έκανε ένα βήμα μπροστά, κόβοντάς του τον δρόμο. «Έχετε ένα λεπτό να σας μιλήσω για τα έργα μου;» τον ρώτησε, κάνοντάς τον να αναπηδήσει από το ξάφνιασμα. Πριν ο μεγαλύτερος ζωγράφος της πόλης προλάβει να προσπεράσει, ο Σίλε άνοιξε το ντοσιέ με τα σχέδιά του και τα έβαλε στα χέρια του. «Έχω ταλέντο;» τον ρώτησε, με μια φωνή που ταλαντευόταν ανάμεσα στο θράσος και την αγωνία. Τα δάχτυλα του Κλιμτ προσπέρασαν τα πρώτα φύλλα αργά. Έβγαλε τα γυαλιά της πρεσβυωπίας του από την τσέπη της κελεμπίας…
-
Η Ζακλίν Λαμπά δεν ήταν απλώς η γυναίκα του Αντρέ Μπρετόν
«Πώς και δεν πήγαμε Μουλέν Ρουζ; Η Νικόλ Κίντμαν είναι στα καλύτερά της» είπε ο Αντρέ Μπρετόν, ο ηγέτης του σουρεαλισμού, στον κολλητό του. «Γιατί έμαθα ότι εδώ φέρανε μια καινούρια χορεύτρια» του απάντησε ο κολλητός και επαναστάτης ποιητής Πολ Ελυάρ. Καθόντουσαν πρώτο τραπέζι πίστα, όπου πίστα ήταν μια μεγάλη γυάλινη πισίνα, στο διάσημο καμπαρέ Coliséum στο Παρίσι και μόλις είχαν παραγγείλει το ουίσκι τους. Ο Μπρετόν δεν είχε όρεξη να βγει αλλά το έκανε για χάρη του Πολ, που τον είχε αφήσει η γυναίκα του, η φοβερή και τρομερή Γκαλά, για τα μάτια του Σαλβαδόρ Νταλί και ήθελε παρέα για τις μπαρότσαρκες. «Ένα ποτάκι μόνο είπαμε, έτσι;» του υπενθύμισε.…
-
Solo Traveler!| Η πρώτη σελίδα του Ροζ Σαγκουίνι
Solo Traveler! Έχετε τολμήσει ποτέ να πάτε διακοπές ή ταξίδι ολομόναχοι;Εγώ, ας πούμε, παλιά δεν θα το έκανα για κανέναν λόγο.Τώρα όμως; Το να εξαφανιστώ κάπου για μια βδομαδούλα μόνη μου, μου φαίνεται ωραία ιδέα!Βέβαια, παίζει κυριολεκτικά να εξαφανιστώ γιατί με τον προσανατολισμό δεν τα πάμε καλά και με τα τζιπιές είμαι χρόνια τσακωμένη!Η Χλόη πάντως, η μία από τις δύο ηρωίδες μου στο «Ροζ Σαγκουίνι», το τόλμησε!Η πρώτη – πρώτη σελίδα του βιβλίου τη βρίσκει να ταξιδεύει μόνη της στη Λήμνο! Εξού και η φωτογραφία που συνοδεύει το ποστ!Πώς πέρασε; Τι συνάντησε; Το μετάνιωσε ή μήπως ήταν η καλύτερη απόφαση της ζωής της;Δεν σας αποκαλύπτω τίποτα… Θα το διαβάσετε…
