-
Μια βραδιά στου Μεταίχμιου τις Εκδόσεις!
Πήγα στα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης εικονογράφων των Εκδόσεων Μεταίχμιο!Παίρνω το σοβαρό μου για να σας ενημερώσω ότι μέρος των εσόδων από την πώληση των έργων θα πάνε στο Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών καθώς και στο ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕΓΑΛΩΝΩ. Συνεχίζοντας στο κυρίως πρόγραμμα με το γνώριμο στιλ και σεξαπίλ γραφής, πήγαμε στα εγκαίνια με τη φίλη συγγραφέα Τάνια Χρυσού η οποία ήταν το πλας ουάν μου και με ένα κρασάκι στο χέρι, αρχίζαμε να θαυμάζουμε και οι δύο τα έργα των βραβευμένων – πασίγνωστων εικονογράφων, με μένα να φαντασιώνομαι ότι συνεργάζομαι μαζί τους! Η Τάνια, δεν ξέρω, αν και τι φαντασιώσεις είχε!Ε, κατά τη διάρκεια του τσιτ τσατ με τον…
-
Η φίλη
Η βιντεοκασέτα που τις έδειχνε να γελάνε στο λουναπάρκ είχε φτάσει στο τέλος της. «Φρεντς φορ έβερ», φώναζαν χαρούμενες, με την καλύτερή της φίλη τη Ρένα, τη διπλανή της στο θρανίο από το νήπιο και σ΄ όλες τις τάξεις του σχολείου. Σχεδόν δηλαδή. Την είχε σαν αδερφή της την Ρένα. Την είχαν πάρει υπό την προστασία τους οικογενειακώς, αφού ο πατέρας της δούλευε συνεχώς και ασταμάτητα, επτά μέρες την εβδομάδα κι η μητέρα της τους είχε εγκαταλείψει όταν ήταν μωρό ακόμα. Το λουναπάρκ ήταν το αγαπημένο τους μέρος. Εκεί τις πήγαιναν οι γονείς της τα Σαββατοκύριακα, εκεί βγαίνανε τα Σαββατόβραδα μόνες τους, όταν μεγάλωσαν. Όλα μαζί τα κάνανε. Μόνο στο…
-
Ντέιτ ε ντούκι!
Το τελευταίο μισάωρο ένιωθε η μουσική να της τρυπάει τον εγκέφαλο. Τα μπάσα να της ζουλάνε το μυαλό. Ποτέ δεν άντεχε τη μουσική στη διαπασών, ακόμα και τα καλύτερα τραγούδια μετατρέπονταν σε ηχορύπανση. Δε βοηθούσε και το είδος που έπαιζε ο ντιτζέι του μαγαζιού, ιλέκτρο σάμθινγκ ήταν; Κάτι τέτοιο. Βέβαια, από το να άκουγε τραπ, και θέλω κότερα και ελικόπτερα, χίλιες φορές αυτή. Ήταν το στέκι του της είχε πει, τους ήξερε όλους καλά, και, αν έκρινε από τη γλώσσα του σώματος, την κοπέλα που τους σέρβιρε, καλύτερα! Εκείνος διασκέδαζε χωρίς να δείχνει ότι έχει αντιληφθεί τη δική της δυσαρέσκεια. Ή την είχε αντιληφθεί και δεν τον ένοιαζε; Ήταν θέμα…
-
Οδηγώντας προς το νησί των θησαυρών| Θέατρο Πόρτα
Πονάει όλο μου το κορμί από την τσίτα!Όταν οδηγώ, σφίγγομαι τόσο πολύ που η Σφίγγα μπροστά μου -την αρχαία λέω, αυτή της Γκίζας- είναι λες και πήρε το βότανο του Πάνου από το διήγημα με τους γειτόνους στην παραδίπλα στήλη😋 και άφηνε Free entrance την πόλη των Θηβών, χωρίς αινίγματα και σφιξίματα των περαστικών!Πήγαμε που λέτε και είδαμε στο Θέατρο Πόρτα, το νησί των θησαυρών! (Φωτογραφικά ντοκουμέντα στο τέλος!)Πριν από αυτό όμως, τα είχαμε δει ΟΛΑ γιατί ποιος οδήγησε ως εκεί; Ποιος; Ποιος; (ο 1-0😂) Εγώ!Ντάξει! Τι να σας πω, ΕΒΑΛΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ! Αυτό τα λέει όλα! ΤΑ ΥΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!!!Είπαμε να πάρουμε λίγο θάρρος, σε όλα τα…
-
Πρόχειρος τίτλος: Ο γείτονας
Κοιμόταν. Έναν βαθύ ύπνο χωρίς όνειρα, όπως άλλωστε το συνήθιζε τους τελευταίους μήνες. Σε αυτό, βεβαίως, συνέβαλε και η βοήθεια της χημείας. Ζήτησε τη συνδρομή της γιατί χρειαζόταν ξεκούραση από τις σκέψεις και να χάσει τον έλεγχο του ονείρου. Γιατί, ακόμα και όταν ονειρευόταν, σχημάτιζε τον χώρο, διάλεγε τους πρωταγωνιστές και τις καταστάσεις που συμμετείχαν και ας μην ήταν εφικτά στην πραγματικότητα. Ξυπνούσε κάθιδρη. Τα ζούσε στον ξύπνιο της, θα τα ζούσε και στον ύπνο της; Παρόλο που ο βαθύς ύπνος λειτουργούσε κι ως συσκευή ακύρωσης του θορύβου, ένας ενοχλητικός επίμονος ήχος από μακριά που ολοένα και πλησίαζε, κατάφερε να εισχωρήσει και να φτάσει στο συνειδητό της. Ανακάθισε στο κρεβάτι…
-
Τα θραύσματα μιας γυναίκας|Pieces of a Woman
Ο Shia Saide LaBeouf από τους Τρανσφόρμερς έφτασε να είναι πρωταγωνιστής στη ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ταινία «Τα θραύσματα μιας γυναίκας» (Pieces of a Woman).Δεν του το χα του LaBeouf.Καταρχάς, δεν τον συμπαθώ, ποτέ δεν τον συμπάθησα, πόσο μάλλον τώρα που είναι κατηγορούμενος από τη σύντροφό του για βίαιη συμπεριφορά και ο ίδιος δεν το αρνείται.Έχει κάνει την εξής δήλωση: Δεν έχω καμία δικαιολογία για τον αλκοολισμό ή την επιθετικότητα μου. Είμαι καταχρηστικός για τον εαυτό μου και για όλους γύρω μου εδώ και χρόνια. Έχω ιστορία στο να πονάω τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά μου».Μάλιστα, Λε Μπουφ. Όντως, καμία δικαιολογία.Στο θέμα μας, την ταινία.Είναι καθηλωτική η ερμηνεία του. Υποδύεται τον Σον, ένα…
-
45 χρονών! Όου μάι Γκαντ!
Σκεφτόμουν ότι τα χω πει όλα τα προηγούμενα χρόνια εδώ, εδώ και εδώ και αλλού και να μην κάνω καινούριο κείμενο, αλλά τελικά έχω να πω κι άλλα! Αλίμονο! Εντάξει, 45 χρόνια είναι αυτά, σεβαστό νούμερο, αξίζουν μια ανάρτηση! Και κάπου εδώ αναφωνώ 45;; ‘Οου μάι Γκαντ, με φωνή Τζάνις από τα φιλαράκια! Ωστόσο, βλέπω την Τζένιφα τη Λόπε, τη Σοφία Βεργκάρα, τον Μπραντ Πιτ, δυο τρεις κοινοί θνητοί, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που μου ήρθαν έτσι πρόχειρα στο μυαλό, που δε μοιάζουν με γερόντια και είναι πολύ μεγαλύτεροί μου, να τα λέμε κι αυτά, και μου λέω «καλά είσαι, πήγαινε μίλα του», η ηλικία είναι απλώς ένα νούμερο! Άσε…
-
Κι ως την άλλη μου ζωή θα σε λατρεύω…
Ο Κώστας Κρομμύδας είναι πετυχημένος συγγραφέας -και ηθοποιός, αλλά τώρα μιλάμε για τα βιβλία του- που ό,τι γράφει γίνεται μπεστ σέλλερ σε χρόνο ντε τε. Το συγκεκριμένο είναι το 12το του και το έχω υπογεγραμμένο γιατί το πήρα από το Φεστιβάλ Βιβλίου στο πεδίον του Άρεως, όπου και γνωριστήκαμε από κοντά! Φαν φακτ, έβγαζα ασταμάτητα φωτογραφίες, βίντεο, κάλυπτα το ιβέντ σαν Blogger και μια και ήμουν στον πάγκο του, μέχρι να ‘ρθει η σειρά μου, φωτογράφιζα κι εκείνον, να μιλάει με κόσμο, να υπογράφει, να συνεννοείται με τους συνεργάτες του. Κάποια στιγμή μου λέει από μακριά «έτσι κάνεις πάντα; Βγάζεις τόσες φωτογραφίες;» «Λέω από μέσα μου «δεν έχει δει άλλες…
-
Νουαζέτα ιζ ντράιβινγκ (χερσέλφ) κρέιζι
Έχουμε έκτακτο –και με τις δύο έννοιες- επεισόδιο στο σίριαλ:«Νουαζέτα ιζ ντράιβινγκ (χερσέλφ) κρέιζι» Να κάνω μια μίνι εισαγωγή, για τους νέους μας φίλους, που δεν ξέρουν πόσο επιδέξια είμαι στο τιμόνι, πόσο ατρόμητη σωφερίνα, ότι η Οδική στο κινητό μου βρίσκεται στις ταχείες κλήσεις, ότι ο αυτός που έχει το συνεργείο, νομίζει ΣΤΑΝΤΑΡ ότι τον γουστάρω. Κι όλα αυτά, ενώ οδηγώ πολύ προσεχτικά με 30 χλμ, καημό το χει ο γιος μου να βάλω 5η ταχύτητα –νέβερ γκόνα χάπεν. Απέναντι από το σπίτι, υπάρχει ένα βενζινάδικο και οι υπάλληλοι που δουλεύουν εκεί, έχουν δωρεάν ψυχαγωγία! Το καλύτερο τους είναι το παρκάρισμα –ξεπαρκάρισμά μου! Ιδίως το πρωί που βιάζομαι, να…
-
Το προσκλητήριο της έπεσε από τα χέρια
Κοιτούσε αποσβολωμένη το χαρτί, τα γράμματα δεν καθόντουσαν ήσυχα, χοροπηδούσαν μπροστά στα μάτια της, σαν να μην ήθελαν να τα διαβάσει. Παρ’ όλα αυτά, τα κατάφερε κι έβγαλε νόημα. «Τι θράσος», σκέφτηκε και ταυτόχρονα αναρωτήθηκε, «ήταν δική του ή δική της ιδέα να της στείλουν το προσκλητήριο του γάμου τους; Τις δυο τους τις αποκαλούσαν «σιαμαίες», ήταν φίλες από την εποχή του σχολείου. Τους δυο τους τους φτύνανε να μην τους ματιάσουν, «το ιδανικό ζευγάρι», έλεγε ο κόσμος. Άλλαξε όμως ο συνδυασμός της δυάδας. Και εκείνη έμεινε μονάδα. Λένε, στους δύο τρίτος δε χωρεί. Εκτός αν βρει μια τρύπα, χωθεί, σπρώξει και εκτοπίσει τον δεύτερο και πάρει τη θέση του. Το αγόρι…
