-
Η Candy Candy… αλλιώς!
Η Κάντυ έβγαλε ένα τσιγάρο από το πακέτο και το έβαλε στο στόμα της. Το άναψε με τον κλεμμένο αναπτήρα του Τέρυ και τράβηξε μια βαθιά ρουφηξιά. Ο Τέρυ… θεoγkόμενoς. Όλα κι όλα. Όταν τον είδε της έπεσε το σαγόνι. Στον εαυτό της μπορούσε να το παραδεχτεί. Τον βαρέθηκε όμως γρήγορα. Εν τέλει, ήταν ίδιος με τους άλλους. Ο σέξι ηθοποιός που έπαιζε στο Μπρόντγουέι, είχε τη φήμη του «κακού παιδιού». και όλες τις γυναίκες στα πόδια του. Όχι όλες Τέρυ, όχι όλες, μονολόγησε φυσώντας τον καπνό. Όλοι νόμιζαν ότι της είχε ραγίσει την καρδιά κι ότι προτίμησε την Σουζάνα, μετά από εκείνο το ατύχημα. Μπορεί κι ο ίδιος αυτό…
-
Ο πληθωρικός Φερνάντο Μποτέρο
Μια φορά και έναν καιρό στην Κολομβία, ένα αγόρι που το λέγανε Φερνάντο Μποτέρο, κρατώντας στο χέρι του σφιχτά το κόκκινο πανί που του είχε δώσει ο θείος του, περνούσε το κατώφλι της μεγάλης των ταυρομάχων σχολή. Δεν πέρασαν λίγες μέρες όταν χτύπησε το τηλέφωνό του θείου του και βλέποντας στην αναγνώριση τους καθηγητές της σχολής, μαύρα φίδια τον ζώσανε. Έχε γούστο να τον χτύπησε κάνας ταύρος! Και τι θα ‘λεγε στη μητέρα του; Είχε χάσει τον άντρα της, είχε τρία παιδιά να ταϊσει κι αυτός την είχε πείσει ότι, αν ο γιος της γίνει ταυρομάχος, θα έμπαινε ένας σταθερός μισθός στο σπίτι και κατά συνέπεια, φαγητό στο τραπέζι. «Ναι,…
-
Big ΜΠΑΜ!
Όταν το έπλασ’ η Χρυσού,Πρέπει να είχε προφανώς,Έμπνευση, μεγάλη έμπνευσηΠρέπει να είχε έμπνευση,ΜΕΓΑΛΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗ!Με αυτήν την εισαγωγή από Άννα Βίσση, που δεν έχω ιδέα αν αρέσει στη συγγραφέα, σας παρουσιάζω ένα βιβλίο που ΛΑΤΡΕΨΑ!Το Big ΜΠΑΜ!Σας υπόσχομαι ότι είναι ένα βιβλίο που δε μοιάζει με κανένα άλλο από αυτά που έχετε διαβάσει!Αρχικά, θα σας κερδίσει το ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ του εξώφυλλο και όταν το ανοίξετε, αχ, όταν αρχίσετε να διαβάζετε, θα πείτε “γεια στα χέρια της συγγραφέως”!Η πλοκή, η ιστορία, η ιδέα, είναι τόσο ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ και ευφάνταστη, που σε κάνει να διαβάζεις με λαχτάρα, σελίδα τη σελίδα, μέχρι να φτάσεις στο τέλος και να δεις τι έγινε!Το ταλέντο της Τάνιας Χρυσού, ξεχειλίζει…
-
Τι να δείτε στο Netflix? | Bodies και Young Sheldon
Bodies Στην αρχή δεν καταλάβαινα τίποτα! Μετά συγκεντρώθηκα και κάτι έγινε! Είναι αστυνομικό, (crime fiction όπως τα λένε, πλέον) και ταξίδι στον χρόνο, δύο σε ένα! Έξυπνο! Πολύ έξυπνο! Τέσσερις ντετέκτιβ -δύο άντρες και 2 γυναίκες- ψάχνουν τον δολοφόνο του πτώματος που βρίσκουν στην οδό τάδε Lane του Λονδίνου, το 1890, 1941, 2023 και 2053! ΔΗΛΑΔΗ, αυτοί οι τέσσερις εντοπίζουν ο καθένας με τη σειρά του, το ίδιο πτώμα, στο ίδιο σημείο, σε διαφορετική χρονολογία. Εδώ κολλάει το ταξίδι στον χρόνο! Ωραία η αναπαράσταση των εποχών, τα σκηνικά, τα κοστούμια, το νταϊβέρσιτι στο καστ! Το στόρι είναι, όπως προείπα, πολύ έξυπνο, έχει βέβαια λίγο μπερδεψουά, με τα πήγαινε -έλα στο…
-
Εκείνη και Εκείνοι
Εκείνος Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Από την ώρα που άνοιξε τα μάτια του και πηγαίνοντας να φτιάξει καφέ χτύπησε το μικρό δαχτυλάκι του ποδιού του στο τραπεζάκι του σαλονιού. Ο πάγος αντί να μπει στον καφέ του τοποθετήθηκε στο πόδι του που μετά το στρίμωξε όπως όπως στο δερμάτινο σκαρπίνι του. Πήρε το σακάκι και τον χαρτοφύλακα στο χέρι και βγήκε από το σπίτι με κακή διάθεση, η οποία δεν έφτιαξε όταν αντίκρυσε το λάστιχο του αυτοκινήτου του ένα με την άσφαλτο. Λογικά η ρεζέρβα θα ήταν στη θέση της, αλλά δε θα καθόταν με το κοστούμι του να ψάχνει γρύλλους και να αλλάζει λάστιχα. Ήδη είχε…
-
Από Μηχανής Θέατρο: Το Ωραιότερο Χριστουγεννιάτικο στολίδι
Χθες, πήγαμε παιδικό θέατρο! Δεν οδήγησα, οπότε δεν είχαμε απρόοπτα, εκτός ίσως, από το ότι φτάσαμε στο θέατρο στις 11.10 και νομίζοντας ότι η παράσταση ξεκινούσε στις 11.00, με είχε πιάσει μια φούρια σαν του Ταζμάνιαν Ντέβιλ, του λούνει τουν! Έτρεχα στους διαδρόμους με τα παιδιά, βρέθηκα στο κυλικείο «μαμά, έχει νάτσος, να πάρουμε /όχι τώρα», άνοιγα με άγχος πόρτες που δεν έπρεπε να ανοίξω, έπεσα πάνω σε άλλα έργα -έχει δυο τρεις αίθουσες- που κάνανε πρόβα/στήνανε σκηνικά, μέχρι που μαλώθηκα, που λέει και το Το πεπί, από έναν κύριο που μου έκοψε την ξέφρενη αυτή πορεία με ένα σοβαρό:«Πού πάτε κυρία μου;»«Ψάχνω την αίθουσα για «Το Ωραιότερο Χριστουγεννιάτικο Στολίδι,…
-
Ο δρακουμέλ διευθυντής
Είχε αρχίσει να αγχώνεται πολύ. Σε πέντε λεπτά ακριβώς έπρεπε να είναι στο γραφείο της και η νοερή κλεψύδρα που στην άκρη του μυαλού της κόντευε να αδειάσει, ενέτεινε τον πανικό της. Σαν ανόητη, που θα έλεγε και ο Δρακουμέλ, πάτησε και το πάνω και το κάτω κουμπί. Το ασανσέρ προσπερνούσε το ισόγειο κάνοντας βόλτα στους υπόλοιπους ορόφους Από το πάρκινγκ του υπογείου στους ορόφους και τούμπαλιν. Και ήταν και πολλοί οι όροφοι… «Υπάρχει ένα βελάκι πάνω, βελάκι κάτω; Πατάμε μόνο αυτό που αντιστοιχεί στην κατεύθυνση που θέλουμε να κινηθούμε!» άκουσε μια φωνή πίσω της.«Τα κουμπιά των ασανσέρ είναι πιο βρόμικα και από την τουαλέτα», του απάντησε.«Πού κολλάει τώρα αυτό;»,…
-
Last night in Soho| Το θρίλερ με το πρόχειρο τέλος
Είχα χρόνια να δω θρίλερ! Ούτε τώρα θα το έβλεπα ΑΛΛΑ έχει μέσα Λόντον Μπέιμπι, φο βε ρή μουσική, καταπληκτική φωτογραφία, ωραία κοστούμια και πρωταγωνιστές: την Άννα Τέιλορ από το Γκαμπί της Βασίλισσας , τον ασχημούλη αλλά πάρα πολύ σέεεξι Ματ Σμιθ από το House of Dragons και το Crown και την γαμάτη γιαγιά από το Game of Thrones, που ξεφορτώθηκε τον πιο μισητό χαρακτήρα έβερ, τον Τζόφρει, πραγματικά, πιστεύω ότι δύσκολα θα βρει άλλο ρόλο ο νεαρός που τον έπαιξε (που τον έπαιξε LOL). Λοιπόν, μου άρεσε. Με τρόμαξε σε 2-3 σκηνές, άρα πέτυχε τον στόχο της. Τώρα οι σκληροπυρηνικοί των χόρορ μούβις, θα μου πούνε άσε μας κουκλίτσα…
-
Η υπέρβαρη βαλίτσα
Οι δύο κοπέλες τρέχανε με τις σαγιονάρες σέρνοντας τις βαλίτσες τους στον κακοτράχαλο δρόμο προς το λιμάνι! «Τρέχα χριστιανή μου, αργήσαμε, θα χάσουμε το πλοίο»! Η μελαχρινή κοπέλα που προπορευόταν, φώναζε στην ξανθιά που ακολουθούσε μία ανάσα πίσω της «Τρέχω τι να κάνω, δεν είμαι και ο Κεντέρης!», απαντούσε η άλλη ασθμαίνοντας! «Αχ!» φώναξε ξαφνικά, «περίμενε, έσπασαν τα ροδάκια της βαλίτσας»! «Ε, όχι ρε συ, όχι ρε Μέρφυ! Μπορείς να τη σηκώσεις;» τη ρώτησε με αγωνία η μελαχρινή. «Πλάκα κάνεις; Μόνο αν είχα τα μπράτσα του Σβαρτζενέγκερ!», αποκρίθηκε η ξανθιά που δεν έχανε ποτέ το χιούμορ της. «Πήρες όλη την ντουλάπα μαζί στις διακοπές και τι κατάλαβες; Κυκλοφορούσες όλη την…
-
Το σπιρτόκουτο| Εκδόσεις Καστανιώτη
Το δεύτερο βιβλίο της Δέσποινας Λιαράκου μιλάει για τα συναισθήματα, αυτάπου κρατάμε μέσα μας και δεν εκφράζουμε. Ένα σπιρτόκουτο γίνεται παιχνίδι, κάποιο απομεσήμερο ενός καλοκαιριού.Χωράει μέσα ένα τζιτζίκι, αλλά και πολλά άλλα! «..Η ηρωίδα της ιστορίας κλείνει στο δικό της τα πιο απίθανα πράγματα – αυτάπου της αρέσουν πολύ κι άλλα που μπορεί να μην της αρέσουν ιδιαίτερα. Όταν όμωςτο σπιρτόκουτό της γεμίσει και δεν ανοίγει πια, δεν ξέρει τι να κάνει…» Εκτός από αντικείμενα ο καθένας μας στο «σπιρτόκουτό» του μπορεί να βάλει ταόνειρα, τις προσδοκίες, τις απογοητεύσεις, τις ματαιώσεις, τη θλίψη, τονθυμό, τα προβλήματα του, τα συναισθήματά του. Πολλοί άνθρωποι είμαστε εσωστρεφείς. Δεν εκφραζόμαστε εύκολα, γιατί δεθέλουμε να…
