Ο έρωτας κι ο βήχας δεν κρύβονται. Δεν το λέω εγώ, ο σοφός λαός το λέει. Βήχας σίγουρα γνωρίζεις τι είναι. Ξέρεις όμως τι είναι έρωτας; Κοίτα μην πεθάνεις χωρίς να δοκιμάσεις τι θαύμα είναι να γαμάς από έρωτα. Εξκιούζ μάι λάνγκουαντζ, ούτε αυτό το είπα εγώ, αλλά ο Gabriel Garcia Marquez στο βιβλίο του «Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου», και το παραθέτω αυτούσιο και του υποκλίνομαι. Τι φράση έγραψε ο άνθρωπος. Κι έχει γράψει πολλές, εξίσου, σπουδαίες. Πόση έμπνευση και πόσο γεμάτη ζωή πρέπει να έζησε για να μπορέσει πρώτα να νιώσει και μετά να γράψει το απόσταγμα αυτών που έζησε. Πόσο βαθιά πρέπει να ερωτεύτηκε και να…

Το τελευταίο διάστημα, παρατήρησα ότι τα θέματα που μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον μου για συζήτηση, ήταν το εξής ένα: τα γραπτά μου! Είτε ανέβαζα κάτι στη νουαζέτα μου, είτε κάπου αλλού, με «έπιανα» να συζητάω, έως κι αποκλειστικά, γι’ αυτό. Και καλά αν συζητούσα με άτομα που βαδίζαμε στα ίδια δημιουργικά μονοπάτια, όπως είναι οι συμμαθητές μου από το Καλλιτεχνικό Δρώμενο κι ο δάσκαλός μου. Καλά αν έπρηζα τον νουαζετοσύζυγο, που έχει αποδεχθεί ότι από τη μέρα που με γνώρισε, βρήκε τον μπελά του. Οι υπόλοιποι όμως; Που δεν έχουν τον ίδιο καημό με εμένα; Τι γίνεται με αυτούς; Πώς οι φρέσκιες μαμάδες, συζητάνε το πρώτο διάστημα (και το δεύτερο), μόνο…