-
Ο Φλεγόμενος Ιούνιος αν έπαιζε στο Bridgerton…
«Αγαπητοί αναγνώστες,περιζήτητος εργένης της Ακαδημίας, εθεάθη να κάνει μαθήματα ορθοφωνίας σε μια νεαρή πωλήτρια σπίρτων. Ψιθυρίζεται ότι η κοπέλα διαθέτει τα «κλασικά χαρακτηριστικά» που εκείνος αναζητά… Μήπως ο Λόρδος μας βρήκε τη Δούκισσά του ή απλώς ένα νέο έκθεμα για το ατελιέ του; Και τι έχει να πει η Βασίλισσα για το… μονό κρεβάτι στην έπαυλή του;Yours truly, Lady Whistledown»» Η Βασίλισσα είχε κοιμηθεί ενθουσιασμένη αγκαλιά με την κουτσομπολίστικη φυλλάδα του βικτωριανού γκόσιπ γκερλ. Ανυπομονούσε να ξημερώσει να μάθει τα νεότερα. Επιτέλους κάτι συνέβαινε στη χώρα της που διασκέδαζε την πλήξη της! «Μπρίσλεειι» φωναξε τον πιστό της μπάτλερ και εκείνος εμφανίστηκε στο πι και φι. «Ήρθε το σημερινό φύλλο;» τον ρώτησε…
-
Νουαζέτα ιζ ντράιβινγκ (χερσέλφ) κρέιζι
Έχουμε έκτακτο –και με τις δύο έννοιες- επεισόδιο στο σίριαλ:«Νουαζέτα ιζ ντράιβινγκ (χερσέλφ) κρέιζι» Να κάνω μια μίνι εισαγωγή, για τους νέους μας φίλους, που δεν ξέρουν πόσο επιδέξια είμαι στο τιμόνι, πόσο ατρόμητη σωφερίνα, ότι η Οδική στο κινητό μου βρίσκεται στις ταχείες κλήσεις, ότι ο αυτός που έχει το συνεργείο, νομίζει ΣΤΑΝΤΑΡ ότι τον γουστάρω. Κι όλα αυτά, ενώ οδηγώ πολύ προσεχτικά με 30 χλμ, καημό το χει ο γιος μου να βάλω 5η ταχύτητα –νέβερ γκόνα χάπεν. Απέναντι από το σπίτι, υπάρχει ένα βενζινάδικο και οι υπάλληλοι που δουλεύουν εκεί, έχουν δωρεάν ψυχαγωγία! Το καλύτερο τους είναι το παρκάρισμα –ξεπαρκάρισμά μου! Ιδίως το πρωί που βιάζομαι, να…
-
6 χρόνια Blogger: Το Blog Νουαζέτα με Φουντούκι έχει γενέθλια!
Έξι ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τότε που πάτησα για πρώτη φορά το κουμπί της δημοσίευσης και το Blog Νουαζέτα με Φουντούκι άρχισε το ταξίδι του στην εξωτική, γοητευτική, μυστηριώδη Blogoσφαιρα! Αν και δεν ήξερα ακριβώς τι κάνω και γιατί το κάνω, ήταν –ακόμα- μια παρόρμηση της στιγμής, πήγαινα στα χαμένα, φοβόμουν και την έκθεση, δεν είχα σόσιαλ, κουλουπού, κουλουπού, γνώριζα όμως εξαρχής ότι θέλω να προσφέρω αξία! Επιθυμούσα το μοίρασμα πληροφοριών in a fun way, να κάνω τον αναγνώστη, τη μαμά δηλαδή που με ακολουθούσε, γιατί μαμάδες ήταν το τάργκετ γκρουπ μου, τουλάχιστον να χαμογελάσει, αν όχι να γελάσει δυνατά κακαριστά! Η θεματολογία μου ήταν αποκλειστικά «μαμαδέ», πώς αλλιώς; Αφού ήμουν μια νέα μαμά, οπότε…
