Συγκλονίστηκα. Με το «Μεταξένιο» του Κυριάκου Χαρίτου, του οποίου είμαι μεγάλη θαυμάστρια. Είναι λογοτέχνης, όχι απλώς συγγραφέας. Και συγγραφείς υπάρχουμε πολλοί, λογοτέχνες όμως είναι λίγοι. Η γραφή του είναι ξεχωριστή, δεν μπορείς να την μπερδέψεις με κανενός άλλου. Τα κείμενα του είναι τρυφερά, ευαίσθητα, ευάλωτα, όπως το μετάξι. Το «μεταξένιο» απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους. Και αυτό σημαίνει καλό βιβλίο. Ιδίως όταν σου αγγίζει την ψυχή. Το κείμενο είναι χορταστικό. Κόντρα σε αυτό που ζητάνε οι εποχές και οι Εκδοτικοί. Ευτυχώς που δεν είναι πρωτοεμφανιζόμενος, παίζει να μην διαβάζαμε αυτό το αριστούργημα τώρα, να το είχαν απορρίψει από τον αριθμό των λέξεων. Τι ωραία επιλογή λέξεων όμως. Πόσο ωραία βαλμένες…

ΑΧ, ΟΛΙΒ! Ξετρελάθηκα με τη νέα κυκλοφορία από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο! Πλέον, παρουσιάζω σπάνια παιδικά βιβλία, νιώθω ότι δεν υπάρχει πρωτοτυπία κι ότι διαβάζω τα ίδια και τα ίδια που κυκλοφορούν για συγκεκριμένους λόγους. Τέλος πάντων, δεν είναι του παρόντος. Αυτό αξίζει! Λατρεύω τα βιβλία που έχουν έξυπνο χιούμορ και που περνάνε με ξεχωριστό τρόπο τα μηνύματά τους! Η “Όλιβ” είναι ένας ύμνος για τη δημιουργικότητα,  να είσαι ο εαυτός σου, να thinking out of the box.Δεν είναι ανάγκη όλοι να “ζωγραφίζουμε”, με ή χωρίς εισαγωγικά, μέσα στις γραμμές και τα περιγράμματα ή να βλέπουμε τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο… Η Όλιβ ζει σε ένα ασπρόμαυρο  κόσμο, που όλοι…