-
Ο σέξι Μίστερ Σαξ εφηύρε το σαξόφωνο!
«Αντουάν;» Ήταν η μόνη που τον φώναζε όπως τον βάφτισαν. Οι άλλοι τον φώναζαν Αντόλφ. «Πού είσαι;» συνέχισε τις φωνές επειδή δεν της απαντούσε. «Παίζεις πάλι το όργανό σου;» Της είχε ανεβάσει το αίμα στο κεφάλι. Περνούσε όλο τον χρόνο στη δουλειά του κι εκείνη μεγάλωνε στο σπίτι τα πέντε παιδιά τους. Και χωρίς να της είχε βάλει στεφάνι. Ευτυχώς ο δικός της Αντωνάκης δεν είχε γείτονες σαν την κυρία Ξ. Παπαμήτρου. Αλλά και να είχε, θα την κανόνιζε. Αυτήν τη λέγανε Λουίζ-Αντέλ Μαόρ, όχι Ελενίτσα. Και είχε και τη δική της επιχείρηση. Δεν ήταν λίγο για μια γυναίκα της γενιάς της, 1850 ήταν αυτό. Ίσως αυτή η Νουαζέτα να…
-
Θεόδωρος Ράλλης: Ο Δον Ζουάν των Ζωγράφων
«Να κεράσω ένα υποβρύχιο;» ρώτησε την όμορφη Γαλλίδα που χάζευε τους πίνακες στο σαλόνι του. «Παρντόν;» αναπήδησε εκείνη ξαφνιασμένη. Δεν τον είχε ακούσει να πλησιάζει, ηταν προσηλωμένη στα έργα του. «Μαστίχα Χίου σερβιρισμένη πάνω σε κουτάλι βυθισμένο σε παγωμένο νερό. Έτσι γλυκαίνουν οι Έλληνες τις ωραίες συναντήσεις!», της εξήγησε και έβαλε το δικό του κουτάλι στο στόμα χωρίς να πάρει τα μάτια του από πάνω της. Η καρδιά της φτερούγισε. Δεν τον λέγανε τυχαία «Δον Ζουάν των Ζωγράφων». Όλες οι συμφοιτήτριες τους τον περιτριγύριζαν όπως οι μέλισσες το μέλι και όχι άδικα. Ήταν κούκλος, δυναμικός, τολμηρός, πλούσιος, ήξερε πολύ καλά τι ήθελε και δεν φοβόταν να το πάρει. Είχε έρθει…
-
Τα Γιαπωνέζικα του Van Gogh
«Βίνσεντ;» Ο Γκογκέν στεκόταν στην πόρτα της κουζίνας του διαμερίσματος τους «Τι μυρίζει έτσι;» «Ράμεν» του απάντησε ο Βαν Γκογκ ανακατεύοντας κάτι λάχανα μες την κατσαρόλα. «Κινέζικο;» «Γιαπωνέζικο». Ο Γκογκέν κοίταξε τις κουτάλες εδώ κι εκεί, τα υλικά για το ράμεν, κρεμμύδια, αυγά, κομμάτια κοτόπουλου διάσπαρτα, και ένιωσε το αίμα να του ανεβαίνει στο κεφάλι. Φταίει που είναι και Παρθένος στο ζώδιο, να το εξηγήσω επιστημονικά, και τα θέλει όλα οργανωμένα, σε τάξη. Όλο το σπίτι είναι ανάκατο, με πινέλα και παλέτες ολούθε, σωληνάρια χρώματος ανοιχτά, τέμπερες χωρίς καπάκια. Έχει αρχίσει να μετανιώνει αυτή την συγκατοίκηση. Θέλει να φύγει μακριά, στην Αϊτή, για παράδειγμα, να χαλαρώσει. Βγαίνει από την κουζίνα,…
-
Younger! Η σειρά που λάτρεψα χωρίς να το περιμένω!
Το ξεκίνησα χαλαρά, στο “δεν έχω να δω κάτι καλύτερο” και θέλω παρέα στο σιδέρωμα, και έφαγα κόλλημα. Νομίζω πάντα το “χαλαρό”, είναι το πιο ύπουλο απ’ όλα. Πώς λέμε θα βγούμε για ένα χαλαρό ποτάκι και γυρνάμε σπίτι το πρωί με ένα παπούτσι; Όχι εγώ, μια φίλη από το χωριό, όταν ήταν younger! See what I did here? Που λέτε, τα πρώτα δύο -τρία επεισόδια δεν προϊδεάζουν για το βάθος της σειράς, τουναντίον, τη θεωρούσα σαχλίτσα. Όσο όμως προχωρούσε, σίζον το σίζον, δεν ήθελα να τελειώσει! Τι να πρωτοσχολιάσω; Ας αρχίσουμε με το θέμα «ηλικία» και τον ηλικιακό ρατσισμό. Η πρωταγωνίστριά μας, ψάχνει δουλειά και δεν βρίσκει ενώ έχει…
-
Η Κλάρα και ο Ήλιος |Καζούο Ισιγκούρο
Το διάβασα το ΠΣΚ που μας πέρασε και ακόμα το σκέφτομαι… Σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, τα παιδιά αναβαθμίζονται γενετικά για να μπορούν να είναι πιο ανταγωνιστικά, πιο τέλεια και σίγουρα επιτυχημένα στη μελλοντική ενήλικη ζωή τους. Το θέμα είναι ότι αυτό ενέχει κινδύνους για την υγεία τους, υπάρχει περίπτωση να αρρωστήσουν ή και να π3θάνουν, αλλά αν τα καταφέρουν, τότε, ναι, θα έχουν σίγουρα περισσότερες πιθανότητες από εκείνα που δεν την έχουν κάνει. Όσοι γονείς αρνούνται την αναβάθμιση στα παιδιά τους πληρώνουν υψηλό τίμημα. Είναι μειοψηφία, θεωρούνται κατώτεροι, χάνουν εργασία, σχέσεις, μπαίνουν στο περιθώριο. Σε αυτήν την όχι και τόσο μακρινή εποχή, αυτά τα αναβαθμισμένα παιδιά συνηθίζουν…
-
Ο Ιωάννης Καποδίστριας και η Ρωξάνδρα Στούρτζα αγαπήθηκαν βαθιά
«Ιωάννη; Εδώ, αυτοκράτειρα Ελισάβετ. Χρόνια πολλά για τη γιορτή σου! Θέλω να σε καλέσω για μπραντς, αύριο το πρωί. Σου έχουμε και ένα δώρο με τον Αλέξανδρο!» «Ευχαριστώ πολύ. Θα πάρω τον πρωινό δρομολόγιο του προαστιακού για Πετρούπολη και κατά τις 11 θα είμαι εκεί» «Θαυμάσια. Θα πούμε τα υπόλοιπα από κοντά» Ο Ιωάννης Καποδίστριας έκλεισε το τηλέφωνο χαμογελώντας ευχαριστημένος. Δεν είχε γίνει ακόμα ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας, ήταν ένας Κερκυραίος γιατρός, αριστούχος της Πάδοβας, που είχε όμως ήδη προλάβει να ασχοληθεί με την πολιτική. Το ένιωθε, το 1809 θα ήταν η χρονιά του. Μάντευε το δώρο του, λογικά, ο Τσάρος Αλέξανδρος θα του πρότεινε επίσημα μια θέση στο…
-
The Holiday! Η καλύτερη Χριστουγεννιάτικη ταινία!
Την ξαναείδα! Ο ορισμός του κόμφορτ μούβι! Ακολουθούν σπόιλερ για την αρχαία ταινία The Holiday! Αν δεν την έχετε δει, ιιιιιιιι (φωνή Ζουμπουλίας). Από εδώ και κάτω, διαβάζετε με δική σας ευθύνη, έτσι; Από πού να την πρωτοπιάσεις; Από την Κάμερον Ντίαζ και τον Τζουντ Λο που είναι στα καλύτερα τους; Σαν να βλεπεις την Μπάρμπι και τον Κεν! Ο Τζουντ είναι παρανοϊκά όμορφος, όπως του λέει η Κάμερον, που μου έψαχνε λόγους γιατί δεν μπορούν να είναι μαζί. Τι εννοείτε ότι Λος Άντζελες – Surrey δεν είναι Παγκράτι – Κολιάτσου; Λεπτομέρειες! Εδώ έχουμε Έρωτα, λέμε! Τι ξαναεννοείτε ότι δε θα μπορούσε να συμβεί στην πραγματικότητα δύο παντελώς άγνωστες, η…
-
Η Ελίζαμπεθ Λέντερερ βαριόταν να τη ζωγραφίσει ο ΚΛΙΜΤ
«ΛΙΖΑΑΑΑ!» φώναζε αγανακτισμένα για πολλοστή φορά η μητέρα της πλησιάζοντας το δωμάτιό της.«Τι είναι, ρε μαμά; Θα καταρρεύσει το σύμπαν αν δεν απαντήσω στο πρώτο κάλεσμα;»«Σε περιμένουμε στο σαλόνι. Είναι η σειρά σου. Ο κύριος Κλιμτ τελείωσε με μένα»«Μα έχω κανονίσει και δεν έχω και τίποτα να βάλω», διαμαρτυρήθηκε εκείνη, πετώντας τα ρούχα από την ντουλάπα στο πάτωμα.«Πρώτα θα σε ζωγραφίσει ο Γουστάβος και μετά θα βγεις».«Δε θέλω»«Τον έχουμε ήδη πληρώσει. Είμαστε οι χρυσοί χορηγοί του. Ανήκεις και εσύ στη συλλογή “Ο Κλιμτ και οι γυναίκες της χρυσής εποχής της Βιέννης”»«Μα, θα με περιμένουν τα παιδιά, σου λέω»Η μαμά την κοίταξε με εκείνο το βλέμμα που φώναζε “μη – με-αναγκάσεις-να-το…
-
Ανν Μπολέιν, οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο;
Κάτι μου κάνει η Ανν Μπολέιν, που σήμερα θα γιόρταζε, και έχω δει όλες τις σειρές στο Νέτφλιξ που την αφορούν!Εννοώ την Αικατερίνη της Αραγωνίας, την Άλλη ερωμένη του Βασιλιά και τον Οίκο των Τυδώρ με τη Μάρτζερι από το Game of Thrones, η οποία παρεμπιπτόντως, ήταν η ωραιότερη. Ούτε η Ντρακάρις ούτε η Σέρσει.Στο θέμα μας!Η ιστορία της Ανν, που σήμερα θα γιόρταζε, τα ’χει όλα.Έρωτα παθιασμένο, «σ’ αγαπώ» που χτίστηκαν στην άμμο και παλιές αγάπες που δεν πάνε στον Παράδεισο, αγαπητοί μου Κατσιμιχαίοι.Αν δεν ήταν αληθινή ιστορία, το Νέτφλιξ θα έπρεπε να την εφεύρει!Για όσους δεν την ξέρουν, εδώ είμαι εγώ, που αγαπώ βίντατζ και ρομάνσ, να σας…
Μπορεί να σας αρέσει
Η Αμέλια Μπλούμερ τιμούσε τα παντελόνια της
Η Candy Candy… αλλιώς!
Το κορίτσι με το γατάκι
-
Ο σπουδαίος Ιωάννης Βαρβάκης, η Μεγάλη Αικατερίνη και το χαβιάρι
«Την ##%5$$$$55%4$$$$», έβριζε στα ελληνικά μέσα στο καφενεδάκι που ξεφύτρωσε μπροστά του σαν όραμα μετά από τόσες ώρες στο δρόμο. «Την τύχη μου μέσα…» «Ένα ουίσκι» παρήγγειλε στον καφετζή που τον κοιτούσε σαν ζητιάνο. Δεν είχε και άδικο, σαν ζητιάνος έμοιαζε, με τα δανεικά παπούτσια κάτω από τη μασχάλη. Τα χε βγάλει για να μην τα χαλάσει με τόσο ποδαρόδομο, ηταν ιδρωμένος και καταταλαιπωρημένος. «Μόνο Βότκα» του απάντησε εκείνος. Ήταν από εκείνους που δεν χαλάλιζαν λέξεις. «Στην περίπτωση μου ταιριάζει ένας Τζόνι γουόκερ, αλλά βότκα έχεις, βότκα βάλε» Την ήπιε μονορούφι, για να στηλωθεί, να σταθεί στα πόδια του, τα οποία τρέμανε, με το ζόρι τον βαστούσαν. Είχε περπατήσει τόσο…
