-
Carmen Mondragón άκα Nahui Olin,πίστευε ότι η ζωή θέλει πάθος
Το πάρτι είχε από ώρα ανάψει. Το πικάπ στο βάθος έπαιζε το «Express Yourself» της Madonna, κάποιοι χόρευαν, άλλοι φλέρταραν, όλων όμως η προσοχή ήταν σε αυτές τις δύο. Στο κέντρο της σάλας, η Carmen Mondragón, ξαναβαφτισμένη το 1922 ως Nahui Olin από τον άντρα που της είχε πάρει τα μυαλά, και η νεαρή Frida Kahlo πίνανε ρούμι, κάπνιζαν πούρο και αναμετριόντουσαν με το βλέμμα. Εμφανισιακά είχαν μεγάλη αντίθεση. Η Φρίντα, τυλιγμένη στις βαριές, κεντημένες φούστες των γυναικών της Τεουαντεπέκ, με τα λουλούδια στα μαλλιά και τα μεγάλα ασημένια κοσμήματα, έμοιαζε με ζωντανό τοτέμ της παράδοσης. Η Νάχουι, από την άλλη, ήταν η ίδια η ευρωπαϊκή αβάν-γκαρντ, με ένα μεταξωτό…
-
Ο Φλεγόμενος Ιούνιος αν έπαιζε στο Bridgerton…
«Dear gentle readers,περιζήτητος εργένης της Ακαδημίας, εθεάθη να κάνει μαθήματα ορθοφωνίας σε μια νεαρή πωλήτρια σπίρτων. Ψιθυρίζεται ότι η κοπέλα διαθέτει τα «κλασικά χαρακτηριστικά» που εκείνος αναζητά… Μήπως ο Λόρδος μας βρήκε τη Δούκισσά του ή απλώς ένα νέο έκθεμα για το ατελιέ του; Και τι έχει να πει η Βασίλισσα για το… μονό κρεβάτι στην έπαυλή του;Yours truly, Lady Whistledown»» Η Βασίλισσα είχε κοιμηθεί ενθουσιασμένη αγκαλιά με την κουτσομπολίστικη φυλλάδα του βικτωριανού γκόσιπ γκερλ. Ανυπομονούσε να ξημερώσει να μάθει τα νεότερα. Επιτέλους κάτι συνέβαινε στη χώρα της που διασκέδαζε την πλήξη της! «Μπρίσλεειι» φωναξε τον πιστό της μπάτλερ και εκείνος εμφανίστηκε στο πι και φι. «Ήρθε το σημερινό φύλλο;» τον…
-
Ο Ιερώνυμος Μπος στον κήπο των Επίγειων Απολαύσεων
«Εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα – Μπουρλόοοτο!» είπε η Σαπφώ Νοταρά, βλέποντας τον Ιερώνυμο Μπος να ζωγραφίζει εκατοντάδες γυμνούς άνδρες και γυναίκες να κάνουν άζμπέτε χωρίς ντροπή ή ενοχές. «Και νόμιζα ήσουν άνθρωπος της εκκλησίας! Μου είπαν ότι ήσουν σε μια Αδελφότητα, αυτή της Παναγίας», συνέχισε τον εξάψαλμο. «Σωστά στα είπανε». «Και πώς από αδελφός, βρε Τζερόνυμο, έγινες γκρούβι;» «Ήθελα να τους δείξω και να τους προειδοποιήσω για τους κινδύνους της αμαρτίας. Η ελεύθερη ερωτική ζωή και η υποταγή στις αισθήσεις οδηγούν μαθηματικά στην αιώνια καταδίκη». «Και έπρεπε να ζωγραφίσεις τα Μάταλα και τους χίπηδες ξεβράκωτους;» «Ο Κήπος των Επίγειων Απολαύσεων είναι το σχόλιό μου πάνω στο θέμα του…
-
Ο Άλαν Τούρινγκ έβαλε τα θεμέλια της σύγχρονης πληροφορικής
Αν έχετε δει το The Imitation Game, σίγουρα θυμάστε τον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς -τι επίθετο γλωσσοδέτης κι αυτό!- να ιδρώνει τη φανέλα πάνω από μια τεράστια μηχανή προσπαθώντας να σπάσει τον κώδικα Enigma των Ναζί. Δίπλα του, η Κίρα Νάιτλι. Μεγάλη αδυναμία η Κίρα, που στο κεφάλι μου είναι η δίδυμη αδερφή της Νάταλι Πόρτμαν και ξαδέρφη της Γουινόνα Ράιντερ! Πίσω στην ιστορία μας όμως. Ο Κάμπερμπατς, δηλαδή ο Άλαν Τούρινγκ της ταινίας, ήταν από τους ανθρώπους που έβαλαν τα θεμέλια της σύγχρονης πληροφορικής και χάρη στο μυαλό του ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε νωρίτερα, σώζοντας εκατομμύρια ζωές. Και πώς του το ανταπέδωσαν οι συμπατριώτες του; Οι δικοί του άνθρωποι, όχι οι…
-
Ροζ Σαγκουίνι|Πρόσκληση σε Book Party – Presentation!
Το ΡΟΖ ΣΑΓΚΟΥΙΝΙ έχει ένα απίστευτο mix & match ανθρώπων! Ψαράδες, δικηγόροι, συγγραφείς, σκίπερς, αστυνομικοί… κυνηγιούνται σε στεριά και θάλασσα, στη Λήμνο, στον Αη Στράτη, την Κύπρο και…το Κορακοβούνι, αγαπιούνται, ερωτεύονται, χάνονται και ξαναβρίσκονται! Η δεύτερη παρουσίασή του στον χώρο του Εκδοτικού Memento θα λάβει χώρα στις 18/6/2026 στις 20.00! Σας περιμένουμε!
-
Όταν χάθηκα στο Μαρακές…
Μπορεί το ΡΟΖ ΣΑΓΚΟΥΙΝΙ να ξεκινάει με τη Χλόη ως solo traveler και να μην έχει κανένα θέμα με αυτό, αλλά θα ξεχάσω το ταξίδι στο Μαρακές, που έχασα τις φίλες μου στο γιουσουρούμ; Προς υπεράσπισή μου, ήταν πολύ εύκολο να χαθείς. Εκεί πέρα περπατάνε όλοι και όλα μαζί, άνθρωποι, τρικάβαλα-πεντακάβαλα μηχανάκια με ενήλικους και ανήλικους οδηγούς, κάρα φορτωμένα με άλλους ανθρώπους, φρατζόλες, αυγά, ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, άλογα, καμήλες … όλα αυτά στα στενά δρομάκια, ΔΙΠΛΗΣ κατεύθυνσης! Μιλάμε για mission impossible να τα διασχίσεις αλώβητος. Τομ Κρουζ και έτσι. Όλα τα στενάκια μοιάζουν μεταξύ τους και δεν υπάρχουν πινακίδες με οδούς και αριθμούς. Όπως μου είπε κι ένας ντόπιος:«This is not Greece,…
-
Solo Traveler!| Η πρώτη σελίδα του Ροζ Σαγκουίνι
Solo Traveler! Έχετε τολμήσει ποτέ να πάτε διακοπές ή ταξίδι ολομόναχοι;Εγώ, ας πούμε, παλιά δεν θα το έκανα για κανέναν λόγο.Τώρα όμως; Το να εξαφανιστώ κάπου για μια βδομαδούλα μόνη μου, μου φαίνεται ωραία ιδέα!Βέβαια, παίζει κυριολεκτικά να εξαφανιστώ γιατί με τον προσανατολισμό δεν τα πάμε καλά και με τα τζιπιές είμαι χρόνια τσακωμένη!Η Χλόη πάντως, η μία από τις δύο ηρωίδες μου στο «Ροζ Σαγκουίνι», το τόλμησε!Η πρώτη – πρώτη σελίδα του βιβλίου τη βρίσκει να ταξιδεύει μόνη της στη Λήμνο! Εξού και η φωτογραφία που συνοδεύει το ποστ!Πώς πέρασε; Τι συνάντησε; Το μετάνιωσε ή μήπως ήταν η καλύτερη απόφαση της ζωής της;Δεν σας αποκαλύπτω τίποτα… Θα το διαβάσετε…
-
ΡΟΖ ΣΑΓΚΟΥΙΝΙ|Η πρώτη παρουσίαση!
Πάντα ξαφνιάζομαι, χαίρομαι, συγκινούμαι, ενθουσιάζομαι όταν έρχεται κόσμος στις παρουσιάσεις των βιβλίων μου.Και πάντα έχω άγχος, εννοείται -με αυτό γεννήθηκα, αυτό θα με πεθάνει!- αλλά στην πορεία καταφέρνω να το απολαύσω!Μερικά φωτοντοκουμέντα, λοιπόν, για να αφήσω το ψηφιακό σημάδι της πρώτης παρουσίασης του «ΡΟΖ ΣΑΓΚΟΥΙΝΙ» στο κουκλίστικο βιβλιοπωλείο Χάρτινο Καράβι, με την ευχή να συνεχίσει το ταξίδι του όπως το ξεκίνησε!…Ή μήπως να πω δυο κουβέντες παραπάνω; Σε όλα γράφω σεντόνια, στο δικό μου βιβλίο με έπιασε το λακωνικό;Το κλίμα ήταν απλώς υπέροχο!Είχαμε πεντανόστιμο ροζ κρασάκι -σαγκουίνι με αλκοόλ δε βρήκαμε-, και η παρουσίαση, όπως όλες όσες κάνω, ήταν στην ουσία μια ωραία κουβεντούλα με τους παρευρισκόμενους, γίναμε όλοι μια…
-
Το πορτρέτο του Δόκτορα Φελίξ Ρέι βρέθηκε σε ένα κοτέτσι!
«Φέλιξ, τι κουβαλάς;»«Έναν πίνακα που μου ζωγράφισε ένας ασθενής. Ήρθε με κομμένο αυτί, τον γιατροπόρεψα και μου τον χάρισε».«Τον καημενούλη… Τι δουλειά κάνει; Ελπίζω όχι ζωγράφος, γιατί θα πεινάσει».«Όντως, δεν έχει πουλήσει κανένα πίνακα έως τώρα.Στέλνει τα έργα του παντού και τον απορρίπτουν. Αν έχεις ταλέντο, σε δέχονται. Έτσι είναι αυτά».«Δεν πιστεύω να του το είπες;»«Του το είπα, γιατί είμαι ειλικρινής. Με ξέρεις».«Βρε αγάπη μου, αυτό δεν είναι ειλικρίνεια…αγένεια λέγεται! Γιατί να τον πληγώσεις; Άσε που το γούστο είναι υποκειμενικό…»«Άσε με ρε γυναίκα τώρα και κάνε κάτι χρήσιμο με τον πίνακα!»«Θες να τον κρεμάσω στον τοίχο;»«Ε, όχι βέβαια! Μην ξεφτιλιστούμε στους επισκέπτες μας!»«Είπα κι εγώ! Τότε τι τον θες;»« Έχω…
-
Ροζ Σαγκουίνι| Για τις φίλες που έγιναν οικογένεια!
Η γυναικεία φιλία είναι δώρο, ψυχοθεραπεία, ομάδα διάσωσης με κώδικες, τους οποίους κάθε γυναίκα που έχει αγαπήσει και στηριχτεί σε φίλη μπορεί να αναγνωρίζει. Είναι ένας μικρός θησαυρός. Είναι εκεί στις δύσκολες μέρες, χωρίς να φωνάζει, είναι και στις εύκολες, με γέλια που ξυπνάνε τις γειτονιές. Γιατί η ζωή δεν είναι φραουλάδα, είναι… σαγκουϊνάδα! Γλυκιά μεν, αλλά και λίγο πικρή. Έχει το ροζ της χαράς και της αφέλειας, αλλά και το κόκκινο του πόνου και της ωριμότητας. Το Ροζ Σαγκουίνι το αφιερώνω στις φίλες μου· σε εκείνες που είναι δίπλα μου από τότε που χορεύαμε New Kids on the Block και Lambada, και διαβάζαμε Μανίνα και Σούπερ Κατερίνα, αλλά και…
