-
Το Ροζ Σαγκουίνι στο Δίπορτο!
Μια μικρή γεύση από το ΡΟΖ ΣΑΓΚΟΥΙΝΙ… “…Την περίμενε στην κεντρική αγορά της Αθήνας. Τον πλησίασε και τον χαιρέτησε με χειραψία. Ήταν συγκρατημένη, ένιωθε την ανάγκη να βάλει όρια. Ο τρόπος που την άγγιξε εκείνος, όμως, ήταν διαφορετικός. Πρόδιδε κάτι πιο προσωπικό, σχεδόν οικείο. Στη συνέχεια, της έδειξε μερικές σκάλες που έπρεπε να κατέβουν. «Αυτό είναι το μυστικό Δίπορτο» της είπε. «Λες και μεταφερθήκαμε στον χρόνο» σχολίασε χαμογελώντας εκείνη, καθώς έριχνε μια ματιά στο υπόγειο καπηλειό με τα κρασοβάρελα, που βρίσκονταν εκεί από μια άλλη εποχή. «Μες στην υπόγεια την ταβέρνα, μες σε καπνούς και σε βρισιές, απάνω στρίγκλιζε η λατέρνα, όλη η παρέα πίναμε εψές» της απήγγειλε Κώστα Βάρναλη εκείνος. …
-
Νουαζέτα ετών 47!
Θα κάνω ένα αζμπέτε λόγω της ημέρας! Είμαι η Νουαζέτα και είμαι καλά! Γράφω και μπερδεύω τον χωροχρόνο φέρνοντας σε τετ α τετ, διάφορες προσωπικότητες του παρελθόντος και του παρόντος, σε διάφορα σκηνικά της φαντασίας μου. Συγγραφέας γαρ, και εύχομαι φυσώντας, όλα μου τα βιβλία να βρούνε τον δρόμο τους. Στο μεταξύ, φτιάχνω κόσμους που ο Βολταίρος έχει facebook, η Ιωσηφίνα μιλάει με τον Βοναπάρτη στο κινητό και η Μαρία Αντουανέτα τρώει σοκολάτα ντουμπάι αντί για παντεσπάνι. Είπα ότι έχω γενέθλια; Δεν είπα! Και αυτό που φυσάω είναι ένα σωρό κεράκια-δόξα τω Θεώ! Που λέτε, κάθε χρόνο στα γενέθλια μου, οι ζωγράφοι που αγαπώ αποφασίζουν να εμφανιστούν. Άλλος στέλνει μήνυμα,…
-
Εκείνη και Εκείνοι
Εκείνος Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Από την ώρα που άνοιξε τα μάτια του και πηγαίνοντας να φτιάξει καφέ χτύπησε το μικρό δαχτυλάκι του ποδιού του στο τραπεζάκι του σαλονιού. Ο πάγος αντί να μπει στον καφέ του τοποθετήθηκε στο πόδι του που μετά το στρίμωξε όπως όπως στο δερμάτινο σκαρπίνι του. Πήρε το σακάκι και τον χαρτοφύλακα στο χέρι και βγήκε από το σπίτι με κακή διάθεση, η οποία δεν έφτιαξε όταν αντίκρυσε το λάστιχο του αυτοκινήτου του ένα με την άσφαλτο. Λογικά η ρεζέρβα θα ήταν στη θέση της, αλλά δε θα καθόταν με το κοστούμι του να ψάχνει γρύλλους και να αλλάζει λάστιχα. Ήδη είχε…
-
Το Blog μου έχει γενέθλια και φυσάει δύο κεράκια!
Δύο χρονών το blog μου σήμερα! Terrible twos, που λένε κι οι επιστήμονες! Aπόλυτα ήσυχο μέχρι πρότινος, τώρα απαιτητικό, διεκδικεί δυναμικά χώρο και χρόνο απ’ τη ζωή μου! Ξεκίνησε σαν ημερολόγιο των δραστηριοτήτων που κάναμε με το γιο μου, κατέγραφε τα παιχνίδια, τις χειροτεχνίες και μαγειρικές μας και γι’ αυτό έχει και τα ονόματα μας, τα χαιδευτικά μας μάλλον, για να το θέσω σωστά. Εξελίσσεται κι αυτό όμως τώρα μαζί μας και θα δούμε «τι θα γίνει, όταν μεγαλώσει». Να ευχαριστήσω το σύζυγο, την κολώνα του σπιτιού και του blog μου! Χωρίς τον προσωπικό μου προγραμματιστή, το blog θα είχε παραμείνει σκέψη, δε θα ‘χε γίνει πραγματικότητα! Ακολουθεί απολογισμός και…
Μπορεί να σας αρέσει
Σαν το Πάσχα στο νησί, δεν έχει!
Η οδηγός που φοβόταν να οδηγήσει
Καραμελένια Βάπτιση
